Nasze szczęśliwe czasy

Konfrontacja rozgoryczonej malarki ze skazanym na śmierć stanowi niezbędną część procesu przepracowania doznanych krzywd. Gong Ji-young zrywa z klasycznym podziałem na dobrych i złych, ponieważ życiorysy pierwszoplanowych postaci przesiąkają koszmarne zdarzenia, których mnożenie nie ma na celu szokować, lecz przypomnieć o łatwości, z jaką oceniamy drugiego człowieka bez zadania sobie trudu poznania przyczyn jego położenia. W powieści z dwiema liniami czasowymi zawarto ostrzeżenie przed krótkowzrocznością, albowiem powierzchowna lektura książki mogłaby utwierdzić czytelnika w złudnym przeświadczeniu o wyłącznej winie więźnia lub malarki za wszystko, co ich dotychczas spotkało.

W szczególnie emocjonującej fabule nie zabrakło miejsca dla zakonnicy, która splata losy głównych postaci, a zarazem ucieleśnia chrześcijańskie wartości. Gong Ji-young wykorzystuje literacką fikcję do snucia rozważań na temat szeroko pojmowanego wymiaru sprawiedliwości, w tym jego pozornej nieomylności, eliminacyjnego charakteru kary śmierci, jak również podziałów społecznych oraz wpływu pochodzenia na życie jednostki. O ile komentarz autorki dotyczy sytuacji w Korei Południowej, o tyle jej wnioski mają uniwersalny charakter, w związku z czym można się nimi posłużyć przy ocenie realiów panujących w innych państw o podobnych problemach systemowych.

Najważniejsze pozostaje ogólne przesłanie powieści, które powraca w wielu scenach i opiera się na uznaniu przebaczenia za miarę człowieczeństwa.

Konfrontacja rozgoryczonej malarki ze skazanym na śmierć stanowi niezbędną część procesu przepracowania doznanych krzywd. Gong Ji-young zrywa z klasycznym podziałem na dobrych i złych, ponieważ życiorysy pierwszoplanowych postaci przesiąkają koszmarne zdarzenia, których mnożenie nie ma na celu szokować, lecz przypomnieć o łatwości, z jaką oceniamy drugiego człowieka bez...

mięsista, wciągająca literatura piękna będąca jednocześnie przyczynkiem do rozważań nad ludzką naturą. duża przyjemność.

mięsista, wciągająca literatura piękna będąca jednocześnie przyczynkiem do rozważań nad ludzką naturą. duża przyjemność.

Mimo niewielkiej objętości, książka ma ogromny impakt i stawia ważne pytania: o sens życia, wpływ dzieciństwa na dorosłość, granice moralności i zasadność kary śmierci. Autorka nie daje prostych odpowiedzi, pozostawiając czytelnika z refleksją nad wartością ludzkiego życia.
To trudna, momentami bolesna, ale niezwykle wartościowa lektura, poruszająca temat przemocy, winy i przebaczenia, a przede wszystkim człowieczeństwa.

Mimo niewielkiej objętości, książka ma ogromny impakt i stawia ważne pytania: o sens życia, wpływ dzieciństwa na dorosłość, granice moralności i zasadność kary śmierci. Autorka nie daje prostych odpowiedzi, pozostawiając czytelnika z refleksją nad wartością ludzkiego życia.
To trudna, momentami bolesna, ale niezwykle wartościowa lektura, poruszająca temat przemocy, winy i...

Ciekawa i przemyślana książka, która skłania do refleksji nad istotnymi zagadnieniami. Bardzo polecam, warto ją przeczytać.

Ciekawa i przemyślana książka, która skłania do refleksji nad istotnymi zagadnieniami. Bardzo polecam, warto ją przeczytać.

Młoda kobieta po kolejnej nieudanej próbie samobójczej, za namową ciotki zakonnicy zaczyna odwiedzać w więzieniu mężczyznę oczekującego na wykonanie wyroku śmierci.
Oprócz rozważań na temat kary śmierci książka również szeroko omawia problem i znaczenie wybaczania, poznawania siebie i godzenia się z przeszłością. Ważne jest również pokazanie tego, jak bardzo przynależność do określonej klasy społecznej determinuje późniejsze wybory życiowe i sposób postrzegania człowieka przez innych, a także to, jak trudno jest się z tych schematów wyłamać. Trochę tylko szkoda, że autorka zdecydowała się na tak oczywiste rozwiązanie fabularne w zakończeniu.

Młoda kobieta po kolejnej nieudanej próbie samobójczej, za namową ciotki zakonnicy zaczyna odwiedzać w więzieniu mężczyznę oczekującego na wykonanie wyroku śmierci.
Oprócz rozważań na temat kary śmierci książka również szeroko omawia problem i znaczenie wybaczania, poznawania siebie i godzenia się z przeszłością. Ważne jest również pokazanie tego, jak bardzo przynależność...

Nie wiem, co myślę o tej książce. Z jednej strony porusza kwestie tego, czy człowiek może być dobry albo zły, czym jest wybaczenie, odkupienie, do jakich wniosków w życiu trzeba dojść, aby wybaczyć (również samemu sobie) i się zmienić. Tematy, które lubię, ale jednak coś nie kliknęło. Może wynikało to z tego, że kompletnie obojętna była mi postać głównej bohaterki. Może z tego, że całość dość głęboko była osadzona w katolicyzmie, z którym ja na tym etapie życia mam niewiele wspólnego. Myślę, że osoby wierzące wyciągną z tej książki więcej niż ja, choć nie mogę odmówić tego, że przedstawione w niej wartości i wnioski powinny być uniwersalne bez względu na wyznanie.
Pomiędzy głównymi myślami tego tekstu pojawiła się jedna, która zostanie ze mną na długo - czy kara śmierci to kara, czy zemsta?

Nie wiem, co myślę o tej książce. Z jednej strony porusza kwestie tego, czy człowiek może być dobry albo zły, czym jest wybaczenie, odkupienie, do jakich wniosków w życiu trzeba dojść, aby wybaczyć (również samemu sobie) i się zmienić. Tematy, które lubię, ale jednak coś nie kliknęło. Może wynikało to z tego, że kompletnie obojętna była mi postać głównej bohaterki. Może z...

Mam wrażenie, że to jedna z tych powieści, w których im bliżej poznajemy bohaterów, tym bardziej się z nimi zżywamy, przywiązujemy się do nich. Ukazuje przywary i zawodność systemu sprawiedliwości. Yunsu i Yujeong swoje rany z przeszłości nadal noszą ze sobą, nadal czują ich skutki. Znajomość tego uczucia, pozwoliła im się zbliżyć.
Niezwykle poruszająca.

Mam wrażenie, że to jedna z tych powieści, w których im bliżej poznajemy bohaterów, tym bardziej się z nimi zżywamy, przywiązujemy się do nich. Ukazuje przywary i zawodność systemu sprawiedliwości. Yunsu i Yujeong swoje rany z przeszłości nadal noszą ze sobą, nadal czują ich skutki. Znajomość tego uczucia, pozwoliła im się zbliżyć.
Niezwykle poruszająca.

Wspaniała. Porusza bardzo trudny temat kary śmierci jako środka zapewniającego sprawiedliwość. Oczywiście tutaj mamy tylko jeden z wielu możliwych scenariuszy, w dodatku taki, który łatwo zaklasyfikować, a rzeczywistość jak wiemy jest o wiele bardziej skomplikowana. Mimo wszystko z większością tez zdecydowanie się zgadzam i również uważam, że wielu tragediom można by zapobiec, gdyby przykładać większą wagę do wczesnych interwencji na poziomie socjalnym. To wymaga jednak olbrzymiego dofinansowania tej strefy, wykształcenia pracowników, którzy fachowo ocenią daną sytuację i podejmą odpowiednie środki, a jak dobrze wiemy na tym etapie rozwoju społeczeństwa można to włożyć między bajki. Niestety pesymistycznie zakładam, że żadne społeczeństwo nie dorośnie na tyle, żeby kiedykolwiek zapewnić udzielanie wsparcia socjalnego adekwatnie i rozsądnie do danej sytuacji. Ale książka bardzo, bardzo dobra.

Wspaniała. Porusza bardzo trudny temat kary śmierci jako środka zapewniającego sprawiedliwość. Oczywiście tutaj mamy tylko jeden z wielu możliwych scenariuszy, w dodatku taki, który łatwo zaklasyfikować, a rzeczywistość jak wiemy jest o wiele bardziej skomplikowana. Mimo wszystko z większością tez zdecydowanie się zgadzam i również uważam, że wielu tragediom można by...

Nie miałam wobec tej pozycji szczególnie wysokich oczekiwań, ponieważ moja dotychczasowa styczność z literaturą koreańską była średnio udana, więc byłam przyjemnie zaskoczona, gdy ta książka wzbudziła we mnie morze emocji.

Śledzimy losy Yujeong, skrzywdzonej dziewczyny z bogatej rodziny, która nie potrafi odnaleźć w niczym sensu oraz skazanego na śmierć przestępcę Yunsu. Na pierwszy rzut oka tę dwójkę niewiele łączy, ale gdy spotykają się w chwili, kiedy oboje przeżywają swoje własne tragedie, rodzi się między nimi silna więź.

Książka pomimo swoich niepozornych rozmiarów (ma zaledwie 250 stron) zawiera ogromny ładunek emocjonalny i skłania do przemyśleń. Czy dzieciństwo może w pełni kształtować naszą przyszłość? Czy patologia rodzi patologię? Czy bogactwo daje szczęście? Jaką rolę w życiu człowieka odgrywa relacja z matką? Czy każde życie warte jest tyle samo? Czy kara śmierci jest słuszna?

Na główny plan powieści wysuwa się wcześniej wspomniana kara śmierci (która w Korei nie jest wykreślona z kodeksu karnego, ale od ponad 10 lat nie została wykonana) oraz związane z nią kwestie moralne. Czy kara śmierci to morderstwo? Czy jest to śmierć w warunkach humanitarnych? Poszczególni bohaterowie powieści mają skrajnie różne opinie na ten temat, co zostawia czytelnikowi pole do ukształtowania sobie własnego zdania.

Warto zaznaczyć, że jest to książka trudna pod względem tematyki. Zawiera nie tylko wiele rozważań na temat życia i śmierci, ale także porusza temat przemocy psychicznej, seksualnej i fizycznej, toksycznych relacji rodzinnych oraz religii. Niemniej uważam, że jest naprawdę wartościową lekcją o humanitaryzmie i drugim człowieku.

Nie miałam wobec tej pozycji szczególnie wysokich oczekiwań, ponieważ moja dotychczasowa styczność z literaturą koreańską była średnio udana, więc byłam przyjemnie zaskoczona, gdy ta książka wzbudziła we mnie morze emocji.

Śledzimy losy Yujeong, skrzywdzonej dziewczyny z bogatej rodziny, która nie potrafi odnaleźć w niczym sensu oraz skazanego na śmierć przestępcę Yunsu....

Historia z dużym potencjałem, ale jakoś nie do końca leży mi styl autorki. Momentami uwierał i męczył. Często ślizgałam się po powierzchni, a bardzo chciał zanurkować.

Historia z dużym potencjałem, ale jakoś nie do końca leży mi styl autorki. Momentami uwierał i męczył. Często ślizgałam się po powierzchni, a bardzo chciał zanurkować.