Nous changeons tous. Irrémédiablement. Une part de nous-mêmes reste identique: le noyau, le cœur pur venu de l'enfance, mais tout autour s'accumulent tant de sédiments. Jusqu'à défigurer l'enfant que nous étions, jusqu'à faire de l'adulte un être si différent et si monstrueux que, si l'on pouvait se dédoubler, l'enfant ne reconnaîtrait pas l'adulte qu'il est devenu- et serait sans doute terrifié à l'idée de devenir cette personne-là.

Śmierć ma więcej wspólnego z Miłością, niż potraficie sobie wyobrazić.

Śmierć ma więcej wspólnego z Miłością, niż potraficie sobie wyobrazić.

- Z miłości? Jakie też pani ma przedpotopowe pojęcia! Któż dzisiaj mówi o miłości? - zapytała żona posła.
- Cóż robić? Ta głupia stara moda wciąż jeszcze nie wychodzi z mody - wtrącił Wroński.

- Z miłości? Jakie też pani ma przedpotopowe pojęcia! Któż dzisiaj mówi o miłości? - zapytała żona posła.
- Cóż robić? Ta głupia stara moda wciąż jeszcze nie wychodzi z mody - wtrącił Wroński.

Miłość! Rozpalające, dręczące i nieznośnie słodkie uczucie przepełniające ciało, duszę i umysł! Żaden sen, żadne marzenie nie mogły się z nią równać.

Miłość! Rozpalające, dręczące i nieznośnie słodkie uczucie przepełniające ciało, duszę i umysł! Żaden sen, żadne marzenie nie mogły się z nią równać.

Miłość jest najwyższym i najszlachetniejszym celem, do jakiego może dążyć człowiek.

Miłość jest najwyższym i najszlachetniejszym celem, do jakiego może dążyć człowiek.

Niech kto co chce mówi o poczuciu własnej godności, ale chciałbym widzieć człowieka, który znosi bez urazy, gdy bezkarnie ostrzy sobie na nim języki hołota, mająca nad nim przewagę.

Niech kto co chce mówi o poczuciu własnej godności, ale chciałbym widzieć człowieka, który znosi bez urazy, gdy bezkarnie ostrzy sobie na nim języki hołota, mająca nad nim przewagę.

[...] im dłużej żyję, tym mniejszą wiarę pokładam w religii, a większą w siebie i bliskie mi osoby.

[...] im dłużej żyję, tym mniejszą wiarę pokładam w religii, a większą w siebie i bliskie mi osoby.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.

Mamy coś, czego nie można kupić za żadne skarby świata. Siebie.

Mamy coś, czego nie można kupić za żadne skarby świata. Siebie.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...