Kolejny mój defekt - odnajdywałem często niezdrową przyjemność w takim, swego rodzaju, odkopywaniu przeszłości. Nawet jeśli ta bywała bolesna.

Z Anakreonta (fragment):

Ciężko, kto nie miłuje, ciężko, kto miłuje,
Najciężej, kto miłując łaski nie zyskuje.

Z Anakreonta (fragment):

Ciężko, kto nie miłuje, ciężko, kto miłuje,
Najciężej, kto miłując łaski nie zyskuje.

Jednak pewne sprawy, bez względu na to, z której strony byśmy na nie patrzyli, są zawsze tak samo ważne dla wszystkich. Miłość jest jedną z nich.

Jednak pewne sprawy, bez względu na to, z której strony byśmy na nie patrzyli, są zawsze tak samo ważne dla wszystkich. Miłość jest jedną z nich.

Poza wszystkim, co takie jest urzekające w idei jednej, dozgonnej miłości, mimo wszystkich pięknych słów o tym, że nasze szczęście może zależeć wyłącznie od jednej tylko osoby... nie znaczy... nie jest właściwe... nie jest możliwe... żeby tak było.

Poza wszystkim, co takie jest urzekające w idei jednej, dozgonnej miłości, mimo wszystkich pięknych słów o tym, że nasze szczęście może zależeć wyłącznie od jednej tylko osoby... nie znaczy... nie jest właściwe... nie jest możliwe... żeby tak było.

A bo widzisz - dziadek podniósł wzrok znad kubka z herbatą i spojrzał mi w oczy - człowiek zazwyczaj ma życie tutaj, na górze i potem może jeszcze przez dwa pokolenia poleży sobie spokojnie na cmentarzu, jeszcze te dwa pokolenia mu znad głowy chwasty będą wyrastać i świeczkę palić, a potem znika, znika zupełnie, bo na jego miejscu pochowają następnego i potem następnego, i jeszcze następnego. A tego pierwszego to co, pamięta kto? A i to nie wszystkim się trafi, żeby mu te świeczki palili, bo jak jeden z drugim na froncie padnie, zakopią, gdzie padł, przeżegnają się i ot, masz tu swój własny cmentarz człowieku, masz tu swoją wieczność.

A bo widzisz - dziadek podniósł wzrok znad kubka z herbatą i spojrzał mi w oczy - człowiek zazwyczaj ma życie tutaj, na górze i potem może jeszcze przez dwa pokolenia poleży sobie spokojnie na cmentarzu, jeszcze te dwa pokolenia mu znad głowy chwasty będą wyrastać i świeczkę palić, a potem znika, znika zupełnie, bo na jego miejscu pochowają następnego i potem następnego, i jesz...

- No, ale tak poważnie - spytał pewnego dnia przy obiedzie Kitaj -
czego ty się właściwie uczysz?
Kitaj, podobnie jak wszyscy z roku, uważał, że tradycja jest
kursem historii religii, specyficzną mieszaniną antropologii
i ludowej mitologii. Nie wyprowadzała ich z błędu. Zdecydowanie
łatwiej było powielać wiarygodne kłamstwo, niż przekonywać
niedowiarków do nad wyraz skomplikowanej prawdy.
- Że nic z tego, co myślałam dotąd o świecie, nie jest prawdą -
odparła rozmarzonym głosem. - Że rzeczywistością można
manipulować. Że wszystkie żywe istoty są ze sobą powiązane
niewidzialnymi nićmi. Że cały świat jest nieledwie myślą, sennym
majakiem motyla.
- Rin?
- Tak?
- Wsadziłaś mi łokieć do kaszy.
- Och! - Zamrugała. – Przepraszam.
Chłopak odsunął miskę na bezpieczną odległość.
- Gadają o tobie, wiesz? Kadeci.
Tak? I co takiego mówią? – Zaplotła ramiona na piersi.
Zawahał się.
- Pewnie możesz się domyślić. No wiesz... Nic przyjemnego.
Czy mogła się spodziewać czegoś innego?
- Nie lubią mnie. - Wywróciła oczyma. – Wielka mi
niespodzianka.
- Nie w tym rzecz - odparł Kitaj. - Oni się ciebie boją.
- Bo zwyciężyłam w turnieju?
- Bo wpadłaś tu jak burza ze wsi, o której nikt w życiu nie słyszał,
a następnie odrzuciłaś możliwość nauki na jednym z najbardziej
prestiżowych kierunków po to, by studiować u miejscowego świra.
Nie potrafią cię rozgryźć. Nie wiedzą, co zamierzasz osiągnąć –
powiedział i przechylił głowę na bok. - W sumie... co zamierzasz
osiągnąć?.

- No, ale tak poważnie - spytał pewnego dnia przy obiedzie Kitaj -
czego ty się właściwie uczysz?
Kitaj, podobnie jak wszyscy z roku, uważał, że tradycja jest
kursem historii religii, specyficzną mieszaniną antropologii
i ludowej mitologii. Nie wyprowadzała ich z błędu. Zdecydowanie
łatwiej było powielać wiarygodne kłamstwo, niż przekonywać
n...

Ludzie płacą wysoką cenę za złe decyzje.

Ludzie płacą wysoką cenę za złe decyzje.

Jak to dobrze, że ja nie mam pieniędzy... mogę spać spokojnie.

Jak to dobrze, że ja nie mam pieniędzy... mogę spać spokojnie.

Nie chciałam potępiać całego tego miejsca, ale nieszczęście kocha towarzystwo i rozprzestrzeniało się ono wokół jak plaga os. Uśmiechy na twarzach tych kobiet były tak plastikowe jak karty kredytowe, które miałam zamiar ukraść.

Nie chciałam potępiać całego tego miejsca, ale nieszczęście kocha towarzystwo i rozprzestrzeniało się ono wokół jak plaga os. Uśmiechy na twarzach tych kobiet były tak plastikowe jak karty kredytowe, które miałam zamiar ukraść.

Czy nie ma większej satysfakcji dla faceta, gdy zdobędzie kobietę gadką i intelektem, a nie tylko obietnicą dobrego życia? Czy poleciałyby na faceta, który na Wigilię z braku środków nie pakuje w siebie kawioru, ale żre z rodziną styropian i papę dachową? Bo swego czasu u mnie tak wyglądały święta... Papa po grecku, papa w galarecie, barszcz ze styropiankami... Był rok, że zrobiło się tak skromnie, że musieliśmy zamiast opłatkiem dzielić się papą. Żeby przeżuć to cholerstwo musieliśmy popijać wodą z kibla... Moja babcia straciła dwa zęby na kawałku papy.

Czy nie ma większej satysfakcji dla faceta, gdy zdobędzie kobietę gadką i intelektem, a nie tylko obietnicą dobrego życia? Czy poleciałyby na faceta, który na Wigilię z braku środków nie pakuje w siebie kawioru, ale żre z rodziną styropian i papę dachową? Bo swego czasu u mnie tak wyglądały święta... Papa po grecku, papa w galarecie, barszcz ze styropiankami... Był rok, że zrob...