Długa droga w dół

Zaciekawiony dość krótkim i enigmatycznym opisem sięgnąłem po tę pozycję. Pierwsze wrażenie, związane z zaprezentowaną ekspozycją, budziło nadzieję na dojrzałą opowieść, która pokaże realia desperacji oraz filozofię różnych perspektyw podejścia do życia.

No cóż, czytelnik myślący w ten sposób zderzy się z betonowym murem, który w bliskim kontakcie bardzo boli. Niestety, ta pozycja to słabej jakości teen drama, próbująca w moralizatorski sposób sprzedać proste „prawdy życiowe”, które każdy świadomy odbiorca dostrzegał już w wieku czternastu lat. Liczne metafory, którymi autor zasypuje czytelnika, są często nietrafione lub po prostu nieśmieszne, a tytułowa Droga w dół jest rzeczywiście długa — bo treść książki konsekwentnie brodzi po dnie. Od momentu wyczerpania jedynego ciekawego wątku tej historii, którym jest dach wieżowca, autor pozostawia nas już tylko ze słabej jakości — a niekiedy wręcz denerwującymi — postaciami oraz swoimi dziwacznymi fantazjami, pokroju anioła o twarzy Matta Damona czy bezdomnego człowieka nazywanego Bezpsem.

Szkoda, bo z dużym zapałem zabierałem się za tę pozycję i z naiwną ślepotą liczyłem na to, że będzie lepiej. Niestety — nie jest i nie będzie.

Zaciekawiony dość krótkim i enigmatycznym opisem sięgnąłem po tę pozycję. Pierwsze wrażenie, związane z zaprezentowaną ekspozycją, budziło nadzieję na dojrzałą opowieść, która pokaże realia desperacji oraz filozofię różnych perspektyw podejścia do życia.

No cóż, czytelnik myślący w ten sposób zderzy się z betonowym murem, który w bliskim kontakcie bardzo boli. Niestety, ta...

Nie zgadzam się z opiniami, że książka przez fakt zawarcia w niej przekleństw czy powtórzeń jest gorsza. To jej nadaje swego rodzaju urok, sprawia że jest bardziej realna, życiowa. Jest to doskonała historia ukazująca, że życie nie zawsze jest piękne. Nie jest idealne, usłane różami i pięknymi słowami. Życie potrafi dać w kość i to jest w tej książce bardzo dobrze ukazane. Dzięki tej historii, doborze czterech całkowicie różnych od siebie bohaterów można ujrzeć cztery perspektywy życia. Mnie osobiście książka poruszyła, bo to jedna z pierwszych która mówi o tym, że odbicie się od dna nie jest łatwe i wymaga czasu, zaparcia, chęci i kogokolwiek przy sobie.Bardzo polecam. Warta przeczytania , ponieważ rożni się bardzo od tych wszystkich bajecznych książek jak to życie się zmienia w mgnieniu oka po tym jak człowiek postanawia że jednak chce żyć.

Nie zgadzam się z opiniami, że książka przez fakt zawarcia w niej przekleństw czy powtórzeń jest gorsza. To jej nadaje swego rodzaju urok, sprawia że jest bardziej realna, życiowa. Jest to doskonała historia ukazująca, że życie nie zawsze jest piękne. Nie jest idealne, usłane różami i pięknymi słowami. Życie potrafi dać w kość i to jest w tej książce bardzo dobrze ukazane....

Jakoś raczej nie w moim stylu ta książka. Nie przebrnąłem do końca.

Jakoś raczej nie w moim stylu ta książka. Nie przebrnąłem do końca.

Słyszałem o tej książce od dawna, a do przeczytania zainspirował mnie pensjonat, w którym znalazłem ją w ogólnodostępnej biblioteczce. Nie było szans, żebym przeczytał w całości, ale wciągnąłem się dostatecznie, żeby postanowić ją kupić i dokończyć, a jednocześnie zrozumiałem koncept autora (czterech różnych narratorów o różnych temperamentach i charakterach, do tego jeden jest Amerykaninem) na tyle, żeby kupić ją w oryginale. I to był strzał w dziesiątkę, bo dla mnie ta książka stoi właśnie tym zderzeniem się tak odmiennych postaci, które przy pierwszym podejściu czułem że na pewno coś straciło w tłumaczeniu. Dialogi (i monologi),humor, lekkie pióro - to dla mnie najważniejsze składowe oceny, a ogólne przesłanie pełne nadziei jest oczywiście miłym ale spodziewanym dodatkiem. Co ciekawe już w samym tytule można zauważyć niedoskonałości tłumaczenia: z treści książki wynika, że tytułowa "długa droga w dół" (ang. "long way down"),to wcale nie skok z dachu budynku, tylko wręcz przeciwnie, powrót z tego dachu tradycyjną metodą, schodami, a to skok jest właśnie tą krótką drogą. Czytając książkę po angielsku byłem tym szczerze i pozytywnie zaskoczony, natomiast w wersji polskiej taka interpretacja wydaje się dość naciągana i nie zdziwiłbym się, gdyby tłumacz nawet nie podjął się sugerowania tej interpretacji.

Słyszałem o tej książce od dawna, a do przeczytania zainspirował mnie pensjonat, w którym znalazłem ją w ogólnodostępnej biblioteczce. Nie było szans, żebym przeczytał w całości, ale wciągnąłem się dostatecznie, żeby postanowić ją kupić i dokończyć, a jednocześnie zrozumiałem koncept autora (czterech różnych narratorów o różnych temperamentach i charakterach, do tego jeden...

Link do krótkiej recenzji: https://www.instagram.com/p/C1rn65ttBOt/

Link do krótkiej recenzji: https://www.instagram.com/p/C1rn65ttBOt/

Ta książka była trochę dziwna. Zaczyna się świetnie. Czworo ludzi, wywodzących sie z całkiem różnych środowisk, postanawia popełnić samobójstwo w tę samą sylwestrową noc i w tym samym miejscu. Początek tej książki jak i sposób zawiązania tych znajomości, jest bardzo ciekawy i moze troche naiwny, ale (nomen omen)zabawny. Dalsza część opowieści to zwroty akcji i śledzenie jak ta relacja się rozwija. Moim zdaniem książka mocno sztampowa, humor niskich lotów a bohaterowie płascy. Język naprawdę słaby, wiele powtórzeń i dziwnie dobranych inwektyw. Ale podobno źle zrobiłem, ze czytałem przekład, więc tu się nie bede bardzo czepiał. Swego czasu był to bestseller, co jest dla mnie kompletnym zaskoczeniem. Słowem podsumowania, polecam jeśli się ktoś kompletnie nudzi albo potrzebuje niewymagającej książki o pozytywnym wydźwięku. W innym przypadku można spokojnie odpuścić i nic nie stracić

Ta książka była trochę dziwna. Zaczyna się świetnie. Czworo ludzi, wywodzących sie z całkiem różnych środowisk, postanawia popełnić samobójstwo w tę samą sylwestrową noc i w tym samym miejscu. Początek tej książki jak i sposób zawiązania tych znajomości, jest bardzo ciekawy i moze troche naiwny, ale (nomen omen)zabawny. Dalsza część opowieści to zwroty akcji i śledzenie jak...

Czworo nieznajomych spotyka się w Sylwestra na dachu wieżowca. Ciąg dalszy to historia relacji, która nie miałaby szansy zdarzyć się w normalnych okolicznościach. Autor robi co może, żeby nie popaść w kliszę pozytywnych zakończeń. Za każdym razem, gdy na horyzoncie majaczy podnoszący na duchu zwrot akcji, historia skręca w drugą stronę. Ten cel autorowi udało się osiągnąć. Książki, których bohaterów ciężko polubić zawsze mają pod górkę. Ta również. Warto? Chyba tak, jeśli ktoś polubił "About a boy" i "Wierność w stereo".
Na marginesie: Nick Hornby wybrał wąską specjalizację opisywania w swoich książkach skończonych dupków.

Czworo nieznajomych spotyka się w Sylwestra na dachu wieżowca. Ciąg dalszy to historia relacji, która nie miałaby szansy zdarzyć się w normalnych okolicznościach. Autor robi co może, żeby nie popaść w kliszę pozytywnych zakończeń. Za każdym razem, gdy na horyzoncie majaczy podnoszący na duchu zwrot akcji, historia skręca w drugą stronę. Ten cel autorowi udało się osiągnąć....

Tytuł książki to samospełniająca się przepowiednia- im dalej, tym gorzej. Ja wiem, że to jest literatura POPularna i że autor ślini się swoją twórczością do hollywood, ale trudno mi uwierzyć, że był to swego czasu bestseller. Mam wrażenie, że albo książka się bardzo źle zestarzała albo te niemal 20 lat temu mieliśmy mniejsze wymagania co do literatury. Postacie schematyczne, pozbawione indywidualnych cech. Z całej czwórki tylko Maureen wydaje się być człowiekiem, a nie wytworem scenarzystów. Ale przynajmniej się dowiedziałam skąd się biorą tytuły piosenek.

Tytuł książki to samospełniająca się przepowiednia- im dalej, tym gorzej. Ja wiem, że to jest literatura POPularna i że autor ślini się swoją twórczością do hollywood, ale trudno mi uwierzyć, że był to swego czasu bestseller. Mam wrażenie, że albo książka się bardzo źle zestarzała albo te niemal 20 lat temu mieliśmy mniejsze wymagania co do literatury. Postacie...

podejście do tematu uproszczone i naiwne
ale tchnie optymizmem, więc rozumiem, że może się komuś podobać

podejście do tematu uproszczone i naiwne
ale tchnie optymizmem, więc rozumiem, że może się komuś podobać

Proroczy tytuł. Tematyka - ważna. Język - pełen zbędnych wulgaryzmów, spłyceń i uproszczeń. Szkoda.

Proroczy tytuł. Tematyka - ważna. Język - pełen zbędnych wulgaryzmów, spłyceń i uproszczeń. Szkoda.