...zebrali się wokół niego - zawsze gotowi pomóc tym mniej szczęśliwym od siebie w pozostaniu takimi.

...każdy wie, że naśladowanie dziecka jest pierwszym sposobem, jakiego chwytają się ludzie, którzy tak jak ja dostają w twarz drzwiami prowadzącymi do raju prawdziwej miłości.

...każdy wie, że naśladowanie dziecka jest pierwszym sposobem, jakiego chwytają się ludzie, którzy tak jak ja dostają w twarz drzwiami prowadzącymi do raju prawdziwej miłości.

Można by powiedzieć, że zniekształcenie Obrazu powstaje, gdy wstydzę się za innego (lęk przed tym wstydem, wedle słów Fajdrosa, powstrzymywał greckich kochanków na drodze ku Dobru, gdyż każdy musiał pod spojrzeniem drugiego czuwać nad własnym obrazem). A wstyd pochodzi z podporządkowania: inny, na skutek drobnego zdarzenia dostrzeżonego jedynie przez moją przenikliwość lub mój obłęd, ukazuje się nagle – odsłania się, rozdziera, zostaje wywołany w fotograficznym znaczeniu słowa – jako ujarzmiony przez instancję, która sama należy do porządku uległości: widzę (kwestia wizji), jak nagle coś go zaprząta, jak szaleńczo czy po prostu uporczywie stara się podobać, okazywać szacunek, dostosowywać do rytuałów światowca, licząc na zdobycie uznania. Albowiem zły Obraz nie jest obrazem złośliwym; to obraz małostkowy: pokazuje mi innego, w uścisku płaskiego świata społecznego. Albo jeszcze: inny ulega zniekształceniu, gdy sam staje po stronie banałów, które świat głosi po to, by poniżyć miłość: inny staje się osobą stadną).

Można by powiedzieć, że zniekształcenie Obrazu powstaje, gdy wstydzę się za innego (lęk przed tym wstydem, wedle słów Fajdrosa, powstrzymywał greckich kochanków na drodze ku Dobru, gdyż każdy musiał pod spojrzeniem drugiego czuwać nad własnym obrazem). A wstyd pochodzi z podporządkowania: inny, na skutek drobnego zdarzenia dostrzeżonego jedynie przez moją przenikliwość lub mój ...

-Nasza miłość jest zakazana jak miłość rekina i...rybaka. Ale to czyni ją wyjątkową.
-Tak? -A które z nas jest rekinem?

-Nasza miłość jest zakazana jak miłość rekina i...rybaka. Ale to czyni ją wyjątkową.
-Tak? -A które z nas jest rekinem?

Człowiek zaczyna się wtedy, gdy słyszy.

Człowiek zaczyna się wtedy, gdy słyszy.

Wyobraźnia, nie iteligencja czyni nas ludźmi.

Wyobraźnia, nie iteligencja czyni nas ludźmi.

Ale wiemy, że ludzie są gatunkiem, który jest w stanie sobie poradzić w każdych warunkach.

Ale wiemy, że ludzie są gatunkiem, który jest w stanie sobie poradzić w każdych warunkach.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...

Pieniądze nie dają szczęścia. Potraktuj to jako radę. Prowadzą tylko do nędzy.

Pieniądze nie dają szczęścia. Potraktuj to jako radę. Prowadzą tylko do nędzy.