Ta dzisiejsza młodzież jest straszna. Wiem, bo na co dzień ma z nimi do czynienia. Noszą markowe ciuchy i buty nie po to, żeby się wyróżnić tylko po to, by odciąć się od biedoty. Rozumie pan? Definiują się przez portfele swoich rodziców. Dają prawa równym sobie i odbierają je tym, którzy nie kupią nigdy sportowych butów za osiemset złotych (...) Nie będę oryginalny, ale konsumpcjonizm to rak, który najszybciej rozwija się w tej grupie społecznej.

Kiedy jestem z tobą, nie chcę tańczyć ze śmiercią. Chcę tańczyć z życiem. Chcę tańczyć z tobą. I cokolwiek będę musiał za to oddać, pragnę spędzić resztę życia z tobą, starając się na ciebie zasłużyć.

Kiedy jestem z tobą, nie chcę tańczyć ze śmiercią. Chcę tańczyć z życiem. Chcę tańczyć z tobą. I cokolwiek będę musiał za to oddać, pragnę spędzić resztę życia z tobą, starając się na ciebie zasłużyć.

Miłość, czy to nowo narodzona, czy obudzona ze snu podobnego śmierci, zawsze wyzwala słońce, a serca tak są nim przepełnione, że jego światło tryska z nich, ogarniając cały świat naokoło.

Miłość, czy to nowo narodzona, czy obudzona ze snu podobnego śmierci, zawsze wyzwala słońce, a serca tak są nim przepełnione, że jego światło tryska z nich, ogarniając cały świat naokoło.

Miłość była uczuciem rozsadzającym mi serce za każdym razem, gdy go widziałam. Miłość była zapomnieniem o wszystkim, gdy z nim byłam. Miłość była oddechem więznącym mi w gardle, kiedy patrzył na mnie w ten intensywny sposób. Miłość była sapnięciami, gdy mnie dotykał. To miłość, gdy mogłam być przy nim sobą, wiedząc, że nie musiałam udawać ideału lub martwić się, co sobie o mnie pomyśli, ponieważ mnie akceptował. A przede wszystkim? Ta miłość cholernie mnie przerażała.

Miłość była uczuciem rozsadzającym mi serce za każdym razem, gdy go widziałam. Miłość była zapomnieniem o wszystkim, gdy z nim byłam. Miłość była oddechem więznącym mi w gardle, kiedy patrzył na mnie w ten intensywny sposób. Miłość była sapnięciami, gdy mnie dotykał. To miłość, gdy mogłam być przy nim sobą, wiedząc, że nie musiałam udawać ideału lub martwić się, co sobie o mnie...

Kto nosi w sobie muzykę, doświadczy samotności, nawet gdy nie słucha jej sam. Bo ona wyraża się nie poprzez bliskość ciał, lecz poprzez bliskość duszy.

Kto nosi w sobie muzykę, doświadczy samotności, nawet gdy nie słucha jej sam. Bo ona wyraża się nie poprzez bliskość ciał, lecz poprzez bliskość duszy.

Człowiek nie rodzi się potworem, dopiero później się nim staje.

Człowiek nie rodzi się potworem, dopiero później się nim staje.

Ani w szczęściu, ani w nieszczęściu człowiek nie powinien być sam.

Ani w szczęściu, ani w nieszczęściu człowiek nie powinien być sam.

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Każdy marzy o bogactwie, ale kiedy w końcu staje się ono czymś osiągalnym, człowiek pojmuje, że tego, co najcenniejsze, nie można kupić.

Każdy marzy o bogactwie, ale kiedy w końcu staje się ono czymś osiągalnym, człowiek pojmuje, że tego, co najcenniejsze, nie można kupić.

Małżeństwo, u nas - tu położył nacisk - jest związkiem dwojga imion sobie równych lub dwojga fortun. Miłość jest prerogatywą plebsu.

Małżeństwo, u nas - tu położył nacisk - jest związkiem dwojga imion sobie równych lub dwojga fortun. Miłość jest prerogatywą plebsu.