Także ta książka była dla mnie dodatkowym „pokarmem” w czasie samotnych posiłków. Mogłem spożywać i słuchać treści, które w swej formie są niezwykle lekkie, ale w przesłaniu — potężne.
O, jakże chciałoby się, aby każde dziecko mogło spotkać się z takimi baśniami, które nie są jak niektóre obrzydliwe bajki dzisiejszych czasów, które promują kłamstwo, przemoc, a wreszcie bałwochwalstwo. Baśnie Andersena są PEŁNE PRAWD O WARTOŚCIACH ŻYCIA LUDZKIEGO, o mądrości, która nie jest nadymaną wiedzą, ale która jest tym światłem serca, dzięki któremu dokonane wybory niosą wspaniałe owoce.
Czyż nie o tym mówi, chyba wszystkim znana „Królowa śniegu”, w której wartość miłości, niewinności serca i zachwytu życiem przynosi prawdziwą radość, a także jest w stanie ocalać i ratować innych? Inny przykład, chyba nie tak bardzo znana, opowieść o Syrence — zawiera jakże mocne przesłanie o potędze miłości, o wielkiej wartości poświęcenia się dla drugiego i zdolności do cierpienia. Podobne w swej treści do tych wymienionych są: „Len”, „Polny kwiatek”, „Matka”. I myślę sobie: w jakże wielkim kontraście jest to do akcentów dzisiejszego świata, który nie formuje do tego, aby uszczęśliwiać innych, aby ich oddalać, ale aby ich raczej „wyssać” dla własnych pragnień, uciechy i wygody. A może nawet zabić.
Autor baśni stworzył także takie, które na podobieństwo treści obecnych w mądrościowych księgach biblijnych wyśmiewają pychę i głupotę, gdyż te nie nie wnoszą do życia piękna i wartości, a z czasem staje się tragedią osoby, która odrzuciła mądrość (→ „Ropucha”, „Czerwone buciki”, „Motylek”).
W baśniach Andersena uderza ogromna doza wiary! To, co się dzieje w jego baśniach, to, o czym te opowiadają, co chwila przypominają człowiekowi (czytelnikowi, słuchaczowi),że nasze życie dzieje się w obliczu Boga. Niejednokrotnie zostaje przypomniana prawda o duszy ludzkiej, o jej nieśmiertelności, o sądzie ostatecznym, na którym dusza za swe dobre uczynki (a tym bardziej za cierpienie na tej ziemi) otrzyma w Niebie od Boga pociechę i nagrodę szczęśliwości wiecznej (→ „Anioł”, „Coś”, „Dziewczynka z zapałkami”). Złoczyńcy niestety sami się tego pozbawią. O, takie treści są niewygodne dla dzisiejszego świata, gdyż karmi się on zupełnie innymi przekonaniami, i który nie wierzy świadectwom o żywym Bogu, aniołach, czy świętych pańskich, a przez to nie wierzy w prawdę o realnej wieczności, w której żyją osoby (boskie, anielskie, ludzkie).
Bardzo podobały mi się „Dzwony” ze swoim akcentem na piękno serca ludzkiego i równość godności ludzi, która nijak nie zależy od statusu społecznego, majątku i tym podobnych. W twórczości Andersena zauważyłem także uwypuklenie pragnień ludzkich, tego, że od najmłodszych lat człowiek poszukuje „czegoś więcej, czegoś większego”. Przypomina to słynną naukę świętego Augustyna o tym, że skoro człowiek jest przez Boga stworzony i do wieczności przeznaczony, to właśnie dlatego od najmłodszych lat będzie spotykał się z uczuciem niespełnienia i tęsknoty, a te będą go męczyły i spokoju mu nie dadzą → „Stworzyłeś nas bowiem dla siebie i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie” (św. Augustyn „Confessiones” I, 1, 1). Coś takiego pojawia się w wielu baśniach Hansa Christiana (→ „Choinka”, „Coś”, „Bąk i piłka”).
Jeszcze jedno. Niektóre baśnie nie tylko, że nie kończą się łagodnie i szczęśliwie, ale wręcz dramatycznie i boleśnie. Myślę, że i takie treści są potrzebne. Dzięki nim Andersen nas, czytelników (najpierw dzieci, potem nas — dorosłych; czy może odwrotnie?) nie usypia, nie zagłaskuje jakąś cukierkowatością i naiwnością życiową, ale raczej potrząsa, ostrzega. W tym kontekście najmocniejszym przykładem dla mnie był „Cień”.
ks. Paweł Kamola
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Pippi Pończoszanka
Cała seria wspaniała! Nie sposób zresztą nie znać niezwykłej dziewczynki, która wraz z koniem i wierną małpką zamieszkuje Willę Śmiesznotkę i prawie wszystko robi na opak ... robi na opak, ale nie czuje i myśli ... Jej ocena sytuacji zawsze jest trafna, wspaniale odkrywa słabe strony argumentów dorosłych, umie pokonać oponenta, nawet dysponującego dużo większą siłą (choć tej Pippi z pewnością nie brakuje). Zawsze staje po stronie słabszych, jest hojna i lojalna, a przede wszystkich niezwykle pomysłowa i zabawna ... Zabawa w poszukiwaczy rzeczy godna do przeniesienia do życia codziennego ;) Audiobook wspaniały!
Cała seria wspaniała! Nie sposób zresztą nie znać niezwykłej dziewczynki, która wraz z koniem i wierną małpką zamieszkuje Willę Śmiesznotkę i prawie wszystko robi na opak ... robi na opak, ale nie czuje i myśli ... Jej ocena sytuacji zawsze jest trafna, wspaniale odkrywa słabe strony argumentów dorosłych, umie pokonać oponenta, nawet dysponującego dużo większą siłą (choć...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPonadczasowa! Wspaniała książka, która uczy i inspiruje. Czas spędzony z dziećmi w towarzystwie tej książki był bardzo udany.
Ponadczasowa! Wspaniała książka, która uczy i inspiruje. Czas spędzony z dziećmi w towarzystwie tej książki był bardzo udany.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa zawsze w moim sercu
Na zawsze w moim sercu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFajna książka
Fajna książka
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Pippi Pończoszanka" to jedna z ulubionych bajkowych postaci moich córek. Niesforna, szczera, autentyczna rudowłosa dziewczynka, wychowana przez króla mórz Południowych - kapitana Efraima Pończochę, która zamieszkała Willę Śmiesznotkę wraz z koniem i małpką, Panem Nilssonem na zawsze odmieniła życie Tommy'ego i Anniki - rodzeństwa grzecznego, poukładanego i bojącego się wychodzić poza schematy.
Jako mama dwóch dziewczynek bardzo doceniam opowieść o dzielnej Pippi, której głowa pełna jest nieszablonowych pomysłów, szalonej wyobraźni i niekończących się zabaw. Zachowania, które nie przystoją - kłamstwo na przykład, do którego Pippi z wdzięcznością się przyznaje - są przyczynkiem do rozmów na ten temat.
Cieszę się, że Astrid Lindgren zaszczepiła w dziewczynkach przygodowe postaci kobiece. Że jej bohaterki to nie tylko "poukładane", grzeczne i posłuszne małe damy, ale prawdziwe łobuziary z dobrym sercem, które kocha się niemal od pierwszego spotkania.
"Pippi Pończoszanka" to jedna z ulubionych bajkowych postaci moich córek. Niesforna, szczera, autentyczna rudowłosa dziewczynka, wychowana przez króla mórz Południowych - kapitana Efraima Pończochę, która zamieszkała Willę Śmiesznotkę wraz z koniem i małpką, Panem Nilssonem na zawsze odmieniła życie Tommy'ego i Anniki - rodzeństwa grzecznego, poukładanego i bojącego się...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzy wiecie, że Pippi Pończoszanka w tym roku kończy 80 lat? 🎉 I choć ktoś mógłby powiedzieć, że to już wiek babuni, to energii, odwagi i charakteru wcale jej nie ubyło!
Rude warkocze, piegi i małpka przy boku — to jej nieodłączne atrybuty. Od pokoleń inspiruje, dodaje odwagi i wiary w siebie. Jest buntowniczką z sercem na dłoni — zawsze walczy w słusznej sprawie i nigdy nie udaje kogoś, kim nie jest.
Tylko ona potrafi w tak szczery, naturalny i przezabawny sposób sprzeciwić się dorosłym i zasadom, z którymi się nie zgadza! Choć niektórzy krytykowali, że książka uczy dzieci „niegrzeczności”, Pippi tak naprawdę pokazuje, jak być sobą, mówić prawdę i żyć w zgodzie ze swoim sercem.
Ta książka to zbiór jedenastu przygód Pippi — każda z nich zilustrowana w wyjątkowy, charakterystyczny sposób. To pozycja, którą warto przeczytać niezależnie od wieku — bo każdy znajdzie w niej coś dla siebie: dzieci – śmiech i przygodę, dorośli – odwagę i przypomnienie, że warto być sobą.
Bo choć minęło osiem dekad, duch Pippi wciąż jest tak samo silny – pełen mocy, niezależności i radości życia!
Czy wiecie, że Pippi Pończoszanka w tym roku kończy 80 lat? 🎉 I choć ktoś mógłby powiedzieć, że to już wiek babuni, to energii, odwagi i charakteru wcale jej nie ubyło!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRude warkocze, piegi i małpka przy boku — to jej nieodłączne atrybuty. Od pokoleń inspiruje, dodaje odwagi i wiary w siebie. Jest buntowniczką z sercem na dłoni — zawsze walczy w słusznej sprawie i nigdy...
Pippi Pońszoszankę chyba każdy zna, albo przynajmniej słyszał o tej niesfornej dziewczynce o rudych warkoczach. Dziewczynce, która lubi buntować się i nie chodzi do szkoły. Jej towarzysze to małpka i koń. Jest odważna i silna.
Mała rozrabiara w tym roku kończy już 80 lat! Z tej okazji Wydawnictwo Nasza Księgarnia oddaje w ręce specjalne wydanie. W środku znajdziemy dużo, kolorowych ilustracji, takich jaki ja pamiętam ze starszych wydań. I muszę przyznać, że najpierw obejrzałam książkę, a dopiero wraz z dziećmi przeczytałam.
Wspaniale było sobie na nowo przypomnieć tę małą łobuziarę i na nowo przeżyć wraz z nią okres buntu. Przygody Pippi są ciekawe, potrafią bawić, ale czasami również powodują napięcie u małych czytelników.
Książka posiada dużą czcionką i napisana jest prostym językiem, dlatego młodsze dzieci nie będą męczyć się w trakcie czytania. W środku znajdują się kolorowe ilustracje, które na pewno przykują oko zarówno młodszego jak i starszego czytelnika.
Bonusem w tej książce jest pokazanie polskich wydań po 1961 roku. Fajnie, jest zobaczyć okładki poprzednich książek, które bawiły pokolenia dzieci.
Jeśli chcecie wyruszyć w podróż do swojego dzieciństwa, to bardzo polecam „Pippi Pońszoszankę”.
Pippi Pońszoszankę chyba każdy zna, albo przynajmniej słyszał o tej niesfornej dziewczynce o rudych warkoczach. Dziewczynce, która lubi buntować się i nie chodzi do szkoły. Jej towarzysze to małpka i koń. Jest odważna i silna.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMała rozrabiara w tym roku kończy już 80 lat! Z tej okazji Wydawnictwo Nasza Księgarnia oddaje w ręce specjalne wydanie. W środku znajdziemy dużo,...
Nie ukrywam – wiem, że Pippi to ikona, ale mnie akurat nie urzekła tak mocno. Może to kwestia stylu, może tego, że dziś już patrzę na nią innymi oczami niż w dzieciństwie. Mimo wszystko – warto znać, bo to kawał historii literatury.
⭐ Ocena: 5/10
Nie ukrywam – wiem, że Pippi to ikona, ale mnie akurat nie urzekła tak mocno. Może to kwestia stylu, może tego, że dziś już patrzę na nią innymi oczami niż w dzieciństwie. Mimo wszystko – warto znać, bo to kawał historii literatury.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to⭐ Ocena: 5/10
Pipi Ponczoszanka to jak Tomek Pilarz (Kornik).
Pipi Ponczoszanka to jak Tomek Pilarz (Kornik).
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCo tu pisać, kto nie czytał, nie oglądał serialu TV, to kiep ( w tym ostatnim znaczeniu ),bo sam sobie winien !!!
POLECAM !!!
Co tu pisać, kto nie czytał, nie oglądał serialu TV, to kiep ( w tym ostatnim znaczeniu ),bo sam sobie winien !!!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPOLECAM !!!