Ronja, córka zbójnika

Ponadczasowa! Wspaniała książka, która uczy i inspiruje. Czas spędzony z dziećmi w towarzystwie tej książki był bardzo udany.

Ponadczasowa! Wspaniała książka, która uczy i inspiruje. Czas spędzony z dziećmi w towarzystwie tej książki był bardzo udany.

Ukochana książka z dzieciństwa. Do dziś niektóre cytaty są ze mną :)

Ukochana książka z dzieciństwa. Do dziś niektóre cytaty są ze mną :)

Piękna opowieść o dorastaniu i towarzyszącemu mu procesowi indywiduacji. Ronja poznaje siebie, uczy się ufać sobie i kierować się w życiu wartościami, a nie emocjami jakie powodują w niej inni. Bardzo mądra opowieść, do przekazania wszystkim dzieciom, które chce się wychować na niezależnych, dojrzałych ludzi.

Piękna opowieść o dorastaniu i towarzyszącemu mu procesowi indywiduacji. Ronja poznaje siebie, uczy się ufać sobie i kierować się w życiu wartościami, a nie emocjami jakie powodują w niej inni. Bardzo mądra opowieść, do przekazania wszystkim dzieciom, które chce się wychować na niezależnych, dojrzałych ludzi.

Wspaniale mi się czytało książkę Astrid Lindgren - która przewyższa w moim mniemaniu takie klasyki literatury dziecięcej, jak "Dzieci z Bullerbyn" lub chociażby "Pippi Pończoszankę". "Ronja - córka zbójnika" jest najlepszym dowodem na to, że relacje między dziewczyną a chłopcem (Birkiem) nie muszą zawsze kończyć się zauroczeniem czy wieczną miłością, a jedynie przyjaźnią. Najbardziej podobał mi się końcowy wątek, kiedy to dwa zbójnickie rody (ojciec Ronji, Mattis jest głową tego rodu) w końcu się ze sobą godzą, na dokładkę smutna wiadomość o śmierci Łysego Pera i wyśmienity okrzyk głównej bohaterki, która cieszy się z widoku przyrody oraz tego, że ma mnóstwo licznych przyjaciół wokół siebie.

Wspaniale mi się czytało książkę Astrid Lindgren - która przewyższa w moim mniemaniu takie klasyki literatury dziecięcej, jak "Dzieci z Bullerbyn" lub chociażby "Pippi Pończoszankę". "Ronja - córka zbójnika" jest najlepszym dowodem na to, że relacje między dziewczyną a chłopcem (Birkiem) nie muszą zawsze kończyć się zauroczeniem czy wieczną miłością, a jedynie przyjaźnią....

Astrid Lindgren miała bardzo ciekawe pomysły... :P

Astrid Lindgren miała bardzo ciekawe pomysły... :P

Wspaniała opowieść! O codziennych zachwytach, uważności, naturze, dorastaniu, odwadze, relacjach. Nie znałam jej jako dziecko, przeczytałam mając prawie 30 lat. Także polecam i małym i tym nieco starszym :)

Wspaniała opowieść! O codziennych zachwytach, uważności, naturze, dorastaniu, odwadze, relacjach. Nie znałam jej jako dziecko, przeczytałam mając prawie 30 lat. Także polecam i małym i tym nieco starszym :)

Z ”Ronją” miałam pierwszy raz styczność jako dziecko, ale nie pamiętam, czy dokończyłam książkę. Jak przez mgłę pamiętam również film z lat 80. Więc jedyne co pamiętałam z tej historii to zbójców, gęsty las pełen różnych stworzeń i przede wszystkim stary zamek, który pękł na pół, gdy uderzył w niego piorun.
Jeśli miałabym podsumować historię, to powiem, że jest to połączenie „Janosika” oraz „Romea i Julii” (tylko w wersji dziecięcej).😊
Bardzo podoba mi się postać Ronji – śledzimy jej rozwój, jak staje się coraz dojrzalsza. Zaczyna dostrzegać realne problemy, nie jest obojętna na ludzką krzywdę, musi dokonywać wyborów, które – chociaż są trudne – są zgodne z jej systemem wartości. Mimo że jest ona jedynie 11-letnim dzieckiem, postępuje lepiej niż niejeden dorosły w jej otoczeniu.

Z ”Ronją” miałam pierwszy raz styczność jako dziecko, ale nie pamiętam, czy dokończyłam książkę. Jak przez mgłę pamiętam również film z lat 80. Więc jedyne co pamiętałam z tej historii to zbójców, gęsty las pełen różnych stworzeń i przede wszystkim stary zamek, który pękł na pół, gdy uderzył w niego piorun.
Jeśli miałabym podsumować historię, to powiem, że jest to...

Moja ukochana opowieść Astrid Lindgren. To powinna być pozycja obowiązkowa dla wszystkich rodziców i ludzi wychowujących dzieci. Zamiast ton książek psychologicznych.

Moja ukochana opowieść Astrid Lindgren. To powinna być pozycja obowiązkowa dla wszystkich rodziców i ludzi wychowujących dzieci. Zamiast ton książek psychologicznych.

Moja ośmioletnia córka dała tej wspaniałej książce 10/10.

Moja ośmioletnia córka dała tej wspaniałej książce 10/10.

Słaba książka

Słaba książka