Suk w Mahdii był targowiskiem po prostu przecudownym. Na porozkładanych na ziemi płachtach piętrzyły się stosy owoców i jarzyn mniej więcej znajomych, obok nich zaś leżały jakieś tajemnicze przyprawy, korzenie i jakby kawałki kory, kompletnie obce, nigdy w życiu nie widziane. (…) Część przemysłową targowiska reprezentowały przeróżne wyroby z wełny, sznurka i trzciny oraz stragany zaopatrzone w nieprzebrane bogactwo najrozmaitszych ciuchów, przeważnie bardzo lśniących i złocistych.

Jesteś moim zbawieniem. Sposobem na pokutę. Dzięki tobie będę mogła odkupić wszystkie moje winy.

Jesteś moim zbawieniem. Sposobem na pokutę. Dzięki tobie będę mogła odkupić wszystkie moje winy.

Kochamy się, bo ona tak samo mi się nie podoba jak ja jej, i nie ma nierówności.

Kochamy się, bo ona tak samo mi się nie podoba jak ja jej, i nie ma nierówności.

Kto nie kocha,nie musi się obawiać utraty.

Kto nie kocha,nie musi się obawiać utraty.

Rozważ, jak trudno jest zmienić siebie, a zrozumiesz, jak znikome masz szanse zmienić innych.

Rozważ, jak trudno jest zmienić siebie, a zrozumiesz, jak znikome masz szanse zmienić innych.

- Zasada trzecia: Wszystko, co odnosi się do Ludzi, jest mną, więc mogę sobie pozwolić na wszystko. Miłość to ja, poezja to ja, wulgarność to też ja, literatura to ja, muzyka to ja, humor to ja...
- Skromność to najwyraźniej ktoś inny...

- Zasada trzecia: Wszystko, co odnosi się do Ludzi, jest mną, więc mogę sobie pozwolić na wszystko. Miłość to ja, poezja to ja, wulgarność to też ja, literatura to ja, muzyka to ja, humor to ja...
- Skromność to najwyraźniej ktoś inny...

Nie wiemy, jakimi ludźmi tak naprawdę jesteśmy, aż do momentu naszej śmierci. Człowiek uświadamia sobie swoją prawdziwą naturę tuż przed śmiercią.

Nie wiemy, jakimi ludźmi tak naprawdę jesteśmy, aż do momentu naszej śmierci. Człowiek uświadamia sobie swoją prawdziwą naturę tuż przed śmiercią.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Sprawdzili zaplecze, szafki i szuflady. Wszędzie leżały pieniądze. Banknoty i monety, bezużyteczne śmieci. To dla nich ludzie kiedyś zabijali się nawzajem. To dla nich poświęcali wszystko, co mieli najlepszego. A teraz leżą niepotrzebne na ulicy. Dosłownie wszędzie. Żeby chociaż nadawały się do palenia.

Sprawdzili zaplecze, szafki i szuflady. Wszędzie leżały pieniądze. Banknoty i monety, bezużyteczne śmieci. To dla nich ludzie kiedyś zabijali się nawzajem. To dla nich poświęcali wszystko, co mieli najlepszego. A teraz leżą niepotrzebne na ulicy. Dosłownie wszędzie. Żeby chociaż nadawały się do palenia.