Pedagodzy w ogóle mają ciężko. To jest chyba jedyny zawód, w którym człowiek sam ocenia swoją pracę. Pomyślcie tylko, jeśli dziecko niczego nie zrozumiało na lekcji, bo umierało z nudów i na dodatek dostało dwóję, to w sumie wszystko się sprowadza do tego, że nauczyciel sam sobie wystawił pałę. To znaczy, że nieumiejętnie przekazał materiał, nie zainteresował swoim przedmiotem i nie potrafił wytłumaczyć.

Miłość nie istnieje, tak naprawdę.[...] To niebezpieczne wierzyć w coś, co może cię tylko zranić. Więc ja nie wierzę." ~ str.54

Miłość nie istnieje, tak naprawdę.[...] To niebezpieczne wierzyć w coś, co może cię tylko zranić. Więc ja nie wierzę." ~ str.54

I tak samo jak patrzę na dzieci, to myślę, że dorośli ich nie lubią, nawet rodzice. Mówią, że dzieci są śliczne i takie słodkie, każą dzieciom coś zrobić jeszcze raz, żeby mogli to sfotografować, ale nie chcą się z nimi tak naprawdę bawić, wolą pić kawę i rozmawiać z innymi dorosłymi. Czasem jakieś małe dziecko płacze, a ta dołączona do niego Mama nawet
nie słyszy.

I tak samo jak patrzę na dzieci, to myślę, że dorośli ich nie lubią, nawet rodzice. Mówią, że dzieci są śliczne i takie słodkie, każą dzieciom coś zrobić jeszcze raz, żeby mogli to sfotografować, ale nie chcą się z nimi tak naprawdę bawić, wolą pić kawę i rozmawiać z innymi dorosłymi. Czasem jakieś małe dziecko płacze, a ta dołączona do niego Mama nawet
nie słyszy.

- Aghnarze!
- Odo!
Te dwa słowa były wszystkim co zdołali do siebie wypowiedzieć...
...zanim wilgotny uścisk nie zamknął tych okrężnych, mięsistych i ruchliwych mięśni, zwanych wargami...
Nie tracąc ani sekundy i nie rozłączając wklęsłości, ziejących w przedniej części ich czaszek, przez które zwykle przyjmują pożywienie, ruszyli w stronę komnaty sypialnej...
Wymieniając ślinę i kilka milionów mikrobów, zaczęli pocierać o siebie włóknistą i elastyczną tkankę, która okrywa ich mięśnie...
...aż poczuli to szaleńcze wyładowanie miłosnej rozkoszy...
...którego na szczęście my, roboty, nigdy nie poznamy, a które nazywają orgazmem.
Tego dnia został poczęty Stalogłowy dziadek naszego obecnego Metabarona...
Po tym, jak jego organizm z impetem wstrzyknął do wnętrza tunelu seksualnego Ody białawą wydzielinę zapładniającą...
...Aghnar wreszcie odzyskał władzę nad swym umysłem i pomyślał o matce.

- Aghnarze!
- Odo!
Te dwa słowa były wszystkim co zdołali do siebie wypowiedzieć...
...zanim wilgotny uścisk nie zamknął tych okrężnych, mięsistych i ruchliwych mięśni, zwanych wargami...
Nie tracąc ani sekundy i nie rozłączając wklęsłości, ziejących w przedniej części ich czaszek, przez które zwykle przyjmują pożywienie, ruszyli w stronę komnaty sypialn...

Człowiek definiuje się przez swoje granice. Człowiek opisuje się na liniach oporu: to jeszcze jest człowiek, a to już nie; to jeszcze człowiek może, a tego już nie; to jeszcze jest ludzkie, a to już nie; to człowieka ogranicza — więc z tym walczy, naciska, wytęża myśl i wolę.
Owe linie oporu stanowią fundamenty kultury, religii, filozofii, sztuki, języka, moralności, życia społecznego i politycznego.
Wyznaczają także wektory szczęścia i nieszczęścia — ambicji, nadziei, lęków, ideałów — w życiu jednostkowym.

Człowiek definiuje się przez swoje granice. Człowiek opisuje się na liniach oporu: to jeszcze jest człowiek, a to już nie; to jeszcze człowiek może, a tego już nie; to jeszcze jest ludzkie, a to już nie; to człowieka ogranicza — więc z tym walczy, naciska, wytęża myśl i wolę.
Owe linie oporu stanowią fundamenty kultury, religii, filozofii, sztuki, języka, moralności, życi...

Lubię to słowo - niepokojący. Nauczyłem się go od Bomanza. W jaki figlarny sposób można określić stan, kiedy wysrywasz swe hemoroidy ze strachu.

Lubię to słowo - niepokojący. Nauczyłem się go od Bomanza. W jaki figlarny sposób można określić stan, kiedy wysrywasz swe hemoroidy ze strachu.

Bohaterowie muszą umierać za sprawę, za jakąś szlachetną sprawę, która w oczach ludzkości uzasadni tę stratę.

Bohaterowie muszą umierać za sprawę, za jakąś szlachetną sprawę, która w oczach ludzkości uzasadni tę stratę.

Jasne, gdyby życzenia były dolarami, już dawno dorównałabym Billowi Gatesowi.

Jasne, gdyby życzenia były dolarami, już dawno dorównałabym Billowi Gatesowi.

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Jeśli człowiek zarabia na życie pracą zawodową, może zdobyć pieniądze tylko dzięki przypadkowi.

Jeśli człowiek zarabia na życie pracą zawodową, może zdobyć pieniądze tylko dzięki przypadkowi.