Dawno temu i nieprawda

Historia z elfami, gnomami, orkami i ludźmi. Uwidocznione zostały niesnaski jakie leżą u podstawy wspólnego funkcjonowania tak wielu różnych gatunków we współczesnej Polsce. Kto ma prawo mieszkać na tych ziemiach? Magiczne zdawałoby się istoty czy zwykli pozbawieni mocy i niecodziennych umiejętności ludzie? Czy mogą oni wspólnie i pokojowo egzystować?

To opowieść o kilkorgu przyjaciół nie-ludzi przedstawiona dość lekko, choć dotyczy poważnych problemów. To czarny humor dodaje powieści owej lekkości. Trochę satyra, karykatura niektórych obecnie występujących zachowań, wzorców, kanonów życia i pracy, czyli Polska w krzywym zwierciadle.

Przez całą opowieść przewija się bezdomny elf żyjący bez wyraźnego celu. Nie pamiętający wydarzeń dnia poprzedniego. Do końca nie wiemy, czy to taka przypadłość tego gatunku, czy dla tych istot, przez ich długowieczność, każdy dzień jest podobny i niewart odnotowania w pamięci. Dość dodać, że Adalorian nie widzi nic złego w swoim życiu, choć nieco doskwiera mu brak funduszy.

Jednak gdy trafia się okazja Adaś się jej chwyta i próbuje dostosować się do wymogów społecznych. Widać, jakie ma problemy z wydawać by się mogło prostym życiem, jakie wiedzie wielu z nas. Jednak chciałby zaimponować pewnej pół-elfce, choć sam się nie przyznaje do tego, że zależy mu na jej opinii.

Gdy dochodzi do mordów nie-ludzi oraz silnych ruchów ludzi przeciw innym gatunkom, nasi przyjaciele trafiają do centrum wydarzeń. Wkrótce też odkrywają prawdziwą przyczynę owej ogólnej niechęci. Przyjdzie im stawić czoła niecodziennym wydarzeniom.

"Dawno temu i nieprawda" to specyficzne urban fantasty. Groteska, która powstała dla zabawy, ale mnie przypadła do gustu. Czy przerysowane? Miejscami tak, ale pewnie taki był zamysł autorów. Ciekawie było poczytać wspólną pracę obu panów G. To taka możliwość przejrzenia się w krzywym zwierciadle.

Historia z elfami, gnomami, orkami i ludźmi. Uwidocznione zostały niesnaski jakie leżą u podstawy wspólnego funkcjonowania tak wielu różnych gatunków we współczesnej Polsce. Kto ma prawo mieszkać na tych ziemiach? Magiczne zdawałoby się istoty czy zwykli pozbawieni mocy i niecodziennych umiejętności ludzie? Czy mogą oni wspólnie i pokojowo egzystować?

To opowieść o...

Całkiem sprawnie zbudowany świat, historia to raczej klisze gatunku, choć zapewne celowo by wyciągnąć więcej humoru z kontrastów.

Całkiem sprawnie zbudowany świat, historia to raczej klisze gatunku, choć zapewne celowo by wyciągnąć więcej humoru z kontrastów.

Przez dobre pół książki ciężko było mi się skupić na treści i jakoś zaangażować w bohaterów. Jedynie wątek podwójnego życia Adasia/Adaloriana wydawał mi się ciekawy i zabawny.
Gdzieś dopiero od połowy książki wciągnąłem się w akcję powieści, ale ostatecznie całość oceniam jako dość przeciętne urban fantasy.
Prozy Głowackiego nie znam, ale Gołkowski jednak zdecydowanie lepiej wypada, gdy pisze solo.

Przez dobre pół książki ciężko było mi się skupić na treści i jakoś zaangażować w bohaterów. Jedynie wątek podwójnego życia Adasia/Adaloriana wydawał mi się ciekawy i zabawny.
Gdzieś dopiero od połowy książki wciągnąłem się w akcję powieści, ale ostatecznie całość oceniam jako dość przeciętne urban fantasy.
Prozy Głowackiego nie znam, ale Gołkowski jednak zdecydowanie...

Słabe to, nudne nie ciekawe, żarty nie śmieszne,na poziomie wywrócenia się na skórce od banana.
Jednak najbardziej rozśmieszył mnie opis la LC "Gołkowski w najlepszym wydaniu, może to być dzieło, za które zostanie zapamiętany w kanonie literatury na następne pokolenia." .

Słabe to, nudne nie ciekawe, żarty nie śmieszne,na poziomie wywrócenia się na skórce od banana.
Jednak najbardziej rozśmieszył mnie opis la LC "Gołkowski w najlepszym wydaniu, może to być dzieło, za które zostanie zapamiętany w kanonie literatury na następne pokolenia." .

Byłaby to nawet fajna fantastyka w starym stylu gdyby nie klisza na kliszy, wszystko zagrane na stereotypach, do bólu przerysowane i okraszone tekstami z memów w internecie. No i obowiązkowo pojazd po prawicy bo walenie w pisiorów "się sprzedaje" przy czym używanie słów: narodowiec, nacjonalista, faszysta, nazista jako synonimów to już kwestia małpiej złośliwości autorów bo aż tak głupi chyba nie są.

P.s. Filtry są na Ochocie, a nie na Woli.
P.s. 2 "Żyleta" w Łodzi - muj Borze....

Byłaby to nawet fajna fantastyka w starym stylu gdyby nie klisza na kliszy, wszystko zagrane na stereotypach, do bólu przerysowane i okraszone tekstami z memów w internecie. No i obowiązkowo pojazd po prawicy bo walenie w pisiorów "się sprzedaje" przy czym używanie słów: narodowiec, nacjonalista, faszysta, nazista jako synonimów to już kwestia małpiej złośliwości autorów bo...

Jak na książkę, która "powstała jako żart", znalazłem w niej naprawdę ciekawie zbudowany świat i wiele moralnych problemów, o których wcześniej nie było mi dane pomyśleć. Oczywiście elementy żartu jak najbardziej były widoczne, bo jest to mimo wszystko satyra na polskie społeczeństwo przeplatana nawiązaniami do polskich memów. Plus, w porównaniu do innych książek Głowackiego, jest najlżejsza i najprostsza w odbiorze. Pytanie tylko, czy to zasługa komediowego tonu, czy może współpracy z Gołkowskim i profesjonalnej redakcji tekstu. Minus za brak żartów z papieżem, chyba że jakiś przegapiłem.

Jak na książkę, która "powstała jako żart", znalazłem w niej naprawdę ciekawie zbudowany świat i wiele moralnych problemów, o których wcześniej nie było mi dane pomyśleć. Oczywiście elementy żartu jak najbardziej były widoczne, bo jest to mimo wszystko satyra na polskie społeczeństwo przeplatana nawiązaniami do polskich memów. Plus, w porównaniu do innych książek...

Na początku nie wiedziałem,o co tu chodzi... jednak im dalej w las ,tym weselej. Bardzo uchachane czytadło, bardzo fajnie się słuchało, więcej podobnej rozrywki.

Na początku nie wiedziałem,o co tu chodzi... jednak im dalej w las ,tym weselej. Bardzo uchachane czytadło, bardzo fajnie się słuchało, więcej podobnej rozrywki.

Warszawa, w której wraz z ludźmi żyją elfy, krasnoludy, orki, gobliny, tylko magia gdzieś zniknęła i to, co było istotą ras magicznych, zostawiło lukę, której szara codzienność nie zdołała zapełnić. Jedni radzą sobie lepiej, inni gorzej, kiedy jednak grupa przyjaciół nieludzi staje wobec zagadki morderstw popełnianych na swoich współplemieńcach, pozostaje im zjednoczyć siły nie zważając na różnice.
Bardzo ciekawy świat przedstawiony, trochę mniej bohaterowie. Adaś i Natalia wydali mi się tacy trochę papierowi i płascy. Nieco lepiej jest na drugim planie, bo taki na przykład Ślimak potrafi z siebie wykrzesać cały wachlarz emocji. W tekście roi się od bluzgów i opisów czynności na wskroś intymnych, więc jeżeli ktoś jest wrażliwy na tym punkcie to może się zrazić. Wysłuchałam audiobooka w wykonaniu Grzegorza Pawlaka, który lektorem jest wybitnym, dopóki nie zaczyna krzyczeć, bo wtedy można zejść na zawał.

Warszawa, w której wraz z ludźmi żyją elfy, krasnoludy, orki, gobliny, tylko magia gdzieś zniknęła i to, co było istotą ras magicznych, zostawiło lukę, której szara codzienność nie zdołała zapełnić. Jedni radzą sobie lepiej, inni gorzej, kiedy jednak grupa przyjaciół nieludzi staje wobec zagadki morderstw popełnianych na swoich współplemieńcach, pozostaje im zjednoczyć siły...

Z pewnością nie jest to książka, która zostawi po sobie ślad na dłużej. A przynajmniej nie we mnie. Początek trochę toporny, ale im dalej w las tym lepiej. Akcja się rozkręca i nabiera tempa. Momentami, można się nawet pokusić o stwierdzenie, że zaczyna lekko wrzeć i po prostu musisz wiedzieć, co będzie dalej. Najjaśniejszym punktem książki są bohaterowie. Wyraziści i różnorodni, ale też do bólu zwyczajni, zagubieni w dzisiejszym świecie jak niejeden z nas. Nieważne czy to elf, krasnolud czy człowiek. Każdy mierzy się z tym samym. Postać Ślimaka wysuwa się w tym momencie na pierwszy plan. I co jak co, ale tego bohatera zapamiętam.
Tak też mamy świetnych bohaterów oraz... memy. I jeszcze więcej memów, jak na Gołkowskiego przystało (do pana Głowackiego się nie odniosę, bo jeszcze nie dane mi było się z tym autorem bliżej zapoznać). No i z racji tego, że odsłuchałam audiobook, nie można nie wspomnieć o wspaniałym jak zawsze Grzegorzu Pawlaku. Myślę, że gdyby nie sam lektor książka dostałaby jedną gwiazdkę mniej.
Podsumowując. Bardzo dobra rozrywka. Można się pośmiać, ale też i zastanowić nad pewnymi kwestiami. Jednym słowem: polecam!

Z pewnością nie jest to książka, która zostawi po sobie ślad na dłużej. A przynajmniej nie we mnie. Początek trochę toporny, ale im dalej w las tym lepiej. Akcja się rozkręca i nabiera tempa. Momentami, można się nawet pokusić o stwierdzenie, że zaczyna lekko wrzeć i po prostu musisz wiedzieć, co będzie dalej. Najjaśniejszym punktem książki są bohaterowie. Wyraziści i...

Taka lekka lektura na wakacje. Idealna w formie audio, bo Grzegorz Pawlak dodaje treści uroku.

Taka trochę o wszystkim i o niczym. Żaden must read, ale jak sięgniecie to się nie rozczarujecie.

Taka lekka lektura na wakacje. Idealna w formie audio, bo Grzegorz Pawlak dodaje treści uroku.

Taka trochę o wszystkim i o niczym. Żaden must read, ale jak sięgniecie to się nie rozczarujecie.