Bóg wyrzekł słowo stań się, Bóg i zgiń wyrzecze.

Kiedy od ludzi wiara i wolność uciecze,

Kiedy ziemię despotyzm i duma szalona

Obleją, jak Moskale redutę Ordona -

Karząc plemię zwyciężców zbrodniami zatrute,

Bóg wysadzi tę ziemię, jak on swą redutę.

W tym momencie wyjął z kieszeni marynarki mały, czarny przedmiot. Wyglądem przypominał pilot do samochodu. Agata błyskawicznie zrozumiała, do czego służy.

– Napisałaś mi, że włożyłaś swój prezent. Chcesz się przekonać, jak działa?

Wyprostowała się na krześle i spojrzała mu prosto w oczy.

– Słuchaj, Ron. Nie jestem twoją zabawką. To, że zrobiłam to, co chciałeś, nie oznacza, że możesz zrobić ze mną, co chcesz i gdzie chcesz. Zwłaszcza w restauracji. Rozumiesz?

– Wyluzuj, Agata. Przecież wiem, że tego pragniesz. Inaczej byś wyrzuciła ten wibrator i nie odbierała ode mnie telefonów.

Miał rację. Gdyby tego nie chciała, nie kontynuowałaby tej znajomości. Jeśli zacząłby się bardzo narzucać, zgłosiłaby go na policję. Potrafiła sobie radzić z namolnymi kolesiami. Natomiast Ron coraz bardziej ją intrygował. Mimo to zaczęła się obawiać kompromitacji, która miała za chwilę nastąpić, jeśli Ron użyje tego pilota.

– Oddaj mi go. – Odruchowo wyciągnęła przed siebie lewą dłoń.

– Jest mój. – Popatrzył na nią zadziornie i cofnął prawą rękę, w której trzymał pilota.

– W takim razie ja oddam ci prezent.

Odsunęła się od stolika i wstała z krzesła. Znieruchomiała. Ron nacisnął przycisk.

W tym momencie wyjął z kieszeni marynarki mały, czarny przedmiot. Wyglądem przypominał pilot do samochodu. Agata błyskawicznie zrozumiała, do czego służy.

– Napisałaś mi, że włożyłaś swój prezent. Chcesz się przekonać, jak działa?

Wyprostowała się na krześle i spojrzała mu prosto w oczy.

– Słuchaj, Ron. Nie jestem twoją zabawką. To, że zro...

Wcale nie jest łatwo tak kochać drugiego człowieka, żeby czuł się kochany. Większość z nas potrzebuje całego życia, aby się tego nauczyć. Jednak w życiu nie zawsze trzeba być doskonałym - czasami szczęście polega na dążeniu do tego.

Wcale nie jest łatwo tak kochać drugiego człowieka, żeby czuł się kochany. Większość z nas potrzebuje całego życia, aby się tego nauczyć. Jednak w życiu nie zawsze trzeba być doskonałym - czasami szczęście polega na dążeniu do tego.

Jest taki mechanizm w sztuce: jeśli ktoś gra osobę bardzo zakochaną, a przedmiot jego admiracji to jest jakiś kołek w płocie, to nam, widzom, trochę wstyd za tę miłość. Publiczność czuje się zażenowana: co ten głupek w niej widzi, my nic nie widzimy! A tutaj ta niebywała pasja, którą grał Woszczerowicz, była całkowicie zrozumiała. Becia istniała jako osoba – nie zrobiła tego techniką. Byłem na tej sztuce i patrzyłem przejęty: jej osobowość wystarczyła. Nie musiała mieć głosu ustawionego czy gestu. Rozumiało się, dlaczego Woszczerowicz stracił dla niej głowę.
Poza tym ona już sporo grała. Była Klarą.

Jest taki mechanizm w sztuce: jeśli ktoś gra osobę bardzo zakochaną, a przedmiot jego admiracji to jest jakiś kołek w płocie, to nam, widzom, trochę wstyd za tę miłość. Publiczność czuje się zażenowana: co ten głupek w niej widzi, my nic nie widzimy! A tutaj ta niebywała pasja, którą grał Woszczerowicz, była całkowicie zrozumiała. Becia istniała jako osoba – nie zrobiła tego te...

Gaelle lubiła Szwajcarię. Jej zdaniem, ten kraj cechowało pewnego rodzaju czystość: czystość pieniądza, wyniosłości, wszechwładnego egoizmu. Uważała to za dowód szczerości, otwartości na prawdę o naturze człowieka, wykutego z kamienia autentyzmu.

Gaelle lubiła Szwajcarię. Jej zdaniem, ten kraj cechowało pewnego rodzaju czystość: czystość pieniądza, wyniosłości, wszechwładnego egoizmu. Uważała to za dowód szczerości, otwartości na prawdę o naturze człowieka, wykutego z kamienia autentyzmu.

Czasami miłość sprawia, że kochający staje się egoistą, a kochany obiektem najbardziej aktywnych podłości.

Czasami miłość sprawia, że kochający staje się egoistą, a kochany obiektem najbardziej aktywnych podłości.

Obsesje zamykają umysł na wymiary. (...) Ludzie nie chcą być skomplikowani. Nie lubią tego. Naprawdę tragiczne. s.113.

Obsesje zamykają umysł na wymiary. (...) Ludzie nie chcą być skomplikowani. Nie lubią tego. Naprawdę tragiczne. s.113.

Indianie wyznaczają ceny w rodzaju: "Jeden pieniądz", "dwa pieniądze". Nie liczą się nominały, tylko SZTUKI. Każdy banknot jest przedmiotem - podobnie jak haczyk na ryby albo maczeta. [...] Najmniej warte okazały się amerykańskie dolary - na nikim nie robią wrażenia, bo w dżungli wszystko jest zielone jak dolary. W dodatku przy pocieraniu szorstkim paluchem dolary brudzą, więc Indianie uznali, że mi zapleśniały.

Indianie wyznaczają ceny w rodzaju: "Jeden pieniądz", "dwa pieniądze". Nie liczą się nominały, tylko SZTUKI. Każdy banknot jest przedmiotem - podobnie jak haczyk na ryby albo maczeta. [...] Najmniej warte okazały się amerykańskie dolary - na nikim nie robią wrażenia, bo w dżungli wszystko jest zielone jak dolary. W dodatku przy pocieraniu szorstkim paluchem dolary brudzą, więc ...

Za wiele wycierpiał z powodu braku pieniędzy, żeby gardzić nimi teraz, kiedy je miał. Jednak wbrew temu, w co długo wierzył, przekonał się, że same pieniądze nie wystarczą. Potrzebuje kogoś, z kim mógłby je dzielić. Jeśli nie miał nikogo, kto by mu towarzyszył, nie chciał nigdzie iść; jeśli nie było nikogo, kto by go słuchał i coś do niego mówił, jego życie było puste; jeśli nie miał przy sobie bliskiej osoby, to tak, jakby nie istniał.

Za wiele wycierpiał z powodu braku pieniędzy, żeby gardzić nimi teraz, kiedy je miał. Jednak wbrew temu, w co długo wierzył, przekonał się, że same pieniądze nie wystarczą. Potrzebuje kogoś, z kim mógłby je dzielić. Jeśli nie miał nikogo, kto by mu towarzyszył, nie chciał nigdzie iść; jeśli nie było nikogo, kto by go słuchał i coś do niego mówił, jego życie było puste; jeśli ni...

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.