Tracy Hickman

Liczyłem na klasyczne heroic fantasy i… w sumie się nie zawiodłem. Wiadomo, że nie ma co szukać tutaj motywów grim darkowych, postacie napisane są do bólu schematycznie, na świecie panuje wyraźny podział na tych dobrych i złych, a pokonani przeciwnicy są wprost proporcjonalni do walczących z nimi kompanionów. Zdecydowanie największym minusem książki jest natomiast język. Być może to po prostu kwestia tłumaczenia, do którego pani Dorocie nie bardzo chciało się przykładać, a być może wyszło po prostu znikome doświadczenie pisarskie małżeństwa autorów. Nie wiem. W każdym razie tragiczna składnia, wszechobecne błędy gramatyczne, namolne powtórzenia, wielokrotnie prawie skłoniły mnie do odrzucenia książki w kąt. Pobieżnie przejrzałem kolejny tom i wydaje mi się, że powinno być nieco lepiej, więc pewnie po kontynuację sięgnę, bo naprawdę brakuje mi we współczesnej literaturze tego typu opowieści.