My wszakże uważamy, że najciekawsze pozostaje zawsze w cieniu, w tym, co niewidoczne.

Kiedy jesteście we dwoje, to prawie pierdzicie tęczą, więc aż prosiliście się o wspólny mianownik.

Kiedy jesteście we dwoje, to prawie pierdzicie tęczą, więc aż prosiliście się o wspólny mianownik.

Nie chcę do nikogo należeć. Nie jestem niczyją własnością. Tak wiele razy byłam świadkiem, jak jedna osoba zatraca się w drugiej. Nie identyfikuje się już jako osobny człowiek, ale jako my. Dopóki jedno z nich nie oznajmia, że my to za mało i odchodzi, bo w końcu zawsze tak się dzieje. Ja nie zatracę się w nikim. Dzięki temu, kiedy ten ktoś odejdzie, nie zabierze mnie razem z sobą.

Nie chcę do nikogo należeć. Nie jestem niczyją własnością. Tak wiele razy byłam świadkiem, jak jedna osoba zatraca się w drugiej. Nie identyfikuje się już jako osobny człowiek, ale jako my. Dopóki jedno z nich nie oznajmia, że my to za mało i odchodzi, bo w końcu zawsze tak się dzieje. Ja nie zatracę się w nikim. Dzięki temu, kiedy ten ktoś odejdzie, nie zabierze mnie razem z s...

Tęskniłem do ciebie bezgranicznie, myślałem o tobie dzień i noc. Przecież my należymy do siebie, jesteś mi potrzebna, nie tylko jako przyjaciółka, wyobrażałem sobie nieustannie, że jesteś przy mnie blisko, pieściłem cię w marzeniach, czułem pod palcami twoją skórę...

Tęskniłem do ciebie bezgranicznie, myślałem o tobie dzień i noc. Przecież my należymy do siebie, jesteś mi potrzebna, nie tylko jako przyjaciółka, wyobrażałem sobie nieustannie, że jesteś przy mnie blisko, pieściłem cię w marzeniach, czułem pod palcami twoją skórę...

Każdemu człowiekowi przypisuję najlepsze pobudki, póki mnie nie przekona, że go przeceniam.

Każdemu człowiekowi przypisuję najlepsze pobudki, póki mnie nie przekona, że go przeceniam.

- Od tego główkowania pewnie zgłodnieliście. Jedzcie.
- W sensie, że jak zjemy, to nie zapomnimy zapamiętanej formuły? - spytałem z nadzieją w głosie.
- Głupiś, czy tylko udajesz?
- Nie było pytania...

- Od tego główkowania pewnie zgłodnieliście. Jedzcie.
- W sensie, że jak zjemy, to nie zapomnimy zapamiętanej formuły? - spytałem z nadzieją w głosie.
- Głupiś, czy tylko udajesz?
- Nie było pytania...

To jedna z najgorszych rzeczy, kiedy żyje się z inteligentnymi ludźmi: tak bardzo przywykli do tego, że mają rację, że nie wyobrażają sobie, aby mogło być inaczej.

To jedna z najgorszych rzeczy, kiedy żyje się z inteligentnymi ludźmi: tak bardzo przywykli do tego, że mają rację, że nie wyobrażają sobie, aby mogło być inaczej.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...

Szwajcarzy są szczęśliwi, ponieważ starają się ze wszystkich sił nie wywoływać zazdrości u innych. Instynktownie wiedzą, że zazdrość jest wielkim wrogiem szczęścia, dlatego też robią wszystko by ją zwalczyć. 'Nasze motto brzmi następująco- wyjaśnia, biorąc łyk piwa- nie świeć zbyt jasno, gdyż staniesz się zbyt łatwym celem'.

Szwajcarzy są szczęśliwi, ponieważ starają się ze wszystkich sił nie wywoływać zazdrości u innych. Instynktownie wiedzą, że zazdrość jest wielkim wrogiem szczęścia, dlatego też robią wszystko by ją zwalczyć. 'Nasze motto brzmi następująco- wyjaśnia, biorąc łyk piwa- nie świeć zbyt jasno, gdyż staniesz się zbyt łatwym celem'.

[Denji] Ech... chyba nigdy nie uda mi się umówić z żadną dziewczyną. przecież nie zaproszę jej do tej rudery, a nie stać mnie na randkę. Jak uda mi się jakąś zaliczyć, to mogę i zdechnąć. [str. 12].

[Denji] Ech... chyba nigdy nie uda mi się umówić z żadną dziewczyną. przecież nie zaproszę jej do tej rudery, a nie stać mnie na randkę. Jak uda mi się jakąś zaliczyć, to mogę i zdechnąć. [str. 12].