Geneza

Okładka książki Geneza
Jessica Khoury Wydawnictwo: Wilga fantasy, science fiction
512 str. 8 godz. 32 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Tytuł oryginału:
Origin
Wydawnictwo:
Wilga
Data wydania:
2012-11-15
Data 1. wyd. pol.:
2012-11-15
Data 1. wydania:
2012-09-04
Liczba stron:
512
Czas czytania
8 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788325906672
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,5 / 10
720 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
148
58

Na półkach:

Na samym początku nie przemówiła do mnie opowieść Pii, ale z każdą stroną było coraz ciekawiej, aż w końcu tak się wczułam, że zapomniałam o prawdziwym świecie.
Książka robi wrażenie po przeczytaniu. Autorka bardzo dobrze pokazała jak chęć osiągnięcia celu zmienia człowieka nie do poznania. Aż sama zaczęłam się zastanawiać, czy byłabym skłonna tyle poświęcić, aby zdobyć to co się chce...

Na samym początku nie przemówiła do mnie opowieść Pii, ale z każdą stroną było coraz ciekawiej, aż w końcu tak się wczułam, że zapomniałam o prawdziwym świecie.
Książka robi wrażenie po przeczytaniu. Autorka bardzo dobrze pokazała jak chęć osiągnięcia celu zmienia człowieka nie do poznania. Aż sama zaczęłam się zastanawiać, czy byłabym skłonna tyle poświęcić, aby zdobyć to...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
414
20

Na półkach: ,

Historia o dziewczynie "idealnej". Dziewczynie, która nie zna prawdziwego życia. Nie wie co to Amazonka czy Nowy Jork. Nigdy nie widziała niczego poza ośrodkiem w którym się urodziła a zwykła mapa jest dla niej najcenniejszym skarbem. Jej "rodzina" dokłada wszelkich starać, aby nie dowiedziała się niczego o świecie, poza tym co konieczne do stworzenia drugiej "doskonałej istoty". Jednak od dnia 17 urodzin Pii, wszystko w co dziewczyna wierzyła zaczyna się rozpadać.

Fabuła książki jest niezwykle interesująca. Autorka zestawia ze sobą dwa światy. Pierwszy z nich składa się z grupy naukowców, którzy z chorą zawziętością i za wszelką cenę dążą do stworzenia człowieka niezniszczalnego. Drugi świat reprezentują rdzenni mieszkańcy ameryki, których wioska znajduję się w sąsiedztwie ośrodka badawczego. Prowadzą oni spokojne życie w zgodzie z naturą. Z tych właśnie środowisk pochodzą Pia i Eio. Muszę przyznać, że oboje przypadli mi do gustu, ale razem stanowią wprost niezwykłą parę.
Akcja powieści toczy się wartko, nie ma zbędnych przedłużeń. Liczne momenty, w których czytelnik zdecydowanie odczuwa napięcie i jak najszybciej chce poznać dalszy rozwój wydarzeń również wpłynęły pozytywnie na mają ocenę. Stylowi pisania autorki nie da się nic zarzucić.

Podsumowując... hmm nawet nie ma co tu podsumowywać. Książka genialna i tyle. Zwłaszcza, ze jest to debiut pani Khoury

Historia o dziewczynie "idealnej". Dziewczynie, która nie zna prawdziwego życia. Nie wie co to Amazonka czy Nowy Jork. Nigdy nie widziała niczego poza ośrodkiem w którym się urodziła a zwykła mapa jest dla niej najcenniejszym skarbem. Jej "rodzina" dokłada wszelkich starać, aby nie dowiedziała się niczego o świecie, poza tym co konieczne do stworzenia drugiej "doskonałej...

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
35
1

Na półkach:

Po lekturze tej książki miałam już naprawdę dość słowa "doskonała".

Po lekturze tej książki miałam już naprawdę dość słowa "doskonała".

Pokaż mimo to

2
Reklama
avatar
1822
822

Na półkach: , ,

Taka mocna dobra 7 szkoda tylko że dla starszej młodzieży nie jest bo by była naprawdę super polecam mimo że 500stron a czyta się bardzo szybko troszeczkę rozdmuchane ma te swoje przemyślenia ale pozatym ok

Taka mocna dobra 7 szkoda tylko że dla starszej młodzieży nie jest bo by była naprawdę super polecam mimo że 500stron a czyta się bardzo szybko troszeczkę rozdmuchane ma te swoje przemyślenia ale pozatym ok

Pokaż mimo to

6
avatar
1542
1541

Na półkach:

"W tajnym laboratorium, ukrytym w amazońskiej dżungli…" – to te słowa umieszczone z tyłu książki i zapowiadające tajemnicę, skłoniły mnie do wyboru tej powieści spośród kilku innych polecanych mi przez moją zaprzyjaźnioną młodzież. Obiecałam jej, że w czas letni, sięgnę po nie.
I od razu strzał w dziesiątkę!
Pochłonęła mnie dżungla tak sugestywnie, zjawiskowo, ciekawie i tajemniczo opisana (a mówią, że młodzież nie lubi opisów przyrody!), że w trwających upałach miałam wrażenie przebywania w niej wraz z główną bohaterką – siedemnastoletnią Pią. Zanim jednak dziewczyna trafiła do tej dżungli, jej świat ograniczał się do drutów pod napięciem elektrycznym okalających tajne laboratorium Little Cam. Była jego najważniejszym i największym osiągnięciem naukowym, ale i najcenniejszym obiektem badawczym – człowiekiem nieśmiertelnym. Miała świadomość swojej doskonałości, mówiąc – "Potrafię przebiec pięćdziesiąt kilometrów bez odpoczynku. Potrafię podskoczyć na wysokość dwóch metrów. Żaden przedmiot na świecie nie jest wystarczająco ostry, żeby przebić moją skórę. Nie mogę utonąć ani się udusić. Jestem odporna na wszystkie znane człowiekowi choroby. Mam fotograficzną pamięć. Żaden człowiek nie ma tak wrażliwych zmysłów, jak ja. Moje reakcje są szybkie jak u kota. Nigdy się nie zestarzeję […] i nigdy nie umrę".
Czekała na nią wieczność.
I przyszłość tworzona dla niej przez jej opiekunów – biologicznych rodziców i zespół naukowców. Razem tworzyli rodzinę, a laboratorium dom. Mimo że miała ponadprzeciętną wiedzę naukową, jej mikroświat ograniczał się do szklanych ścian jej pokoju, z którego mogła codziennie patrzeć na dżunglę, ale tak naprawdę nie widziała jej, nie znała i nie rozumiała. Nie miała pojęcia, jak się nazywa i w jakim miejscu Ziemi się znajduje. Globusy i mapy świata (jedne z wielu innych) były dla niej przedmiotami zakazanymi, a wszystkie dostarczane publikacje cenzurowane. Przekazywana jej wiedza ograniczała się do umożliwienia osiągnięcia jednego celu, a zarazem jej marzenia – stworzenie ludzi jej podobnych. Nowej rasy nieśmiertelnych. Musiała więc nie tylko zdobywać wiedzę, ale również zdawać okresowe egzaminy na przyszłego naukowca. Nie wiedziała, że za testami zadającymi ból i cierpienie zwierzętom doświadczalnym kryła się straszna tajemnica. Groza projektu Immortis, w wyniku którego przyszła na świat.
Do czasu!
W książkach kierowanych do młodzieży wskazanym jest pojawienie się wątku miłosnego. To haczyk, by przyciągnąć czytelników, a przy okazji przemycić trochę mądrych prawd o świecie i człowieku próbującym się w nim odnaleźć. I one tutaj są. Całe mnóstwo. Dylematy wyborów moralnych, poszukiwanie własnej tożsamości, burzenie starego światopoglądu i budowanie nowego na bazie zupełnie nowych wartości, poznawanie nieznanych emocji – wszystko to Pia zawdzięcza chłopcu z dżungli, który wywołał burzę w jej umyśle i sercu. Miłość zakazana ze śmiertelnym, osłabiająca widzenie wytyczonego celu naukowego, wywołująca utratę kontroli nad emocjami, poczucie niekontrolowanej i nieograniczonej wolności doznawanej w dżungli, poznawanie alternatywnych kontaktów międzyludzkich opartych na uczuciach sprawiły, że dotychczasowe zadanie, które stawiało ją w centrum uwagi i przekonanie o doskonałości, zaczęło nabierać innego wymiaru i znaczenia. Zaczęło do niej docierać pojęcie słów ostrożnie powtarzanych jej przez jednego z naukowców, które słyszała, ale do tej chwili nie rozumiała – "O doskonałości świadczą czyny".
Śledziłam urzeczona drogą metamorfozy psychicznej Pii od dziewczyny-naukowca o chłodnym umyśle do nastolatki umiejącej kochać i oddać życie za drugiego człowieka. Kibicowałam zaciętej walce o prawo do uczucia i do samostanowienia za prętami klatek laboratoryjnych, w gąszczu dżungli, wśród jej mieszkańców i mitów z ziarenkiem prawdy o nas samych. Trzymałam kciuki za udane połączenie Potulnej Pii i Dzikiej Pii w jedną osobowość zdolną przezwyciężyć lęk przed nieznanym, ale słusznym. Z tej opowieści, którą pochłonęłam w jeden dzień, wyniosłam jedną zazdrosną myśl Pii skierowaną do dziewczynki z plemienia, ale pośrednio również do mnie, człowieka współczesnego ogarniętego kultem młodości i marzeniami o nieśmiertelności – "Jesteście śmiertelni, ale zamiast trzymać się kurczowo nadziei na nieśmiertelność, cieszycie się każdym dniem".
Jest nam czego zazdrościć, ale ilu z nas, patrząc na tę codzienność, widzi i rozumie to?
naostrzuksiazki.pl

"W tajnym laboratorium, ukrytym w amazońskiej dżungli…" – to te słowa umieszczone z tyłu książki i zapowiadające tajemnicę, skłoniły mnie do wyboru tej powieści spośród kilku innych polecanych mi przez moją zaprzyjaźnioną młodzież. Obiecałam jej, że w czas letni, sięgnę po nie.
I od razu strzał w dziesiątkę!
Pochłonęła mnie dżungla tak sugestywnie, zjawiskowo, ciekawie i...

więcej Pokaż mimo to

5
avatar
659
120

Na półkach:

Zaciekawiła mnie okładka i spodobał opis.

Na początku czyta się dobrze, potem wciąga, ale zakończenie delikatnie mnie rozczarowało. Ogólnie rzecz biorąc książka jest godna polecenia.

I tak jak klimat dżungli i tajnego ośrodka z naukowcami jest na plus. Tak wątek miłosny był dla mnie nudny. Spojrzeli sobie w oczy i już. Infantylnie.

Zakończenie trochę cukierkowe. Dosłownie brakuje tam: "i żyli tam długo i szczęśliwie". To już wolę te z książki "Ruiny" Scotta Smitha

Zaciekawiła mnie okładka i spodobał opis.

Na początku czyta się dobrze, potem wciąga, ale zakończenie delikatnie mnie rozczarowało. Ogólnie rzecz biorąc książka jest godna polecenia.

I tak jak klimat dżungli i tajnego ośrodka z naukowcami jest na plus. Tak wątek miłosny był dla mnie nudny. Spojrzeli sobie w oczy i już. Infantylnie.

Zakończenie trochę cukierkowe....

więcej Pokaż mimo to

6
avatar
960
157

Na półkach:

Co to jest dobro a co zło?W tej książce naukowcy ,którzy badają fenomen nieśmiertelności nie mają ,takich wątpliwości.Czyżby?Mamy tu też wątek miłosny.Troszkę zabawny.Ale jak tu się dziwić takiemu uczuciu.Siedemnastolatka Pia poznaje chłopaka Eio,który jest jej jedynym rówieśnikiem w całym jej życiu.Nie wie co to motyle w sercu,gęsia skórka czy też bliskość.Dziewczyna ma też przechlapane z innego powodu.Jedynym jej autorytetem moralnym są naukowcy,którzy nie są dobrym przykładem.Książka ma wiele plusów jak choćby barwne opisy miejsc,tajemniczość ośrodka badawczego i wreszcie sam pomysł nieśmiertelności.Z początku czyta się niemrawo.Ale w miarę ubywania stron akcja przyspiesza i wciąga.

Co to jest dobro a co zło?W tej książce naukowcy ,którzy badają fenomen nieśmiertelności nie mają ,takich wątpliwości.Czyżby?Mamy tu też wątek miłosny.Troszkę zabawny.Ale jak tu się dziwić takiemu uczuciu.Siedemnastolatka Pia poznaje chłopaka Eio,który jest jej jedynym rówieśnikiem w całym jej życiu.Nie wie co to motyle w sercu,gęsia skórka czy też bliskość.Dziewczyna ma...

więcej Pokaż mimo to

57
avatar
227
14

Na półkach: ,

Cudowna! 💚

Cudowna! 💚

Pokaż mimo to

0
avatar
338
244

Na półkach: , ,

Pia jest doskonała. "Geneza" jednak nie. Jest jednak na pewno dość wyjątkowa na tle gatunku.
Po pierwsze: bohaterka myśli. Nie narzeka na swoją inność, nie płacze w duchu, że ona się o swoją inność nie prosiła i nie staje okoniem przeciw swoim możliwościom. Ma to sporo sensu, ponieważ Pia urodziła się i wychowała wśród naukowców, którzy byli jej rodziną i nauczycielami, ofiarując jej swoją uwagę oraz pokładając w niej nadzieje. Dziewczyna jest zdeterminowana i uporządkowana, właściwie nie ma się przeciw czemu buntować. Mimo wszystko czuje się samotna w swojej nieśmiertelności, ma swoje obawy i marzenia, z których wynika jej nastoletni kryzys egzystencjalny.
Po drugie: ogromnie szanuję autorkę za research. Nareszcie książka, gdzie nie wymyśla się zmutowanych chimer i tworów inżynierii genetycznej, która wymknęła się spod kontroli, a dostajemy prawdziwy las tropikalny, ze swoim bogactwem roślinności i atmosferą odrębnej, wyizolowanej rzeczywistości, w której Matka Natura lub pradawni indiańscy bożkowie mogą mieć równie szalone pomysły, co szaleni naukowcy. Jak dla mnie, mogłoby być tego nawet więcej (chociaż nieprzenikalna skóra nieśmiertelnej Pii jest dobrym wyjaśnieniem, dlaczego dziewczyna nie martwiła się malarią).
Mogłabym też wymienić punkt trzeci, jednak ten niestety weryfikuje się w czasie kulminacji; chodzi mi o psychologię postaci. Bo o ile na początku jest naturalna i ładnie oddaje nastroje i różnice kulturowe między dwoma małymi społecznościami ludzkimi - Indian i naukowców, choć obie są równie odizolowane i ukrywające przed resztą świata, to kiedy Pia odkrywa ostatecznie najmroczniejsze tajemnice ludzi, których uważała za najbliższych, równowaga zostaje zachwiana, a podział na dobrą dzicz i złą naukę zostaje zaznaczony ostrymi, karykaturalnymi liniami. Niejasny jest też proces emocjonalnego dojrzewania Pii z grzecznego dziecka w niezależną młodą kobietę. Mimo swojej objętości książka wydaje się mieć kilka losowo wyrwanych stron.
Mimo wszystko "Geneza" pozostaje książką o wyborach. I może gdyby Pia nie miała takich braków w znajomości popkultury, mogłaby inspirować się Arweną.

Pia jest doskonała. "Geneza" jednak nie. Jest jednak na pewno dość wyjątkowa na tle gatunku.
Po pierwsze: bohaterka myśli. Nie narzeka na swoją inność, nie płacze w duchu, że ona się o swoją inność nie prosiła i nie staje okoniem przeciw swoim możliwościom. Ma to sporo sensu, ponieważ Pia urodziła się i wychowała wśród naukowców, którzy byli jej rodziną i nauczycielami,...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
464
8

Na półkach: ,

Na tą książkę trafiałam dzięki Pawłowi z kanału P42 (swojego czasu wyprzedawał swoje książki) i ta książka spodobała mi się opisem jak i okładką, bo okładka jest po prostu piękna. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki.
Wyobraźcie sobie Amazońską dżunglę, te wszystkie odcienie zieleni. I w głębi tej dżungli znajduje się tajne laboratorium naukowe, w którym naukowcy pracują nad odkryciem nieśmiertelności. I tam poznajemy istotę doskonałą, która ma na imię Pia, mieszka ona tam od urodzenia. I z jednej strony nie do końca ma świadomość, czy po za tym światem laboratoryjnym jest coś innego. Mimo tego że ma okno w swoim pokoju, ale tylko widzi dżunglę (dookoła laboratorium jest ogrodzenie pod prądem), w laboratorium są książki, ale są one ocenzurowane, tak żeby Pia nie do końca wiedziała o świecie zewnętrznym.
Ale gdy dziewczyna kończy 17 lat udaje jej się wymknąć z laboratorium i w dżungli poznaje chłopaka o imieniu Ejo, który mieszka w wiosce niedaleko laboratorium. I razem próbują odkryć pochodzenie Pii, kim ona jest i jak znalazła się w laboratorium.
Książka mnie bardzo pochłonęła. Jest w tej książce miłość, tajemnica jest i śmierć. I w pewnym sensie po przeczytaniu książki nasuwają się pytania np.: czy nieśmiertelność jest nam potrzebna, czy w ogóle chcielibyśmy żyć bez końca, ile osób by musiało być poświęconych,aby tą nieśmiertelność odkryć. I czy jest jakaś granica między życiem a śmiercią. Ta książka trochę daje do myślenia. Po skończeniu tej książki, długo o niej myślałam. I nie wiem czy za jakiś czas ponownie jej nie przeczytam.
Książkę czytało się bardzo szybko. POLECAM !!! :)

Na tą książkę trafiałam dzięki Pawłowi z kanału P42 (swojego czasu wyprzedawał swoje książki) i ta książka spodobała mi się opisem jak i okładką, bo okładka jest po prostu piękna. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki.
Wyobraźcie sobie Amazońską dżunglę, te wszystkie odcienie zieleni. I w głębi tej dżungli znajduje się tajne laboratorium naukowe, w...

więcej Pokaż mimo to

8

Cytaty

Więcej
Jessica Khoury Geneza Zobacz więcej
Jessica Khoury Geneza Zobacz więcej
Jessica Khoury Geneza Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd