Była to najlepsza i najgorsza z epok, wiek rozumu i wiek szaleństwa, czas wiary i czas zwątpienia, okres światła i okres mroków, wiosna pięknych nadziei i zima rozpaczy. Wszystko było przed nami i nic nie mieliśmy przed sobą. Dążyliśmy prosto w stronę nieba i kroczyliśmy prosto w kierunku odwrotnym.

Chociaż byłem pewny, że mnie kocha i zależy jej na mnie, nagle zdałem sobie sprawę, że czasami to nie wystarczy. Nasz związek opierał się na betonowych cegłach, lecz nie był stabilny bez murarskiej zaprawy wspólnie spędzonego czasu, czasu bez groźby bliskiego rozstania.

Chociaż byłem pewny, że mnie kocha i zależy jej na mnie, nagle zdałem sobie sprawę, że czasami to nie wystarczy. Nasz związek opierał się na betonowych cegłach, lecz nie był stabilny bez murarskiej zaprawy wspólnie spędzonego czasu, czasu bez groźby bliskiego rozstania.

Say it,'' I whispered. His hand slid up my spine, leaving a wake of shivers. ''Say what, Kitten?''
''You know.''
He rubbed his chin in my hair. ''I love my...car, Dolly.''
My lips cracked into a tiny grimace. ''That's not it.''
''Oh.'' His voice dripped innocence. ''I know. I love Ghost Investigators.''
''You're such a douche.'' He laughed softly. ''But you love me.''
''I do'' I pressed a kiss against his shoulder. There was a pause, and I felt his heart rate kick up. Mine quickly matched his.
''I love you,'' he said, voice gruff. ''I love you more than anything.

Say it,'' I whispered. His hand slid up my spine, leaving a wake of shivers. ''Say what, Kitten?''
''You know.''
He rubbed his chin in my hair. ''I love my...car, Dolly.''
My lips cracked into a tiny grimace. ''That's not it.''
''Oh.'' His voice dripped innocence. ''I know. I love Ghost Investigators.''
''You're such a douche.'' He laughed softly...

Jakże aroganccy byli oboje, nigdy nie traktując wspólnej starości jako osiągnięcia i wyzwania.

Jakże aroganccy byli oboje, nigdy nie traktując wspólnej starości jako osiągnięcia i wyzwania.

O, jakimże dzieckiem jest człowiek? Jakże łaknie jednego bodaj spojrzenia!

O, jakimże dzieckiem jest człowiek? Jakże łaknie jednego bodaj spojrzenia!

Słowa są dla wielu ludzi jedyną wolnością. Pomagają zrozumieć świat, uporządkować chaos, który często nas ogarnia. To, co nas przeraża, nazwane, zamknięte w słowach, mniej nas boli, łagodnieje, oswaja się.

Słowa są dla wielu ludzi jedyną wolnością. Pomagają zrozumieć świat, uporządkować chaos, który często nas ogarnia. To, co nas przeraża, nazwane, zamknięte w słowach, mniej nas boli, łagodnieje, oswaja się.

- Zaprosiłeś mnie na kolacje - stwierdził Cezar siadając na wygodnym krześle. - Mam nadzieje, że nie okażesz się jednym z tych oszustów, którzy proponują dziewczynom kolację, a zamiast tego zabierają je do hotelowego pokoju. Jeśli tak, to wychodzę, zanim mnie przelecisz.

- Zaprosiłeś mnie na kolacje - stwierdził Cezar siadając na wygodnym krześle. - Mam nadzieje, że nie okażesz się jednym z tych oszustów, którzy proponują dziewczynom kolację, a zamiast tego zabierają je do hotelowego pokoju. Jeśli tak, to wychodzę, zanim mnie przelecisz.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.