- Nigdzie nie jest powiedziane - mówiłem - że życie ma mieć jakiś sens. Na tym polega właśnie cały dowcip... Nie rozumiesz?

Zanim zdążyła zorientować się, co się dzieje, położył dłonie na jej policzkach i popchnął ją w kierunku ściany.
- Co ty...
- Przepraszam - powiedział.
Nie wiedziała, czy przeprasza, za to, co zrobił, czy za to, co zamierza zrobić. Jej serce zdawało się ominąć kilka uderzeń. Sekundy mogłyby być minutami, minuty godzinami. Czas został zaburzony.

Zanim zdążyła zorientować się, co się dzieje, położył dłonie na jej policzkach i popchnął ją w kierunku ściany.
- Co ty...
- Przepraszam - powiedział.
Nie wiedziała, czy przeprasza, za to, co zrobił, czy za to, co zamierza zrobić. Jej serce zdawało się ominąć kilka uderzeń. Sekundy mogłyby być minutami, minuty godzinami. Czas został zaburzony.

Czy to można przestać kochać niebo i ziemię dlatego, że bywa niepogoda, wiatr dmie, deszcz siecze? Ty niepogodna jesteś, ale światem jesteś i co ja na to poradzę?

Czy to można przestać kochać niebo i ziemię dlatego, że bywa niepogoda, wiatr dmie, deszcz siecze? Ty niepogodna jesteś, ale światem jesteś i co ja na to poradzę?

- Kocham cię, Rain. Kocham cię całym sercem. Nie mówiłbym tego, gdybym nie był pewny, że naprawdę tak jest.
- Ja też cię kocham. Mówię ci to tylko dlatego, że wierzę twoim słowom.

- Kocham cię, Rain. Kocham cię całym sercem. Nie mówiłbym tego, gdybym nie był pewny, że naprawdę tak jest.
- Ja też cię kocham. Mówię ci to tylko dlatego, że wierzę twoim słowom.

Rada mojej mamy: Otaczaj się pozytywnymi ludźmi. Nie przebywaj z takimi, którzy wyzwalają w tobie agresję. Takie znajomości nic nie dają, a psują charakter.

Tak hartowała się stal.

Rada mojej mamy: Otaczaj się pozytywnymi ludźmi. Nie przebywaj z takimi, którzy wyzwalają w tobie agresję. Takie znajomości nic nie dają, a psują charakter.

Tak hartowała się stal.

Człowiek potrzebuje czułości. I dotyku. W przeciwnym razie usycha i staje się tylko namiastką samego siebie.

Człowiek potrzebuje czułości. I dotyku. W przeciwnym razie usycha i staje się tylko namiastką samego siebie.

Człowiek jest tak nędzną i lichą istotą, że nie warto ubiegać się o jego imię.

Człowiek jest tak nędzną i lichą istotą, że nie warto ubiegać się o jego imię.

(...) pieniądze nigdy nie wynagradzały pracy, jedno z drugim nie miało nic wspólnego, żadne społeczeństwo ludzkie nie zostało zbudowane na wynagrodzeniu za pracę (...).

(...) pieniądze nigdy nie wynagradzały pracy, jedno z drugim nie miało nic wspólnego, żadne społeczeństwo ludzkie nie zostało zbudowane na wynagrodzeniu za pracę (...).

Jestem przysłowiowym czarnym charakterem. Wyciągam kupę forsy. Muszę wyciągać dużo, żeby smarować facetów, których muszę smarować, żeby zarobić dużo forsy, by móc smarować facetów, których muszę smarować.

Jestem przysłowiowym czarnym charakterem. Wyciągam kupę forsy. Muszę wyciągać dużo, żeby smarować facetów, których muszę smarować, żeby zarobić dużo forsy, by móc smarować facetów, których muszę smarować.

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.