Wojna państwa Rose

Autor jest amerykańskim pisarzem pochodzenia żydowskiego. Stąd zapewne występują akcenty żydowskie w tej powieści (m. in. jeden z prawników jest Żydem). Główna bohaterka nosi imię Barbara i jest pochodzenia słowiańskiego (około dziesięciu razy jest to przypominane),są wzmianki o pysznych polskich kiełbaskach. Miejscem akcji jest Waszyngton. To smutna historia. Zarzewiem konfliktu jest żona, chociaż wina tkwi gdzieś pośrodku. Problem jest złożony z różnych czynników, chociaż nie wszystko jest wprost wyrażane. Wydaje mi się, że zamierzeniem autora jest to, aby czytelnik samodzielnie domyślił się przyczyn tego stanu spraw. Niby małżeństwo jest udane. Są zdrowe dzieci, wiele pieniędzy, luksus, prestiż, duża willa, świetny samochód...

Autor jest amerykańskim pisarzem pochodzenia żydowskiego. Stąd zapewne występują akcenty żydowskie w tej powieści (m. in. jeden z prawników jest Żydem). Główna bohaterka nosi imię Barbara i jest pochodzenia słowiańskiego (około dziesięciu razy jest to przypominane),są wzmianki o pysznych polskich kiełbaskach. Miejscem akcji jest Waszyngton. To smutna historia. Zarzewiem...

:( smutne jak cienka jest granica między miłością a nienawiścią, jak szybko można zapomnieć że się kogoś kochało bo nagle się go nienawidzi. Bohaterzy byli naprawdę kreatywni w uprzykrzaniu sobie życia. Generalnie po tej cieniutkiej książęce nic nie zwiastuje dramatu opisanego na jej stronach. Niepozorna choć robi potężne wrażenie, bo człowiek spodziewa się zupełnie czegoś innego, lżejszego

:( smutne jak cienka jest granica między miłością a nienawiścią, jak szybko można zapomnieć że się kogoś kochało bo nagle się go nienawidzi. Bohaterzy byli naprawdę kreatywni w uprzykrzaniu sobie życia. Generalnie po tej cieniutkiej książęce nic nie zwiastuje dramatu opisanego na jej stronach. Niepozorna choć robi potężne wrażenie, bo człowiek spodziewa się zupełnie czegoś...

Czytając tę książkę zastanawiałam się czy mogło się wydarzyć. Stwierdziłam że tak, bo znam parę par, które się rozwodziła i to była prawdziwa batalia. Być może nie każdy ma aż tyle samozaparcia jak para z tej książki, albo nie tak dużo do stracenia/zyskania. Historia wydaje się czasem śmieszna czasem przerażająca. Bardzo pobudza do zastanowienia się jak wygląda nasze życie i czy ktoś kogo kochamy nie stanie się naszym największym wrogiem.

Czytając tę książkę zastanawiałam się czy mogło się wydarzyć. Stwierdziłam że tak, bo znam parę par, które się rozwodziła i to była prawdziwa batalia. Być może nie każdy ma aż tyle samozaparcia jak para z tej książki, albo nie tak dużo do stracenia/zyskania. Historia wydaje się czasem śmieszna czasem przerażająca. Bardzo pobudza do zastanowienia się jak wygląda nasze życie...

Przeczytałam tę książkę po raz drugi po 10 latach, i ... zrobiła na mnie chyba tak samo duże wrażenie jak za pierwszym. Tym razem czytałam ją jako mężatka i zadziwiające jak łatwo mi było przyznać rację autorowi, że między miłością a nienawiścią jest baaaaardzo cienka granica.

Mimo że książka od razu narzuca w głowie hollywoodzką produkcję, to jednak raczej wszyscy możemy się czasem utożsamić z wkur....ą bohaterką która targana emocjami nie umie ustąpić i knuje krwawą zemstę.

Przeczytałam tę książkę po raz drugi po 10 latach, i ... zrobiła na mnie chyba tak samo duże wrażenie jak za pierwszym. Tym razem czytałam ją jako mężatka i zadziwiające jak łatwo mi było przyznać rację autorowi, że między miłością a nienawiścią jest baaaaardzo cienka granica.

Mimo że książka od razu narzuca w głowie hollywoodzką produkcję, to jednak raczej wszyscy możemy...

Bardzo dobra książka, wydaje się być lekką komediową lekturą, ale jednak kryje w sobie głęboką dramaturgię dwójki ludzi, którzy cały czas kroczek po kroczku przesuwają swoją granicę moralności, by w końcu znaleźć się na krawędzi przepaści. Oboje niszczą to co kiedyś kochali, o co walczą tylko po to by wbić szpilę swojemu wrogowi. Świetna lektura, która pokazuje jak silną i ślepą emocją jest nienawiść.

Bardzo dobra książka, wydaje się być lekką komediową lekturą, ale jednak kryje w sobie głęboką dramaturgię dwójki ludzi, którzy cały czas kroczek po kroczku przesuwają swoją granicę moralności, by w końcu znaleźć się na krawędzi przepaści. Oboje niszczą to co kiedyś kochali, o co walczą tylko po to by wbić szpilę swojemu wrogowi. Świetna lektura, która pokazuje jak silną i...

I tylko z tego wszystkiego to psa szkoda. Ciekawa jestem odbioru przez czytelników głównych postaci. Jak dla mnie to największy problem ze sobą ma żona i szczerze jej nie lubię. A mąż... cóż... próbuje jej dorównać w tym szaleństwie i czuje się mocno zraniony.

I tylko z tego wszystkiego to psa szkoda. Ciekawa jestem odbioru przez czytelników głównych postaci. Jak dla mnie to największy problem ze sobą ma żona i szczerze jej nie lubię. A mąż... cóż... próbuje jej dorównać w tym szaleństwie i czuje się mocno zraniony.

Nie zgodzę się, że film jest wierną kopią książki. Jest dobrą ekranizacją, ale gubi jej dramaturgię. Książka jest o niebo lepsza, momentami "przejmująca". Z jednej strony można odebrać jako obraz przerysowany, z drugiej...czy aby na pewno?
No właśnie...

Nie zgodzę się, że film jest wierną kopią książki. Jest dobrą ekranizacją, ale gubi jej dramaturgię. Książka jest o niebo lepsza, momentami "przejmująca". Z jednej strony można odebrać jako obraz przerysowany, z drugiej...czy aby na pewno?
No właśnie...

To jest po prostu dobrze napisana, wciągająca powieść; o umierającym uczuciu, a może raczej o niemożności porozumienia; o chorobliwych ambicjach, prowadzących do niszczenia wszystkiego, co staje nam na drodze. O mściwości, pasji, nieco może nadmiernym materializmie, o niedocenianiu pracy drugiej osoby. Wszystko świetnie, czyta się błyskawicznie; ale ponieważ widziałam to wcześniej w wersji filmowej, z kapitalną obsadą, po prostu Oliver to dla mnie Michael Douglas, i ciężko jest mi go sobie wyobrazić jako śniadego wąsacza :D

To jest po prostu dobrze napisana, wciągająca powieść; o umierającym uczuciu, a może raczej o niemożności porozumienia; o chorobliwych ambicjach, prowadzących do niszczenia wszystkiego, co staje nam na drodze. O mściwości, pasji, nieco może nadmiernym materializmie, o niedocenianiu pracy drugiej osoby. Wszystko świetnie, czyta się błyskawicznie; ale ponieważ widziałam to...

Książka Warrena Adlera została wydana w 1981 roku, więc ponad 30 lat temu, jednak nic nie straciła ze swej aktualności. Ludzie nadal kochają się i pobierają, a potem gdzieś gubią po drodze tę swoją miłość, rozmieniają ją na drobne w codzienności, aż nagle okazuje się, że nic z niej nie zostało. Niektórzy na tym poprzestają, inni rozchodzą się kulturalnie. Jedni przekraczają jednak w pasji tę cienką granicę dzielącą miłość od nienawiści i tak zapętlają się, że niszczą nie tylko siebie, ale wszystko wokół.
Właśnie ta książka bardzo przedstawia historię małżeństwa, dwojga kochających się kiedyś ludzi w zapamiętałych wrogów, tracących rozum i opamiętanie, karmiących się nienawiścią. W pewien sposób jest to fascynujące, jak właściwie z niczego powstała taka fala nienawiści, a cóż jest tu głównym przedmiotem sporu? Dom. No dobrze, luksusowa willa, ale to nadal tylko dom, który bez kochającej rodziny pozostaje już tylko właściwie budynkiem, wyznacznikiem statusu materialnego.
Rozwód to zawsze przykra i trudna sprawa, ale w tym przypadku przedmiot sporu doprowadził do takiej eskalacji nienawiści, że ociera się ona o absurd i w końcu prowadzi do tragedii.
Pozostaje jeszcze tylko do obejrzenia wersja filmowa, by porównać spojrzenie reżysera na przedstawioną historię. Polecam.

Książka Warrena Adlera została wydana w 1981 roku, więc ponad 30 lat temu, jednak nic nie straciła ze swej aktualności. Ludzie nadal kochają się i pobierają, a potem gdzieś gubią po drodze tę swoją miłość, rozmieniają ją na drobne w codzienności, aż nagle okazuje się, że nic z niej nie zostało. Niektórzy na tym poprzestają, inni rozchodzą się kulturalnie. Jedni ...

Doskonała :). Polecam również ekranizację książki z Michaelem Douglasem i Kathleen Turner.

Doskonała :). Polecam również ekranizację książki z Michaelem Douglasem i Kathleen Turner.