Mechanicum

Mocna pozycja ukazująca dzieje Marsa w obliczu zdrady Horusa. Klimat jest nie do podrobienia, chociażby z powodu umieszczenia tytułowego Mechanicum na pierwszym planie. W książce bardzo dużo się dzieje, jak to u Grahama fabuła, wątki i postacie wydają się być niezwykle rozbudowane. Czytać trzeba na turbo czujce, bo jak się zgubisz to musisz odnaleźć się jakiś rozdział wstecz. Polecam

Mocna pozycja ukazująca dzieje Marsa w obliczu zdrady Horusa. Klimat jest nie do podrobienia, chociażby z powodu umieszczenia tytułowego Mechanicum na pierwszym planie. W książce bardzo dużo się dzieje, jak to u Grahama fabuła, wątki i postacie wydają się być niezwykle rozbudowane. Czytać trzeba na turbo czujce, bo jak się zgubisz to musisz odnaleźć się jakiś rozdział...

Jeśli tylko znajomość angielskiego wam na to pozwala – przeczytajcie/przesłuchajcie tę książkę w oryginale. To, co zrobił z nią polski wydawca – Copernicus Corporation – to jest skandal. Dodajmy, że to już kolejny raz, kiedy ich dyletanctwo lub olewactwo zarzyna dobrą powieść.

Nie lubię się powtarzać, więc wkleję tutaj słowa użytkownika LC o nicku Sharkey: „Polskie wydanie to splunięcie czytelnikowi w twarz. Książka, jak się wydaje, nie została poddana redakcji nawet raz, tłumaczenie - sic! Literówki, czeskie błędy, słowa pomylone zupełnie jakby przez google translate, często inne, podobnie brzmiące, ale nie pasujące znaczeniowo.
I żeby nie było - to nie jest jeden, czy dwa błędy, one powtarzają się co kilka stron! Wątpię, by errata do tej książki zmieściła się na 50 (słownie: pięćdziesięciu stronach).”

To wszystko jest niestety prawdą. Słuchając, człowiek nieustannie cofa się, myśląc, że musiał się przesłyszeć, bo przecież żaden redaktor nie przepuściłby takich baboli. Nie wynotowałem sobie niestety przykładów, ale są to błędy takiego kolibru jak te, które wstawiłem w niniejsze zadanie: nieprawidłowa odmiana słowów, użycie złych przypadkach albo podobnie grzmiących głów znaczących coś zapewnie innego.

Ja słuchałem audiobooka, ale te błędy podobno występują też w wersji do czytania z 2017 r. (obie wersje dzielą ten sam nr ISBN: 9788361656579).

A sama powieść? Tutaj mam mieszane uczucia. Na plus należy zaliczyć chociażby to, że możemy wreszcie lepiej poznać tajemnicze Mechanicum, które przewijało się w tle poprzednich tomów cyklu. Świetnie są opisane bitwy gigantycznych mechów, bardzo dobre jest też zakończenie – wbrew innym recenzentom mnie podobało się splecenie wątków w końcówce powieści.

Niestety ten tom ma też poważne wady. Przede wszystkim beznadziejny jest główny wątek – skryby Dalii. Zostaje ona zatrudniona przez potężną adeptkę Mechanicum i wcielona do zespołu pracującego nad pewnym wynalazkiem. Skacząca pomiędzy kilkoma wątkami narracja co jakiś czas wraca do Dalii, aż tu nagle czytamy, że ona „i jej przyjaciele” cośtam cośtam. Że co proszę? Czy ja coś przegapiłem? Kiedy ta grupka przypadkowo zebranych ludzi stała się przyjaciółmi? Między trzecim a czwartym rozdziałem? Zmierzam do tego, że postaci występujące w tym wątku są boleśnie papierowe i opisy interakcji pomiędzy nimi, opartych na zadeklarowanych, ale nie pokazanych, uczuciach, są całkowicie nieprzekonujące. Nie dość, że przez to wątek ten nie wybrzmiewa tak, jak to sobie Autor założył, to wręcz staje się niezamierzenie śmieszny.

Podsumowując, nie żałuję, że przesłuchałem tę powieść, bo – jak już zaznaczyłem – jest ona chyba dość ważna, ukazując nam „ococho” z tym całym Mechanicum. Jednak obiektywnie nie jest to najlepsza część cyklu. Ode mnie 6/10, co w mojej skali oznacza „niezła”. Przy czym trzeba wziąć pod uwagę, że jestem olbrzymim fanem „Herezji Horusa”, więc moje oceny tego cyklu mogą być zawyżone. Z drugiej strony, koszmarne polskie wydanie mogło sprawić, że powieść podobała mi się mniej niż powinna – chociaż próbowałem w ocenie nie brać tego pod uwagę, no bo oceniam jednak powieść a nie spartoloną redakcję.

Jeśli tylko znajomość angielskiego wam na to pozwala – przeczytajcie/przesłuchajcie tę książkę w oryginale. To, co zrobił z nią polski wydawca – Copernicus Corporation – to jest skandal. Dodajmy, że to już kolejny raz, kiedy ich dyletanctwo lub olewactwo zarzyna dobrą powieść.

Nie lubię się powtarzać, więc wkleję tutaj słowa użytkownika LC o nicku Sharkey: „Polskie wydanie...

Jak dla mnie książka trochę nierównomierna. Fabuła podzielona jakby na dwoje czy troje. Oś Dalii jakoś nie bardzo mnie porwał. Ale z kolei Koriel Zeth na plus. Genialne opisy walki tytanów dzięki czemu książka w ostatniej 1/3 genialna dla mnie. Dobrze się czyta i jak ktoś kocha Mechanicum to obowiązkowa pozycja.

Jak dla mnie książka trochę nierównomierna. Fabuła podzielona jakby na dwoje czy troje. Oś Dalii jakoś nie bardzo mnie porwał. Ale z kolei Koriel Zeth na plus. Genialne opisy walki tytanów dzięki czemu książka w ostatniej 1/3 genialna dla mnie. Dobrze się czyta i jak ktoś kocha Mechanicum to obowiązkowa pozycja.

Może ta część nie jest najwyższych lotów ale umówmy się, nie po to tu jesteśmy. Jest wojna, jest fanatyzm, jest zdrada. For the Emperor! No Pity! No Remorse! No Fear!

Może ta część nie jest najwyższych lotów ale umówmy się, nie po to tu jesteśmy. Jest wojna, jest fanatyzm, jest zdrada. For the Emperor! No Pity! No Remorse! No Fear!

Do niedawna uważałem "Horus Heresy" za bardzo nierówną serię, jednak dziewiąta część cyklu zrewidowała moją opinię. Jest to jednak seria która trzyma generalnie równy - chociaż niski - poziom, przerywany tylko okazjonalnym wyskokiem Dana Abetta, zawyżającego średnią.

"Mechanicum" to trzecia książka w serii autorstwa Grahama McNeill'a i z każdą kolejną jest coraz słabiej. Postacie z dykty bez grama charyzmy. Dialogi to albo pompatyczne przemowy, albo przeładowane terminologią exposition dumpy. Do tego dwie równoległe linie fabularne, które splatają się ze sobą jedynie w trakcie ostatnich kilku minut -przez 99% książki ich jedynym punktem wspólnym jest fakt, że dzieją się na tej samej planecie w tym samym czasie.

No i może to, że przy obu nudziłem się równie mocno. A trzeba mieć wyjątkowy antytalent, żeby znudzić mnie historią zawierającą ogromne mechy.

Jest tu kilka wątków, które zrealizowane kompetentnie mogłyby być bardzo ciekawe. Niestety, tej kompetentnej realizacji zabrakło.

Czasami dobrze zrealizowany audiobook potrafi u mnie zarobić dodatkową gwiazdkę, niestety płaska i (adekwatnie) mechaniczna narracja Toby'ego Longworth'a zwyczajnie usypia.

Jak dotąd zdecydowanie najsłabsza część cyklu.

Do niedawna uważałem "Horus Heresy" za bardzo nierówną serię, jednak dziewiąta część cyklu zrewidowała moją opinię. Jest to jednak seria która trzyma generalnie równy - chociaż niski - poziom, przerywany tylko okazjonalnym wyskokiem Dana Abetta, zawyżającego średnią.

"Mechanicum" to trzecia książka w serii autorstwa Grahama McNeill'a i z każdą kolejną jest coraz słabiej....

Fajna perspektywa poza głównym nurtem historii.

Fajna perspektywa poza głównym nurtem historii.

<westchnięcie w języku binarnym>

Jasne - czytamy o świecie, gdzie zmutowani ludzie, kosmiczne elfy i orki krzyczące WAAGH! walczą w oparach demonicznego opętania - ale pióro pana Grahama wymaga ostrzenia. Fatalne dialogi - pretekstowe, pozbawione substancji; chaotyczne opisy miejsc i wydarzeń, większość postaci płaska jak blacha cięta z metra (Dalia i jej menażeria),no i ta cholerna, wieczna e k s p o z y c j a, odbierająca przyjemność samodzielnego rozumowania.

Nie wszystko jest fatalne, bowiem wątek Rycerzy z Taranis (i w mniejszym stopniu Legio Tempestus) jest na tyle ciekawy, że ostatecznie idzie przeboleć festiwal lania wody... prowadzący do gorzkiego końca Wojny Domowej na Marsie, który po tym 400-stronowym tango z narratorem jest napisany w miarę zręcznie.

PS. Osobna rózga należy się wydawnictwu Copernicus, które mimo pięknej okładki zrobiło tyle błędów korekcyjnych, że głowa mała. Pozjadana interpunkcja, literówki i inne cuda występują w wydaniu z 2017 r. w nagminnej ilości. Ludziska, no tak się nie robi.

<westchnięcie w języku binarnym>

Jasne - czytamy o świecie, gdzie zmutowani ludzie, kosmiczne elfy i orki krzyczące WAAGH! walczą w oparach demonicznego opętania - ale pióro pana Grahama wymaga ostrzenia. Fatalne dialogi - pretekstowe, pozbawione substancji; chaotyczne opisy miejsc i wydarzeń, większość postaci płaska jak blacha cięta z metra (Dalia i jej menażeria),no i...

Ciekawa pozycja. Wnosi bardzo dużo jeśli ktoś chce bardziej poznać uniwersum WH40k. Dowiadujemy się między innymi dlaczego Mars ma takie przywileje, jak doszło do Unii Marsa i Terry czy dlaczego Imperator jest utożsamiany z Omnisjaszem. Wojna domowa na czerwonej planecie oraz motywy kierujace każdą ze stron zostały dobrze wyjaśnione. Wiemy dlaczego jedni wolą Horusa a drudzy Imperatora. Najbardziej elektryzujące są chyba starcia Tytanów i Rycerzy imperialnych. Jest sporo patosu, trochę bohaterstwa, odwagi i honoru ale nie "kopie" to tak jak w powieści "Galaktyka w płomieniach". Niektóre postacie są tylko tłem dla wydarzeń i w sumie mogłoby ich nie być, po niektórych można było się spodziewać trochę więcej i ich niewykorzystany potencjał pozostawia niedosyt. Sporo "cliffhangerów" a jak wiadomo co za dużo to niezdrowo i przez to od połowy książka staje się momentami przewidywalna. Ciężko mi było w nią się wgryźć na dłużej niż godzinę, niekiedy męczyła albo usypiała. Ogólnie nie jest źle ale chyba jednak wolę boje astartes.

Ciekawa pozycja. Wnosi bardzo dużo jeśli ktoś chce bardziej poznać uniwersum WH40k. Dowiadujemy się między innymi dlaczego Mars ma takie przywileje, jak doszło do Unii Marsa i Terry czy dlaczego Imperator jest utożsamiany z Omnisjaszem. Wojna domowa na czerwonej planecie oraz motywy kierujace każdą ze stron zostały dobrze wyjaśnione. Wiemy dlaczego jedni wolą Horusa a...

Książkę czytało się naprawdę przyjemnie. Bardzo podobało mi się osadzenie akcji wewnątrz mechanicum i poznawanie jak działa ta organizacja. Polubiłem również postacie bohaterów. Mam nadzieję że autor poruszy kiedyś kilka wątków rozpoczętych w tej powieści.

Książkę czytało się naprawdę przyjemnie. Bardzo podobało mi się osadzenie akcji wewnątrz mechanicum i poznawanie jak działa ta organizacja. Polubiłem również postacie bohaterów. Mam nadzieję że autor poruszy kiedyś kilka wątków rozpoczętych w tej powieści.

Co tu dużo mówić? Trzyma poziom innych książek z serii W40K. Idealna pozycja dla fanów zakonu Mechanicum.

Co tu dużo mówić? Trzyma poziom innych książek z serii W40K. Idealna pozycja dla fanów zakonu Mechanicum.