Teraz mogę iść dalej. Czuję, że nic nie powstrzyma mnie przed wejściem na grań. W takich momentach przekracza się granicę strachu i logicznego myślenia. Towarzyszy temu poczucie nieskrępowanej wolności i kruchości życia. To nie tylko adrenalina, która pomimo zmęczenia pozwala wycisnąć z mięśni jak najwięcej. To także pełne wyzwolenie. Przede mną rozpościera się wypełniony śniegiem żleb i prowadzi prosto do celu. Ukryte pod warstwą białego puchu płyty nie mogą mnie powstrzymać. Wbijam raki, podpieram się czekanem i już jestem metr wyżej. Krok za krokiem. To już naprawdę blisko. Słońce ogrzewa mi czubek nosa, nogi same niosą. Ostatni trawers w zbitym śniegu i wychodzę na przełęcz między wierzchołkami pośrednim i zachodnim.

Do głównego wierzchołka pozostaje jeszcze długi odcinek granią. Spoglądam na zegarek. Do zachodu słońca coraz bliżej. Nie mogę uwierzyć, że czas tak szybko zleciał. Mimo iż ograniczona ilość tlenu przytępia zmysły, muszę zdecydować, co robić. Jeżeli teraz zawrócę, dotrę w bezpieczny teren przez barierę skalną jeszcze za dnia, jeżeli pójdę dalej, na pewno będę wracał w nocy.

- Pragnę tylu rzeczy - szepcze. - Pragnę twojego umysłu. Twojej siły. Chcę być wart twojego czasu. - Jego palce muskają brzeg mojej koszulki, a on mówi: - Chcę to podciągnąć. - Ciągnie za pasek moich spodni i mówi: - Chcę to zsunąć. - Dotyka opuszkami palców boków mojego ciała i mówi: - Chcę czuć, jak twoja skóra płonie. Chcę czuć, jak twoje serce bije obok mojego, i chcę wiedzieć, że bije tak z mojego powodu, dlatego, że tego chcesz. Dlatego że nigdy - mówi, dysząc - za nic nie chcesz, żebym przestał. Chcę każdej sekundy. Każdego centymetra ciebie. Chcę tego wszystkiego

- Pragnę tylu rzeczy - szepcze. - Pragnę twojego umysłu. Twojej siły. Chcę być wart twojego czasu. - Jego palce muskają brzeg mojej koszulki, a on mówi: - Chcę to podciągnąć. - Ciągnie za pasek moich spodni i mówi: - Chcę to zsunąć. - Dotyka opuszkami palców boków mojego ciała i mówi: - Chcę czuć, jak twoja skóra płonie. Chcę czuć, jak twoje serce bije obok mojego, i chcę wiedz...

Miłość gwałciła mnie wciąż jeszcze, byłem udobruchany jak jeszcze nigdy w życiu.

Miłość gwałciła mnie wciąż jeszcze, byłem udobruchany jak jeszcze nigdy w życiu.

Trochę ciebie weszło we mnie na zawsze jak trująca skaza

Trochę ciebie weszło we mnie na zawsze jak trująca skaza

Połknąłem pastylki na złagodzenie niestrawności, spojrzałem właśnie na swoje odbicie w lustrze, zasalutowałem sobie do kapelusza i zapytałem jak się miewam. Ojciec mnie tego nauczył, kiedy byłem w liceum. Spójrz sobie w oczy i zobaczysz jak inni cię dzisiaj widzieli. Nie przyglądaj się swoim krostkom ani włosom w nosie - chyba że z samego rana albo też przed wyjściem.

Połknąłem pastylki na złagodzenie niestrawności, spojrzałem właśnie na swoje odbicie w lustrze, zasalutowałem sobie do kapelusza i zapytałem jak się miewam. Ojciec mnie tego nauczył, kiedy byłem w liceum. Spójrz sobie w oczy i zobaczysz jak inni cię dzisiaj widzieli. Nie przyglądaj się swoim krostkom ani włosom w nosie - chyba że z samego rana albo też przed wyjściem.

Jesteśmy tym, na co patrzymy, z kim się kochamy, jakiej muzyki słuchamy... Stajemy się tym, z czym obcujemy.

Jesteśmy tym, na co patrzymy, z kim się kochamy, jakiej muzyki słuchamy... Stajemy się tym, z czym obcujemy.

Potrzebujemy olbrzymich kieszeni, dostatecznie dużych, żeby pomieściły nasze rodziny, przyjaciół, a nawet ludzi, których nie ma na naszych listach, ludzi, których nigdy nie spotkaliśmy, ale mimo to chcemy ochraniać. Potrzebujemy kieszeni, żeby włożyć tam gminy i miasta, kieszeni, które pomieszczą wszechświat.

Potrzebujemy olbrzymich kieszeni, dostatecznie dużych, żeby pomieściły nasze rodziny, przyjaciół, a nawet ludzi, których nie ma na naszych listach, ludzi, których nigdy nie spotkaliśmy, ale mimo to chcemy ochraniać. Potrzebujemy kieszeni, żeby włożyć tam gminy i miasta, kieszeni, które pomieszczą wszechświat.

(...) pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

(...) pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie - uskarżał się. - Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić życie.

Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie - uskarżał się. - Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić życie.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.