Aryn Kyle

Książka wpadła mi w ręce dosyć przypadkiem, jako wypełniacz czasu. I w sumie dobrze się spełniła w swojej funkcji, ale nic ponad to. Nie przypadła mi do gustu postać głównej bohaterki - dorastającej dziewczyny, która na wszystkich patrzy z góry, która żyje kłamstwami. Gdybym miała zwięźle przestawić książkę, pewnie bym powiedziała tak: książka o patologii i jak ona jest "zaraźliwa". Wszyscy kłamią, kręcą, romansują na boku... Jest albo klepanie biedy albo wielkie bogactwo i nic pośrodku. Po lekturze nie potrafię powiedzieć skąd taki tytuł - jeden raz napomknięto o "bogu zwierząt" i dalej nic. Zdecydowanie nie dla osób, które szukają optymistycznej opowieści z puentą mówiącą o szacunku dla zwierząt, oj nie. Aczkolwiek potrafi wciągnąć, mimo licznych niedociągnięć. Kilka słów o wydaniu. Również nie jest ani złe, ani dobre. Zdarzają się literówki, dziwne składnie, źle użyte zwroty, powtórzenia słów... pewnie dla kogoś, kto skacze wzrokiem po tekście nie będzie to problemem, mnie trochę jednak raziło.