Wybór nowel i esejów

Była to grupa na pół i ledwo dorosłych pod opieką wychowawczyni czy damy do towarzystwa , zebrana dokoła trzcinowego stolika. Trzy dziewczynki, lat piętnastu do siedemnastu, jak się zdawało, i długowłosy chłopak, może czternastoletni. Ze zdumieniem zauważył Aschenbach, że chłopak jest skończenie piękny. Twarz jego zamknięta, blada i pełna wdzięku, otoczona włosami barwy miodu, z prostolinijnym nosem, miłymi ustami, z wyrazem uroczej i boskiej powagi, przypominała rzeźby greckie z najszlachetniejszej epoki i przy czystej doskonałości formy posiadała tak niepowtarzalnie osobisty czar, że widz miał wrażenie, że ani w naturze, ani w plastycznych sztukach nie spotkał nic równie szczęśliwie udałego. [...] Bano się tknąć nożyczkami jego pięknych włosów. Jak u ,,Chłopca wydobywającego cierń'' wiły się po czole, nad uszami i niżej ku karkowi. Angielski strój marynarski, którego bufiaste rękawy zwężały się ku dołowi i ściśle obejmowały delikatne przeguby jego dziecinnych jeszcze, ale wąskich rąk, nadawał swymi sznurami, kokardami i haftami coś delikatnego i wybrednego wątłej postaci. Siedział półprofilem do obserwatora, z jedną nogą w lakierowanym trzewiku w przód wysuniętą, jednym łokciem oparty o poręcz trzcinowego fotela, z policzkiem przytulonym do zwiniętej dłoni, w postawie układnej gnuśności i bez służalczej niemal sztywności, do której zdawały się przyzwyczajone siostry. Czy był cierpiący? Gdyż skóra jego twarzy odbijała bielą kości słoniowej od złocistego mroku obramiających włosów.

Była to grupa na pół i ledwo dorosłych pod opieką wychowawczyni czy damy do towarzystwa , zebrana dokoła trzcinowego stolika. Trzy dziewczynki, lat piętnastu do siedemnastu, jak się zdawało, i długowłosy chłopak, może czternastoletni. Ze zdumieniem zauważył Aschenbach, że chłopak jest skończenie piękny. Twarz jego zamknięta, blada i pełna wdzięku, otoczona włosami barwy miodu, ...