Pierwszy między równymi

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

"Kroczek po kroczku" - tak można by podsumować tę powieść. Nie da się ukryć, nasi bohaterowie idą przez życie cokolwiek ślamazarnie. Tu ktoś zostaje wiceministrem, tu ministrem, tu wypada z parlamentu, tu po niego po jakimś czasie powraca itd. Autor nijak takiego charakteru swojego dziełka nie ukrywa, ba, podkreśla go jeszcze podziałem książki na części. Widać zresztą trochę, że fascynuje go ten brytyjski system, w którym trzeba się natrudzić, nakombinować, ale też przecież po drodze naprawdę dużo nauczyć, na temat funkcjonowania państwa itd. To swoją drogą cokolwiek paradoksalne, skoro oglądamy kariery czterech wyróżniających się i najbardziej predestynowanych do władzy posłów - jak powolne musi być w takim razie życie zwykłego polityka?

I ten charakter Archerowego dziełka przenosi się tu na wszystko. Przede wszystkim takie są też intrygi i podchody naszej czwórki bohaterów. Małe, drobne, na niewielką skalę. Niby chcą coś zrobić, komuś dokopać, może nawet wyeliminować konkurenta, ale jakoś tak niezbyt :) Gdy pod koniec partnerka jednego z ministrów przypomina mu ile haków mogła na niego zebrać, to w sumie zaskakuje to wręcz nas. Niby pamiętamy te akcyjki, ale... serio było ich aż tyle? No, było, ale trochę zgubiły się między kolejnymi momentami, gdy premier przesuwał go do innego resortu (notabene pokazanie jak wielką władzę ma w Wielkiej Brytanii szef rządu, jak bardzo może robić ze swoim gabinetem co chce, to duża zaleta tej powieści, niby wiedziałem to już wcześniej, ale chyba dopiero teraz w pełni to do mnie dotarło).

Niestety, cierpi na tym mocno także sama struktura powieści. To zresztą moim zdaniem największa wada "Pierwszego między równymi" - zaskakująco mało jest tu anegdot i ciekawostek z życia Izby Gmin, gabinetu itd. Zaskakująco mało jest zabawy, jest smaczków. Spodziewałem się o wiele większej liczby dykteryjek, a dostałem ich... kilka, co najwyżej kilka. Mam zresztą wrażenie, że tak wyraźne wyeksponowanie tej jednej, o szukaniu sobie przez posłów "partnera do absencji", na samym początku tekstu nie było przypadkiem. Jakby autor zdawał sobie sprawę z tego, że czytelnicy mogą dostrzec tę słabość książki i dlatego wrzucił fajny smaczek na początku (i mocno go podkreślił),by każdy wyraźnie go zapamiętał i miał przez cały czas poświęcony na lekturę z tyłu głowy, że coś tam jednak w tej materii było.

I, konsekwentnie, przekłada się to również na życie prywatne postaci. Nawet, gdy coś się dzieje, to z reguły nie ma większego znaczenia, jakiś tam romansik, jakiś skoczek w bok, kryzys małżeństwa, jego odbudowa itd. Ta brytyjska obojętność względem seksualnych wybryków z początku zresztą zaskakuje tu sama w sobie, ale z czasem się do tego przyzwyczajamy. „No, zdradza żonę, no i co?”. Choć, chcąc być uczciwym, w końcówce widzimy jakim oparciem była dla Simona Elizabeth i jak ciekawym był trójkącik Raymonda, Joyce i Kate, wszystko przy olbrzymim minimalizmie środków.

Tak, moi drodzy, w szczycie kampanii prezydenckiej w Polsce przeczytałem sobie dziełko o rozgrywkach polityczny w kraju, gdzie urzędu prezydenta i, siłą rzeczy, także kampanii prezydenckiej nie ma :) Recka wyszła dość krytycznie, pewnie bardziej niż książka sobie zasłużyła. Dodajmy na koniec, że sprawne pióro Archera generalnie całość ratuje i że zostajemy pod koniec z naprawdę sporą wiedzą o mechanizmach polityki i o ludziach, którzy idą do niej w dojrzałej, dobrze ułożonej, demokracji.

Choć może dowiesz się raczej o tym jaka ta polityka była przed tym, jak świat zmienił się w ten nasz obecny, przeładowany socjal-mediami? No bo była jakaś taka bardziej merytoryczna i nastawiona na realne sukcesu (Archerowscy bohaterowie naprawdę często siedzą nad papierkami lub po prostu kombinują, jak zbić inflację czy zmniejszyć bezrobocie). Generalnie nawet telewizja czy choćby prasa (a raczej rozgrywki z nimi) są tu też dziwnie nieobecne.

"Kroczek po kroczku" - tak można by podsumować tę powieść. Nie da się ukryć, nasi bohaterowie idą przez życie cokolwiek ślamazarnie. Tu ktoś zostaje wiceministrem, tu ministrem, tu wypada z parlamentu, tu po niego po jakimś czasie powraca itd. Autor nijak takiego charakteru swojego dziełka nie ukrywa, ba, podkreśla go jeszcze podziałem książki na części. Widać zresztą...

Tylko tak sprawne pióro jak Jeffreya Archera mogło z perypetii czterech posłów do brytyjskiego parlamentu uczynić pasjonujący bestseller „Pierwszy między równymi”.

Książka opowiada o losach czterech ambitnych polityków, poczynając od ich dzieciństwa. Dwóch konserwatystów i dwóch laburzystów, Dzielą ich pochodzenie, status społeczny, wykształcenie i poglądy, ale łączy jedno: nieopanowana ambicja.

Oczywiście Archerowi nie udałoby się oddać klimatu, gdyby sam nie zasiadał w Izbie Gmin i Izbie Lordów. Ciekawostką, są tu autentyczne postacie. Tak jak np. charyzmatyczna premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher.
Gra toczy się o najwyższą stawkę, ale tylko jeden z nich zdobędzie upragnioną nagrodę – stanowisko premiera.
Polecam.

Tylko tak sprawne pióro jak Jeffreya Archera mogło z perypetii czterech posłów do brytyjskiego parlamentu uczynić pasjonujący bestseller „Pierwszy między równymi”.

Książka opowiada o losach czterech ambitnych polityków, poczynając od ich dzieciństwa. Dwóch konserwatystów i dwóch laburzystów, Dzielą ich pochodzenie, status społeczny, wykształcenie i poglądy, ale łączy...

Ani to powieść, ani reportaż. Najtrafniejsze byłoby zakwalifikować tę książkę jako kronika .
Historia czterech młodych Brytyjczyków, którzy wkraczają w świat wielkiej polityki.
Książka dla fanatyków polityki . Mnie nie urzekła.
Ratuje ją dobry styl autora.

Ani to powieść, ani reportaż. Najtrafniejsze byłoby zakwalifikować tę książkę jako kronika .
Historia czterech młodych Brytyjczyków, którzy wkraczają w świat wielkiej polityki.
Książka dla fanatyków polityki . Mnie nie urzekła.
Ratuje ją dobry styl autora.

Co ciekawe autor jest brytyjskim politykiem, członkiem Izby Lordów. Zatem kto jak nie on byłby lepszą osoba, która mogłaby napisać książkę o brytyjskiej polityce?
Akcja powieści skupia się na czwórce młodych polityków, którzy stoją po dwóch stronach barykady, każdy z nich piastuje inne stanowisko, pochodzenie, wszyscy mają swoje ambicje i różne grzeszki za uszami.
Historia ta jest rozciągnięta w czasie na kilka dekad, widzimy jak ci młodzi politycy z czasem stają się coraz bardziej bezwzględnymi graczami, którzy nie cofną się przed niczym, aby spełnić swoje cele.
Bardzo polecam tę książkę, świetna fabuła, wartka akcja. Nie ma nudy.

Co ciekawe autor jest brytyjskim politykiem, członkiem Izby Lordów. Zatem kto jak nie on byłby lepszą osoba, która mogłaby napisać książkę o brytyjskiej polityce?
Akcja powieści skupia się na czwórce młodych polityków, którzy stoją po dwóch stronach barykady, każdy z nich piastuje inne stanowisko, pochodzenie, wszyscy mają swoje ambicje i różne grzeszki za uszami.
Historia...

Jestem wielkim miłośnikiem klimatów politycznych i postanowiłem sięgnąć po coś w tej tematyce. Nie czytałem wcześniej żadnej książki Archera, ale po lekturze z przyjemnością sprawdzę inne jego tytuły. Opowieść o czterech rówieśnikach, którzy na przestrzeni kilkudziesięciu lat robili karierę polityczną w brytyjskim parlamencie. Walka o stołki, kalkulacje, sojusze, wybory, kampanie, a do tego często różnorakie komplikacje w życiu prywatnym. Na uwagę zasługuje duży realizm i znakomite przedstawienie meandrów polityki brytyjskiej. Autor wykazał się znakomitym wyczuciem, sprawnym piórem, umiejętnie łączył wątki. Fabuła wciągnęła mnie od samego początku i nie mogłem się oderwać. Każdy miłośnik politycznych klimatów musi to przeczytać.

Jestem wielkim miłośnikiem klimatów politycznych i postanowiłem sięgnąć po coś w tej tematyce. Nie czytałem wcześniej żadnej książki Archera, ale po lekturze z przyjemnością sprawdzę inne jego tytuły. Opowieść o czterech rówieśnikach, którzy na przestrzeni kilkudziesięciu lat robili karierę polityczną w brytyjskim parlamencie. Walka o stołki, kalkulacje, sojusze, wybory,...

Nudna jak obrady parlamentu w tv.

Nudna jak obrady parlamentu w tv.

Kolejna taka książka, dość poruszająca z tego co pamiętam. Archer często łazi po tych tematach polityki, pokazywania losów życia danej postaci, no ale ludzie to kupują więc chyba sie nie nudzi..

Przeczytałem masę książek Jeffreya Archera :D .

To książka z mojej półki "różności", wrzucam tu te setki książek które przeczytałem w życiu w latach 2000-2019.

Kolejna taka książka, dość poruszająca z tego co pamiętam. Archer często łazi po tych tematach polityki, pokazywania losów życia danej postaci, no ale ludzie to kupują więc chyba sie nie nudzi..

Przeczytałem masę książek Jeffreya Archera :D .

To książka z mojej półki "różności", wrzucam tu te setki książek które przeczytałem w życiu w latach 2000-2019.

Za bardzo polityczna

Za bardzo polityczna

A miało być tak pięknie, książka miała być ciekawa, wciągająca...
Nie ukrywam, że wielki świat polityki, zwłaszcza brytyjskiej, z lat 60' - 70' jest mi zupełnie obca. Nie znam tamtejszych ugrupowań, ich założeń, programów. Nie znam aż tak dobrze tamtejszej historii. I przez większą część lektury bardzo mi tego brakowało, choć ile mogłam, starałam się wywnioskować. Aczkolwiek nie ukrywam, odpadłam w okolicach 100 stron, może mniej może więcej. W którymś momencie powiedziałam sobie dość - dlaczego mam się męczyć złą książką, kiedy do przeczytania przede mną tyle lepszych!
Mamy rzeczywiście 4 bohaterów, szczątkowo poznajemy ich przeszłość, śledzimy ich poczynania. Wszystko jednak wydawało mi się takie suche, bez życia, bohaterowie mylili mi się, ponieważ poza ich przynależnością do określonej partii nie wyróżnia ich nic. Postaci bez życia. Obserwujemy tylko ich wyścig po stołek, po stanowiska, po władzę.
Odbiłam się od tej lektury i to solidnie!

A miało być tak pięknie, książka miała być ciekawa, wciągająca...
Nie ukrywam, że wielki świat polityki, zwłaszcza brytyjskiej, z lat 60' - 70' jest mi zupełnie obca. Nie znam tamtejszych ugrupowań, ich założeń, programów. Nie znam aż tak dobrze tamtejszej historii. I przez większą część lektury bardzo mi tego brakowało, choć ile mogłam, starałam się wywnioskować....