Głowa była zniekształcona, jak gdyby ogromny nacisk podziałał na skronie i wgniótł czaszkę. Nie miał oczu. Coś mu je wyrwało, wygryzło z głowy.

Osoba, którą byłam, zanim go poznałam, odpływała w dawne życie, które zdawało się bardziej snem niż rzeczywistością. Chwytałam się wszystkiego dla zabicia czasu, czekając na moment, gdy znowu będziemy mogli rozmawiać. Upał, pustynia, stajnia wypełniona ludźmi, których ledwie znałam, to wszystko były tylko pozory, historia opowiedziana mi przez kogoś, gdy ja byłam pogrążona w półśnie. Nocą ten świat znikał w ciemnościach, a budził się mój własny świat, tajemny.

Osoba, którą byłam, zanim go poznałam, odpływała w dawne życie, które zdawało się bardziej snem niż rzeczywistością. Chwytałam się wszystkiego dla zabicia czasu, czekając na moment, gdy znowu będziemy mogli rozmawiać. Upał, pustynia, stajnia wypełniona ludźmi, których ledwie znałam, to wszystko były tylko pozory, historia opowiedziana mi przez kogoś, gdy ja byłam pogrążona w pó...

Można wyleczyć się tylko z tego, co tak naprawdę nie miało znaczenia, natomiast prawdziwa miłość jest nieuleczalna.

Można wyleczyć się tylko z tego, co tak naprawdę nie miało znaczenia, natomiast prawdziwa miłość jest nieuleczalna.

Śmierć kochanej osoby to dziwna rzecz. Wszyscy wiemy, że nasz czas na tym świecie jest ograniczony i w końcu każdy skończy pod tym czy owym białym prześcieradłem, żeby się więcej nie obudzić. A jednak, gdy spotyka to kogoś, kogo znamy, zawsze jesteśmy zaskoczeni.

Śmierć kochanej osoby to dziwna rzecz. Wszyscy wiemy, że nasz czas na tym świecie jest ograniczony i w końcu każdy skończy pod tym czy owym białym prześcieradłem, żeby się więcej nie obudzić. A jednak, gdy spotyka to kogoś, kogo znamy, zawsze jesteśmy zaskoczeni.

Jeśli rzeczą najważniejszą jest życ, będę żył, chocbym miał stac się kanibalem. Do tej pory usiłowałem ocalic swą cenną skórę, uchronic tych kilka kawałków mięsa okrywających moje kości. Koniec z tym! Jestem u kresu wytrzymałości. Przyparty do muru, nie mogę się cofnąc dalej. Z punktu widzenia historii jestem martwy. Jeśli istnieje coś na drugim świecie, będę musiał znaleźc się na powrót tutaj. Odnalazłem Boga, ale On mi nie wystarcza. Martwy jest jedynie mój duch. Ciało wciąż żyje. Moralnośc nie ogranicza mojej wolności. Świat, który porzuciłem, to menażeria. Nastaje świt nowego świata - świata dżungli, przemierzanego wzdłuż i wszerz przez wychudzone istoty o ostrych szponach. Jeżeli jestem hieną, to hieną chudą i zgłodniałą: ruszam przed siebie, aby się podtuczyc.

Jeśli rzeczą najważniejszą jest życ, będę żył, chocbym miał stac się kanibalem. Do tej pory usiłowałem ocalic swą cenną skórę, uchronic tych kilka kawałków mięsa okrywających moje kości. Koniec z tym! Jestem u kresu wytrzymałości. Przyparty do muru, nie mogę się cofnąc dalej. Z punktu widzenia historii jestem martwy. Jeśli istnieje coś na drugim świecie, będę musiał znaleźc się...

Aby człowiek w więzieniu mógł kiedykolwiek mieć szansę ucieczki, przede wszystkim musi zdać sobie sprawę, że jest w więzieniu. Dopóki sobie tego nie uprzytomni, dopóty sądzi, że jest wolny, i nie ma żadnej szansy

Aby człowiek w więzieniu mógł kiedykolwiek mieć szansę ucieczki, przede wszystkim musi zdać sobie sprawę, że jest w więzieniu. Dopóki sobie tego nie uprzytomni, dopóty sądzi, że jest wolny, i nie ma żadnej szansy

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie - to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie. Upijać się? Spać całe tygodnie? Zapamiętywać się w aktywności aż do amoku? Modlić się nieustannie?

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, ...

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Ciekawe, że im mniej mamy pieniędzy, tym bardziej chcemy pokazać, że je mamy. A im bardziej jesteśmy majętni, tym bardziej chcemy to ukryć.

Wielu wierzyło, że gdy ma się Boga, pieniądze są niepotrzebne, ale pastor wiedział lepiej. "W naszym przyszłym świecie obędziemy się bez pieniędzy, wszystkie nasze potrzeby będą zaspokajane. Ale w tym obowiązują inne zasady".

Wielu wierzyło, że gdy ma się Boga, pieniądze są niepotrzebne, ale pastor wiedział lepiej. "W naszym przyszłym świecie obędziemy się bez pieniędzy, wszystkie nasze potrzeby będą zaspokajane. Ale w tym obowiązują inne zasady".

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.