Śmiertelnie bał się zakochać - był to strach człowieka pamiętającego swoje nieliczne zauroczenia jako pasmo cierpienia i wstydu.

I pomyśleć, że prawie każda z nich musi przejść podobną szkołę, zanim pozna ludzi. Przedtem, choćby się jej trafiał najszlachetniejszy, nie oceni go. Wybierze starego bogacza albo śmiałego hultaja, w ich towarzystwie zmarnuje życie, a dopiero kiedyś chce się odrodzić... Zwykle za późno i na próżno!...

I pomyśleć, że prawie każda z nich musi przejść podobną szkołę, zanim pozna ludzi. Przedtem, choćby się jej trafiał najszlachetniejszy, nie oceni go. Wybierze starego bogacza albo śmiałego hultaja, w ich towarzystwie zmarnuje życie, a dopiero kiedyś chce się odrodzić... Zwykle za późno i na próżno!...

Życie potrafi zmieniać się jak kameleon, zaskakując człowieka, pochłoniętego walką z własnymi demonami. Lecz jeśli tylko ma się u boku kogoś, kto przeżywa owe zmiany w tym samym tempie, nic innego tak właściwie nie ma znaczenia: oto w chaosie metamorfoz dwie osoby odnalazły nawzajem jeden element stały.

Życie potrafi zmieniać się jak kameleon, zaskakując człowieka, pochłoniętego walką z własnymi demonami. Lecz jeśli tylko ma się u boku kogoś, kto przeżywa owe zmiany w tym samym tempie, nic innego tak właściwie nie ma znaczenia: oto w chaosie metamorfoz dwie osoby odnalazły nawzajem jeden element stały.

Począł się ubierać; nie śmiał przy tym dotknąć własnego ciała. Czuł ją ciągle przy sobie; aż po czubki włosów wypełniony był owym dziwnym, cięższym od ołowiu, boleśniejszym od męki umierania, słodszym od najpiękniejszych wierszy uczuciem, jakie daje noc z kimś, na kogo czekało się przez tysiąc chwil, kogo pragnęło się przez wiele bezsennych nocy, kogo widziało się w każdej na ulicy spotkanej twarzy, kogo oczekiwało się przy każdym pukaniu do własnych drzwi; przez kogo nienawidziło się nieba, ziemi i ludzi; i przez kogo kochało się wszystko.

Począł się ubierać; nie śmiał przy tym dotknąć własnego ciała. Czuł ją ciągle przy sobie; aż po czubki włosów wypełniony był owym dziwnym, cięższym od ołowiu, boleśniejszym od męki umierania, słodszym od najpiękniejszych wierszy uczuciem, jakie daje noc z kimś, na kogo czekało się przez tysiąc chwil, kogo pragnęło się przez wiele bezsennych nocy, kogo widziało się w każdej na u...

Ot, pomniki, ślady niewdzięcznej ludzkiej pamięci.

Ot, pomniki, ślady niewdzięcznej ludzkiej pamięci.

Czasami najbliżsi ludzie zdradzają, a własny dom przestaje być miejscem, gdzie możemy być szczęśliwi

Czasami najbliżsi ludzie zdradzają, a własny dom przestaje być miejscem, gdzie możemy być szczęśliwi

Umysł ludzki ma niezwykłą zdolność samouleczania.

Umysł ludzki ma niezwykłą zdolność samouleczania.

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)

Beztroskie postępowanie z pieniędzmi to karygodna rzecz, jednak o wiele gorsze jest beztroskie postępowanie z czyimś sercem - zwłaszcza z tym, które Cię kocha.

Beztroskie postępowanie z pieniędzmi to karygodna rzecz, jednak o wiele gorsze jest beztroskie postępowanie z czyimś sercem - zwłaszcza z tym, które Cię kocha.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.