niesamowite, po raz pierwszy

Wojna rozbiła kostniejący świat dziewiętnastowiecznego mieszczaństwa. Gdy się zaczynała, wielu wydawało się, że ów destrukcyjny impuls będzie miał wręcz życiodajny skutek. "Wojna dostarczała skrajnych emocji i wysiłku [...], a także widoków, dźwięków i obrazów niepodobnych do statecznego świata". Eksteins zauważa, że wojna unaoczniała marzenia przedwojennych artystycznych awangard. Z niekłamaną niechęcią pisze o dadaistach [...] unikających zmagań, a jednocześnie odzwierciedlających nihilizmem swojego języka rozgrywające się na froncie zachodnim unicestwienie świata. Ze współczuciem konstatuje jednak podobną sytuację żołnierza, który w interpretacji tego, co się działo, "był zdany na karmienie się własną wyobraźnią". Wyobraźnią, która musiała organizować "obrazy niemożliwe"; fruwających w podmuchu eksplozji koni i ludzi albo tonącego w błocie nieba, albo niekończących się szeregów żołnierzy ustawiających się "jak do latryny" do frontowych burdeli w zorganizowanych kolejkach. A także dźwięki: niemożliwy do zniesienia huk, ogłuszenie odcinające od ludzkiej mowy, ale pozwalające słyszeć pisk szczurów, jęki i ryki ranionych...

Z marzeniami to jest tak, że przechodzą z serca do serca razem z miłością.

Z marzeniami to jest tak, że przechodzą z serca do serca razem z miłością.

Czuła, że przy nim nie musi nawet mówić. Wiedział. Nigdy nie wierzyła, że spotka kogoś, kto znałby ją tak dobrze. I znowu czuła zauroczenie. Jak każdego dnia, tam w Toruniu...... A potem potłukł jej duszę.

Czuła, że przy nim nie musi nawet mówić. Wiedział. Nigdy nie wierzyła, że spotka kogoś, kto znałby ją tak dobrze. I znowu czuła zauroczenie. Jak każdego dnia, tam w Toruniu...... A potem potłukł jej duszę.

-Udawałaś trudną do zdobycia? - drażnił się z nią Miles.
-Nie, -odparła. - Nie chciałam po prostu nikogo zranić.
-A zatem łamiesz mężczyznom serca, co?
Sara nie odpowiedziała od razu, siedziała ze wzrokiem wbitym w blat stołu.
-Nie, nie łamię serc, to ja mam złamane serce. - odpowiedziała cicho.

-Udawałaś trudną do zdobycia? - drażnił się z nią Miles.
-Nie, -odparła. - Nie chciałam po prostu nikogo zranić.
-A zatem łamiesz mężczyznom serca, co?
Sara nie odpowiedziała od razu, siedziała ze wzrokiem wbitym w blat stołu.
-Nie, nie łamię serc, to ja mam złamane serce. - odpowiedziała cicho.

Nowi przyjaciele często czują się lepiej ze sobą niż stare bractwo.

Nowi przyjaciele często czują się lepiej ze sobą niż stare bractwo.

I tu się pojawił poważny problem. Jeżeli zacznie się koncentrować na tym, co myślą o niej inni, czy nie zapomni, kim jest naprawdę? Czy do jej twarzy nie przylgnie na stałe maska... pod którą w końcu będzie się kryła jedynie pustka?

I tu się pojawił poważny problem. Jeżeli zacznie się koncentrować na tym, co myślą o niej inni, czy nie zapomni, kim jest naprawdę? Czy do jej twarzy nie przylgnie na stałe maska... pod którą w końcu będzie się kryła jedynie pustka?

A nie ma się co tak do starości spieszyć, nawet w takich czasach. Sama przyjdzie. Ho, ho, na skrzydłach przyleci. Spodziewa się jej człowiek, a mimo to czuje się zaskoczony. Nie ma w człowieku zgody na starość. Pan młody, nie musi pan jeszcze rozumieć, jak starość uwiera. Jakkolwiek i młodość czasem uwiera. Takie już jest życie, że w każdym wieku coś uwiera. Sam siebie człowiek najbradziej uwiera.

A nie ma się co tak do starości spieszyć, nawet w takich czasach. Sama przyjdzie. Ho, ho, na skrzydłach przyleci. Spodziewa się jej człowiek, a mimo to czuje się zaskoczony. Nie ma w człowieku zgody na starość. Pan młody, nie musi pan jeszcze rozumieć, jak starość uwiera. Jakkolwiek i młodość czasem uwiera. Takie już jest życie, że w każdym wieku coś uwiera. Sam siebie człowiek...

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.

... Gdzie są pieniądze, jest przekupstwo....

... Gdzie są pieniądze, jest przekupstwo....

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?