Życie człowieka utkane jest z jego myśli.

Każdy człowiek potrzebuje miłości, o tym wspomina
choćby hymn św. Pawła, ukazany na początku rozdziału. Jednak
nie każdy musi szukać drugiej osoby, aby ją uzyskać.

Każdy człowiek potrzebuje miłości, o tym wspomina
choćby hymn św. Pawła, ukazany na początku rozdziału. Jednak
nie każdy musi szukać drugiej osoby, aby ją uzyskać.

Zawsze! Cóż za okropne słowo! Kiedy je słyszę, przechodzą mnie dreszcze. Kobiety tak je kochają. Zniszczą każdy romans, dążąc do tego, by trwał wiecznie. Poza tym ono jest kompletnie pozbawione znaczenia. Jedyna różnica między kaprysem a trwającą przez całe życie namiętnością jest taka, że kaprys trwa nieco dłużej.

Zawsze! Cóż za okropne słowo! Kiedy je słyszę, przechodzą mnie dreszcze. Kobiety tak je kochają. Zniszczą każdy romans, dążąc do tego, by trwał wiecznie. Poza tym ono jest kompletnie pozbawione znaczenia. Jedyna różnica między kaprysem a trwającą przez całe życie namiętnością jest taka, że kaprys trwa nieco dłużej.

Nauczka nic nikomu nie dała. Z biegiem lat oboje dochodzili, różnymi zresztą drogami, do mądrej konkluzji, że nie da się żyć razem inaczej, ani kochać inaczej: na tym świecie nie ma nic trudniejszego od miłości.

Nauczka nic nikomu nie dała. Z biegiem lat oboje dochodzili, różnymi zresztą drogami, do mądrej konkluzji, że nie da się żyć razem inaczej, ani kochać inaczej: na tym świecie nie ma nic trudniejszego od miłości.

Nawet najnormalniejszy człowiek zaledwie wisi na śliskim sznurze normalności. Obwody normalności wbudowano w ludzkie zwierzę wyjątkowo niedbale.

Nawet najnormalniejszy człowiek zaledwie wisi na śliskim sznurze normalności. Obwody normalności wbudowano w ludzkie zwierzę wyjątkowo niedbale.

Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni.

Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni.

Ludzie, powiedzmy turyści, którzy fotografują podziwiane widoki, wydają mi się przyjmować postawę defensywną wobec życia. Jakby usiłowali uśmiercić rzeczywistość, zamknąć ją sobie w ten sposób - jakby tylko dwuwymiarowa przeszłość miała realny (historyczny) byt". Dodaje, że ,,pierwszym podstawowym kłamstwem fotografii" jest zdanie: ,,Fotografia nigdy nie kłamie" albo inne: ,,Obraz wart jest tyle, co tysiąc słów". Fotografia, wytwór cywilizacji materialistycznej, oddaje tylko powierzchnię rzeczy ,,usytuowanych w przestrzeni i czasie" (Whitehead)... Język natomiast ciągle odsyła do tajemnic rzeczywistości, do niewidzialnego, będąc tworem raczej relacji niż rzeczy. Aparat - czy to w ręku reportera, czy naukowca, czy detektywa - żeruje na tajemnicy, chce wszystko e k s p o n o w a ć, w y j a w i a ć... Fotografia chce w i e d z i e ć. ,,Jeśli moja hipoteza jest słuszna, ta wiedza przez dialektyczną determinację musi być niewystarczająca: nie ma końca robieniu zdjęć (...) Wszystko staje się obiektem, niesatyfakcjonującym (...) traktowanym z pogardą, [skazanym] na zapomnienie, bo już, w dreszczu podniecenia, robimy następne zdjęcie".

Ludzie, powiedzmy turyści, którzy fotografują podziwiane widoki, wydają mi się przyjmować postawę defensywną wobec życia. Jakby usiłowali uśmiercić rzeczywistość, zamknąć ją sobie w ten sposób - jakby tylko dwuwymiarowa przeszłość miała realny (historyczny) byt". Dodaje, że ,,pierwszym podstawowym kłamstwem fotografii" jest zdanie: ,,Fotografia nigdy nie kłamie" albo inne: ,,Ob...

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.