Napisała: Jesteś jak Nowy Jork. Uwielbiam tam jeździć, ale nie mogłabym tam mieszkać.

Smakujesz tak cholernie wspaniale, że mam wrażenie, że stracę zmysły.

Smakujesz tak cholernie wspaniale, że mam wrażenie, że stracę zmysły.

Machina tortur miażdży moje żebra. Gigantyczne prasy ściskają moje serce, milimetr po milimetrze. Trudno mi oddychać. Pragnę ciebie, kocham cię, boje się i nienawidzę cię. Sprawiłaś mi piekielny ból. Nie wiedziałem, że taka właśnie jest zazdrość.

Machina tortur miażdży moje żebra. Gigantyczne prasy ściskają moje serce, milimetr po milimetrze. Trudno mi oddychać. Pragnę ciebie, kocham cię, boje się i nienawidzę cię. Sprawiłaś mi piekielny ból. Nie wiedziałem, że taka właśnie jest zazdrość.

Jesteś moim życiem, moją ozdobą, perłą z oceanu mojego śmiertelnego urodzenia. O, daj mi swą miłość, a moja wdzięczność nie będzie miała granic.

Jesteś moim życiem, moją ozdobą, perłą z oceanu mojego śmiertelnego urodzenia. O, daj mi swą miłość, a moja wdzięczność nie będzie miała granic.

(…) myśl o wieczności jest za wielka dla człowieka. Stale to samo musiałoby was doprowadzić do obłędu. Na dłuższą metę może was uszczęśliwić tylko odmiana.

(…) myśl o wieczności jest za wielka dla człowieka. Stale to samo musiałoby was doprowadzić do obłędu. Na dłuższą metę może was uszczęśliwić tylko odmiana.

Z cierpienia człowiek też może wyjść o coś bogatszy

Z cierpienia człowiek też może wyjść o coś bogatszy

Nigdy nie posiadamy drugiego człowieka.

Nigdy nie posiadamy drugiego człowieka.

Zachodzę do tawern, wypijam kubek morskiego miodu i nasłuchuję rozmów, ale dociera do mnie tylko echo zwykłych, codziennych spraw. Praca, brak pieniędzy, kłótnie z małżonkami, niesforne dzieci, zimowa nuda, ceny węgla drzewnego i mewich jaj na targu, miłość, płatna miłość, znów brak pieniędzy. Jak wszędzie i zawsze, pewnie na każdej planecie zamieszkałej przez istoty podobne do ludzi. Stała kosmiczna.

Zachodzę do tawern, wypijam kubek morskiego miodu i nasłuchuję rozmów, ale dociera do mnie tylko echo zwykłych, codziennych spraw. Praca, brak pieniędzy, kłótnie z małżonkami, niesforne dzieci, zimowa nuda, ceny węgla drzewnego i mewich jaj na targu, miłość, płatna miłość, znów brak pieniędzy. Jak wszędzie i zawsze, pewnie na każdej planecie zamieszkałej przez istoty podobne do...

Dopiero gdy umrze ostatnie drzewo, ostatnia rzeka zostanie zatruta, a ostatnia ryba złapana, biały człowiek uświadomi sobie, że nie da się zjeść pieniędzy.

Dopiero gdy umrze ostatnie drzewo, ostatnia rzeka zostanie zatruta, a ostatnia ryba złapana, biały człowiek uświadomi sobie, że nie da się zjeść pieniędzy.

Mój ojciec mawiał, że nie należy płacić za miłość, bo to upokarza kobietę, a ja chciałem zapłacić, aby ją upokorzyć, ale nie miałem pieniędzy...

Mój ojciec mawiał, że nie należy płacić za miłość, bo to upokarza kobietę, a ja chciałem zapłacić, aby ją upokorzyć, ale nie miałem pieniędzy...