Zazdrość to klatka, która daje ci jedynie iluzję posiadania drugiej osoby.
Lecz pragnień nie da się uwięzić.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

(...) nigdy nie wstydź się miłości.

(...) nigdy nie wstydź się miłości.

Miłość... prawdziwa miłość... jest skarbem (...). Czasem boli, przeszkadza, robi z ludzi głupców, ale nadaje sens i cel naszemu istnieniu. Dzięki niej życie nabiera kolorów. (...). Jedynie miłość potrafi zmienić człowieczą egzystencję w cudowne doświadczenie.

Miłość... prawdziwa miłość... jest skarbem (...). Czasem boli, przeszkadza, robi z ludzi głupców, ale nadaje sens i cel naszemu istnieniu. Dzięki niej życie nabiera kolorów. (...). Jedynie miłość potrafi zmienić człowieczą egzystencję w cudowne doświadczenie.

Ludzie, którzy kochają trzy razy w roku, nie czynią tego nigdy naprawdę, nawet wtedy, kiedy sami są o tym przekonani.

Ludzie, którzy kochają trzy razy w roku, nie czynią tego nigdy naprawdę, nawet wtedy, kiedy sami są o tym przekonani.

Człowiekowi niełatwo jest zrozumieć, co on tu kurwa, robi. Człowiek może sobie takie pytanie powtarzać jak mantrę, ale odpowiedzi nie zna. Człowiek w przestrzeniach wewnętrznych może się trząść jak zmarznięty ratler, ale wewnętrznych przestrzeni nie opuszcza. Trzęsie się więc, ale przecież biega, biega jak w kołowrotku. A póki biega (choćby w kółko), zdaje mu się, że w tej bieganinie jest jakiś sens.

Człowiekowi niełatwo jest zrozumieć, co on tu kurwa, robi. Człowiek może sobie takie pytanie powtarzać jak mantrę, ale odpowiedzi nie zna. Człowiek w przestrzeniach wewnętrznych może się trząść jak zmarznięty ratler, ale wewnętrznych przestrzeni nie opuszcza. Trzęsie się więc, ale przecież biega, biega jak w kołowrotku. A póki biega (choćby w kółko), zdaje mu się, że w tej bieg...

Ach, Stefanie, pokaż mi mężczyznę lub kobietę: którzy przeczytali tysiąc ksiąg, a będzie
mi interesującym towarzyszem. Lecz pokaż mi człowieka, który przeczytał, powiedzmy, trzy
– zaiste, dasz mi niebezpiecznego wroga.

Ach, Stefanie, pokaż mi mężczyznę lub kobietę: którzy przeczytali tysiąc ksiąg, a będzie
mi interesującym towarzyszem. Lecz pokaż mi człowieka, który przeczytał, powiedzmy, trzy
– zaiste, dasz mi niebezpiecznego wroga.

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

Szczęściu i pieniądzom nie trzeba przeszkadzać.

Szczęściu i pieniądzom nie trzeba przeszkadzać.

Człowiek, który kocha pieniądze, jest draniem, kimś godnym pogardy... ale ten, kto nie potrafi o nie zadbać, jest głupcem, nad którym można się jedynie litować.

Człowiek, który kocha pieniądze, jest draniem, kimś godnym pogardy... ale ten, kto nie potrafi o nie zadbać, jest głupcem, nad którym można się jedynie litować.