Namiętny poemat jest substytutem kobiety, którą kochasz lub powinieneś kochać, czyjaś namiętna rapsodia komuś innemu zabrzmi fałszywie.

Say it,'' I whispered. His hand slid up my spine, leaving a wake of shivers. ''Say what, Kitten?''
''You know.''
He rubbed his chin in my hair. ''I love my...car, Dolly.''
My lips cracked into a tiny grimace. ''That's not it.''
''Oh.'' His voice dripped innocence. ''I know. I love Ghost Investigators.''
''You're such a douche.'' He laughed softly. ''But you love me.''
''I do'' I pressed a kiss against his shoulder. There was a pause, and I felt his heart rate kick up. Mine quickly matched his.
''I love you,'' he said, voice gruff. ''I love you more than anything.

Say it,'' I whispered. His hand slid up my spine, leaving a wake of shivers. ''Say what, Kitten?''
''You know.''
He rubbed his chin in my hair. ''I love my...car, Dolly.''
My lips cracked into a tiny grimace. ''That's not it.''
''Oh.'' His voice dripped innocence. ''I know. I love Ghost Investigators.''
''You're such a douche.'' He laughed softly...

Nie wiem czy powinnam się wstydzić tego, że chcę, abyś mnie dziś obejmował, czy może być wdzięczna, że mimo wszystko tęsknota za tobą doprowadziła mnie aż tutaj.

Nie wiem czy powinnam się wstydzić tego, że chcę, abyś mnie dziś obejmował, czy może być wdzięczna, że mimo wszystko tęsknota za tobą doprowadziła mnie aż tutaj.

Zostaję, bo go kocham. Zostaję, bo jest moją rodziną, bo zasługujesz, by mieć ojca. Gdziekolwiek on pójdzie, pójdę i ja. On jest statkiem, Aleksandrze. My tylko pasażerami. A jeśli statek zatonie? Zatoniemy razem z nim. Kiedy umrę i mnie rozetną…znajdziesz ojca leżącego na moim sercu.

Zostaję, bo go kocham. Zostaję, bo jest moją rodziną, bo zasługujesz, by mieć ojca. Gdziekolwiek on pójdzie, pójdę i ja. On jest statkiem, Aleksandrze. My tylko pasażerami. A jeśli statek zatonie? Zatoniemy razem z nim. Kiedy umrę i mnie rozetną…znajdziesz ojca leżącego na moim sercu.

Gdyby ludzie znali ciężar prawdziwej wiary, byłoby więcej ateistów.

Gdyby ludzie znali ciężar prawdziwej wiary, byłoby więcej ateistów.

Zachwycające w słowach jest to, co dzięki nim przeżywamy. I jakie przeżycia można nimi przekazać innym.

Zachwycające w słowach jest to, co dzięki nim przeżywamy. I jakie przeżycia można nimi przekazać innym.

Tu, na ziemi, jest więcej tajemnic, niż myślą uczeni. Na przykład Internet... Internet może być sumą ludzkich dusz.

Tu, na ziemi, jest więcej tajemnic, niż myślą uczeni. Na przykład Internet... Internet może być sumą ludzkich dusz.

Wydaje mi się, że u niektórych odpowiednia kasa skutecznie niweluje coś takiego jak wyrzuty sumienia.

Wydaje mi się, że u niektórych odpowiednia kasa skutecznie niweluje coś takiego jak wyrzuty sumienia.

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozrachunku dręczy nas samych. „Nie mamy czasu”, powtarzamy sobie. I w ten sposób psy nadal tłoczą się w klatkach, a staruszkowie nadal odwracają w stronę drzwi pomarszczone i pełne fałd szyje za każdym razem, gdy te się otwierają.
Nie ma czasu dla prawdy.

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozra...

– Ciotka poszła do sądu, lecz szybko wycofała pozew. Tego dnia w pamiętniku po raz pierwszy znalazł się zapis następujący: Nie ma się o co kłócić. I Nowakównie, i mnie chodzi przecież tylko o pieniądze.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

– Ciotka poszła do sądu, lecz szybko wycofała pozew. Tego dnia w pamiętniku po raz pierwszy znalazł się zapis następujący: Nie ma się o co kłócić. I Nowakównie, i mnie chodzi przecież tylko o pieniądze.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.