Roch Urbaniak

Roch Urbaniak rozpala wyobraźnię czytelnika od lat. Zresztą nie tylko czytelnika, bo jego obrazy poruszać mogą wszystkich. Ale tam, gdzie splatają się niezwykłe namalowane światy i obrazy kreowane słowami, tworzy się inspirująca przestrzeń. Za to, że autor tworzy tę przestrzeń zarówno dla małych, jak i dużych, uwielbiam jego serię książek Papiernik. A właśnie teraz do naszych rąk trafia kolejna już książka z tego cyklu – Papiernik. Księga Opowiadaczy. Czy kiedykolwiek zamarzyliście, by waszą książkę, waszą opowieść zilustrował Roch Urbaniak? To właśnie jest moment, by to marzenie poniekąd spełnić. Bo biorąc do ręki Papiernika. Księgę Opowiadaczy, każdy z was może stać się współautorem opowieści. Książkę otwiera jak zwykle wstęp - opowieść Papiernika o jego zadaniach i o tym, z czym się boryka. A największym zmartwieniem jest dla niego fakt, że choć zbiera po świecie opowieści, mity i baśnie, zalążki wspaniałych historii, to brakuje osób, które poniosą je ze sobą dalej, rozwiną i przekażą innym. Tak oto Papiernicy zostają z niewykorzystanymi skrawkami czekającymi na Opowiadaczy. I to właśnie my, czytelnicy, możemy się w nich zamienić. Tym razem nie dostajemy książki, w którą możemy się zagłębić, której możemy dać się pochłonąć, ale staje przed nami wyzwanie. Oto dostajemy ledwie zaczątki historii, które sami musimy dokończyć. Ale bez obaw, nie wsiadamy na dwukołowy rower bez asekuracji. Pod każdą z rozpoczętych historii znajdziemy drobne wskazówki co do tego, nad czym warto się zastanowić, układając ciąg dalszy opowieści. Ta książka jest jak zbiór sadzonek, nad których rozwojem i rozwinięciem czuwać będą sami czytelnicy. Dzięki ich wyobraźni, ich słowom będą one żyć. I w ten sposób każda książka stanie się zaczynem zupełnie innej przestrzeni opowieści, z zupełnie innym układem scen, z inaczej płynącymi ścieżkami fabuły. To piękny koncept, który pobudza wyobraźnię i kreatywność. Zaczyny historii do opowiadania są tak świetne jak opowieści Urbaniaka, które znamy z poprzednich części, ale wystarczająco otwarte, by nadać im indywidualny, zależny od nas kształt. Myślę, że to świetna sprawa, a książkę możemy wykorzystać albo do wymyślania historii dla naszych dzieci, albo wspólnego z dziećmi kreowania opowieści. Możecie je spisywać, układać je symultanicznie i zobaczyć, w jak różnym kierunku pójdziecie, zaczynając od tego samego wstępu. Możecie posiłkować się wskazówkami, ale też inspirować rewelacyjnymi, urzekającymi ilustracjami, które przygotował autor. To książka nie tylko dla dzieci, ale i dla dorosłych. Dla wszystkich, którzy mają rozbudzoną wyobraźnię lub chcą ją w sobie pobudzić. Doskonała do spędzania czasu w samotności i z rodziną, do pracy z uczniami, na zajęcia ze storytellingu. Być może nie zdajecie sobie sprawy, jak bardzo potrzebujecie tej książki i jak wiele dzięki niej zyskacie. Ja jestem nią zachwycona.