Uciekinier

Książkę te przeczytałem już dawno temu, lecz wydarzenia naszego bohatera przetrwały w mojej pamięci aż do dzisiaj, co w mojej opinii oznacza że była świetna, zapada w pamięć na długo .
Historia opisana w tej książce, jest dość smutna i okrutna lecz jest to wiek XV||.
Mack McAsh chce lepszego życia, wyrwać się z łańcuchów zniewolenia, wieść lepsze życie, niestety los nie jest dla niego łaskawy, sprawiedliwość gdzie przebywa nie istnieje. Szczęścia szuka na swój sposób, czy mu się uda ??? Przeczytajcie sami a się dowiecie.
Ja dobrze się bawiłem, powieść warta czasu i zapada w pamięć jak to napisałem na początku
Przyjemnej lektury.

Książkę te przeczytałem już dawno temu, lecz wydarzenia naszego bohatera przetrwały w mojej pamięci aż do dzisiaj, co w mojej opinii oznacza że była świetna, zapada w pamięć na długo .
Historia opisana w tej książce, jest dość smutna i okrutna lecz jest to wiek XV||.
Mack McAsh chce lepszego życia, wyrwać się z łańcuchów zniewolenia, wieść lepsze życie, niestety los nie...

Trochę się rozczarowałam... bardzo schematyczna akcja, bohaterowie tacy prosci...mam poczucie, ze ta książka nic nie wniosła do mojego życia... nie byłam w stanie się wciągnąć i ciężko mi się czytało...

Trochę się rozczarowałam... bardzo schematyczna akcja, bohaterowie tacy prosci...mam poczucie, ze ta książka nic nie wniosła do mojego życia... nie byłam w stanie się wciągnąć i ciężko mi się czytało...

Po tej lekturze mogę śmiało stwierdzić , że autorowi książki osadzone w którejś z historycznych epok wychodzą dużo lepiej niż te z akcją w czasach współczesnych. Czytałem opinie i zarzuty że fabuła jest infantylna lecz ludzie w tamtej epoce tacy byli. Wyraziści bohaterowie, fabuła osadzona w różnych miejscach, historyczne tło, czego chcieć więcej. Polecam.

Po tej lekturze mogę śmiało stwierdzić , że autorowi książki osadzone w którejś z historycznych epok wychodzą dużo lepiej niż te z akcją w czasach współczesnych. Czytałem opinie i zarzuty że fabuła jest infantylna lecz ludzie w tamtej epoce tacy byli. Wyraziści bohaterowie, fabuła osadzona w różnych miejscach, historyczne tło, czego chcieć więcej. Polecam.

Jak to zwykle u Folletta wciągająca opowieść osadzona w prawdziwej Historii świata. Polecam

Jak to zwykle u Folletta wciągająca opowieść osadzona w prawdziwej Historii świata. Polecam

Kolejna przeczytana proza Folleta która nie jest wolna od utartych schematów i nie "odkrywa ameryki" ale jednak na chwilę nas do niej zabiera i jest to podróż bardzo interesująca. Pełnokrwiści bohaterowie osadzeni w ciekawych czasach nadchodzących zmian społecznych i kulturowych . Czyta się szybko i bardzo przyjemnie.

Kolejna przeczytana proza Folleta która nie jest wolna od utartych schematów i nie "odkrywa ameryki" ale jednak na chwilę nas do niej zabiera i jest to podróż bardzo interesująca. Pełnokrwiści bohaterowie osadzeni w ciekawych czasach nadchodzących zmian społecznych i kulturowych . Czyta się szybko i bardzo przyjemnie.

To nie jest literatura wysokich lotów. Czuję się zawiedziona. Tak infantylnej książki dawno nie czytałam.

To nie jest literatura wysokich lotów. Czuję się zawiedziona. Tak infantylnej książki dawno nie czytałam.

Czyta się ją naprawdę dobrze, jednak wiele pozostawia do życzenia nadmierna ilość scen erotycznych. Bohaterowie silnie zarysowani. Nie stracony czas na tę pozycję.

Czyta się ją naprawdę dobrze, jednak wiele pozostawia do życzenia nadmierna ilość scen erotycznych. Bohaterowie silnie zarysowani. Nie stracony czas na tę pozycję.

Za bardzo infantylna. Zbyt przewidywalna. Zbyt dużo scen seksu. Źli są tylko źli a dobrzy nie mają nawet skazy.. Mimo to czyta sie wyśmienicie.

Za bardzo infantylna. Zbyt przewidywalna. Zbyt dużo scen seksu. Źli są tylko źli a dobrzy nie mają nawet skazy.. Mimo to czyta sie wyśmienicie.

Marudzicie i kręcicie nosami: że schemat, że trudne, że wątków za dużo. Spróbujcie napisać powieść na poziomie przystającym do Mistrza Folletta...OCzko niżej niż "Stulecie" i "Kingdbridge", ale...jest moc!

Marudzicie i kręcicie nosami: że schemat, że trudne, że wątków za dużo. Spróbujcie napisać powieść na poziomie przystającym do Mistrza Folletta...OCzko niżej niż "Stulecie" i "Kingdbridge", ale...jest moc!

„Uciekinier” to były agent służb specjalnych, który uciekając przed zemstą Iwana Charkowa, zamieszkał w Londynie.

Grigorij Bułganow nie jest jednak zwykłym uciekinierem.
Gabriel Allon, agent izraelskiego wywiadu w „poprzednim życiu” walcząc, pozostawił przy życiu jedną osobę. O jedną za dużo. I dlatego „jeśli trzeba kogoś zranić, należy zrobić to tak mocno, by nie obawiać się zemsty z jego strony.

Sama treść książki jest naprawdę ciekawa. A w Rosji zmieniły się tylko symbole i styl życia elit, kiedyś zadawalających się samą władzą i względnym, przaśnym dostatkiem, dziś pławiących się w niewyobrażalnym luksusie.

Sekretarzy zastąpili oligarchowie powiązani z Kremlem i tający swoje własne polityczne ambicje. A władza utrzymywana jest przez wszechmocne i wszechobecne służby specjalne, nie ma przeciwników politycznych, bo zdrajcy i dysydenci giną od strzału w tył głowy albo kończą w łagrach jak np. znany i były opozycjonista rosyjski Aleksiej Nawalny.

Powieść Daniela Silvy to propozycja dla pożeraczy szpiegowskich historii, którzy za wartką akcję i umiejętnie dawkowane napięcie są w stanie wybaczyć pisarzowi schematyczność fabuły i bohaterów, a także stereotypowe przedstawienie wielkiej i małej polityki, historii, czy charakterów narodowych. Rzecz jest napisana bardzo sprawnie, czyta się bez trudu i o to w takiej literaturze chodzi.

Jednym słowem jest to krwawa i poruszająca opowieść o miłości, zemście i odwadze.

Tym samym polecam książkę Daniela Silvy z cyklu: Gabriel Allon pod powyższym tytułem, jest to kolejny doskonały thriller o wybitnym konserwatorze dzieł sztuki, który został szpiegiem Mossadu.

„Uciekinier” to były agent służb specjalnych, który uciekając przed zemstą Iwana Charkowa, zamieszkał w Londynie.

Grigorij Bułganow nie jest jednak zwykłym uciekinierem.
Gabriel Allon, agent izraelskiego wywiadu w „poprzednim życiu” walcząc, pozostawił przy życiu jedną osobę. O jedną za dużo. I dlatego „jeśli trzeba kogoś zranić, należy zrobić to tak mocno, by nie...