Cytat dnia
No i czemu ma służyć wydawanie fortuny na platynowe kable wysokiej jakości i inne dziwactwa? Największe straty zdarzają się pomiędzy uszami ...
Najnowsze artykuły
ArtykułyJak dobrze znasz Katarzynę Bondę? Alfabet pisarki.
1
ArtykułyMilion euro dla pisarki i burza w branży. Nagroda „Aena de Narrativa“ rozpala emocje10
Artykuły„Kawa z Mistrzem Zbrodni” – wygraj spotkanie z Wojciechem Chmielarzem z okazji Światowego Dnia Książki19
Artykuły"Przejścia. Którędy do miłości" Natalii de Barbaro. Mamy dla Was 40 egzemplarzy książki!3
Popularne wyszukiwania
Polecamy
Patronat LC
Patronat LC
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2019
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
Morze Aralskie Jose Carlos Fernandes 
Zdecydowanie najlepszą historią w zbiorku jest ta pierwsza, najdłuższa - tytułowa. I bardzo ładna okładka, też zresztą ją ilustrująca. Twórcy wiedzieli co jest mocną stroną i wepchnęli ją na pierwszy plan. Reszta historii, mimo mojej sympatii do autorów, którą zapałałem po przeczytaniu Morza, to jednak zapychacze. Opowieści jakby dodane do niej prosto z szuflady lub jakichś magazynów, żeby można było wydać ten dobry komiks jako album. Z tyłu okładki podjęto próbę ich połączenia w całość dodając tekst, że niby w czarnych skrzynkach z wraku samolotu znaleziono zapisy tych opowieści "pozornie ze sobą niepowiązanych". Ale tam nie ma pozorów, to zbiór różnych opowiadań z jednym mocnym tytułem i resztą przeciętnych. Choć nie mogę odmówić twórcom próby bycia pomysłowym i fajnym. 14-letnia dziewczynka, która oddaje się inżynierowi Kanału Panamskiego, uczenie pływania łososi w górę rzeki, byk na dachu kamienicy i zmarły, który opowiada o dobieraniu stroju do trumny. No fajne, fajne, ale bez polotu. Próba bycia fajnym nieudana. Gdybym miał jakoś połączyć te opowieści sensowniej niż twórcy w opisie komiksu, to powiedziałbym, że one wszystkie opowiadają o przemijaniu. Jakiś temat przewodni jest. Główna historia zajmuje niemal połowę albumu, liczy 28 plansz, a pozostałe w sumie 33. Może warto zastanowić się czy wydać pieniądze na 28 plansz komiksu, który ma świetne (też najlepsze w zbiorku) rysunki, kolory, fabułę i znakomitą okładkę. Nawet nie piszę o czym to jest, bo jest tak krótki i tak wiele stron zawierają ładne widoczki, że wszystko będzie spoilerem. Ja tam nie żałuję, bo nawet teraz przeglądam sobie plansze, ale resztę historii zapomnę w ciągu kilku dni. Nie są złe, ale dobre też nie.
Najgorsza kapela świata: Występ pierwszy i drugi Jose Carlos Fernandes 
"Najgorsza kapela świata" to komiks, który, zdawać by się mogło, ma ambicje na coś więcej, niż przewiduje gatunkowa konwencja. Pełno tu aluzji do świata "wysokiej" literatury: Borgesa, Kundery, Anderson. Sporo także nawiązań do ambitnego jazzu - autor sam nam wymienia albumy, które stanowić mogą niejako (tak przypuszczam) tło dźwiękowe do lektury komiksu.
Struktura poszczególnych występów to historie mieszczące się na rozkładówce. o duży plus tej publikacji - dzięki temu fabuła została maksymalnie zagęszczona. Każda historyjka w gruncie rzeczy niesie jakieś "przesłanie", czy też stanowi odniesienie do współczesności. T Wypadałoby się zastanowić, o czym tak naprawdę jest "Najgorsza kapela świata". Wydaje mi się, że najprościej - o ludziach, którzy na jakieś płaszczyźnie swojego życia zachowują się co najmniej osobliwie. Już sama kapela, grająca przez 30 lat, a niepotrafiąca zagrać jednego kawałka wspólnie z rozmaitych przyczyn - a to pianista trzyma partyturę do góry nogami, a to komuś się zdawało, że grane jest co innego, niż jest grane...
Te pomysły są nieraz bardzo zabawne, oddane wspaniałą, niekonwencjonalną kreską. Gorzej trochę jednak z zainteresowaniem samą historią, choć nie ukrywam, że czyta się ten komiks bardzo płynnie, jakkolwiek to niedorzeczni brzmi. Mogłoby trochę być mniej tych wszechobecnych odniesień do kultury, wydają się one być trochę nachalne, czy może "na wyrost". Autor miał z pewnością ogromne ambicje, przywołuje na myśl Pereca, składa hołd O'Harze...Na ile to było konieczne dla samego komiksu - to sprawa dyskusyjna.
Pomimo tych zastrzeżeń, myślę że "Najgorsza kapela świata" to pozycja bądź co bądź nietuzinkowa i warta lektury - nieraz można się uśmiechnąć - czy to nad losem bibliotekarza (Borges!),czy też niemal groteskowego audiofila.
