Armagedon

1 października pisałem opinię dla świeżo przeczytanego tomu nr 5. Teraz, 20 dni później skończyłem część 8 i od razu zacząłem tom dziewiąty. Zaczynam rozumieć jak czują się ludzie uzależnieni. Im dalej w serię, tym bardziej czujesz się częścią Wesołej Bandy Piratów. Wszystko zaczyna się zagęszczać pod względem poznawania zaawansowanych technologii i równocześnie czekasz na kolejne tajemnice Pradawnych.

1 października pisałem opinię dla świeżo przeczytanego tomu nr 5. Teraz, 20 dni później skończyłem część 8 i od razu zacząłem tom dziewiąty. Zaczynam rozumieć jak czują się ludzie uzależnieni. Im dalej w serię, tym bardziej czujesz się częścią Wesołej Bandy Piratów. Wszystko zaczyna się zagęszczać pod względem poznawania zaawansowanych technologii i równocześnie czekasz na...

Część która nie wnosi nic nowego...
Dostają inna zabawkę ale nic nowego, ten sam schemat.
Jak moda na sukces, można spokojnie ominąć i wrócić w następnej części

Część która nie wnosi nic nowego...
Dostają inna zabawkę ale nic nowego, ten sam schemat.
Jak moda na sukces, można spokojnie ominąć i wrócić w następnej części

audiobook- cudowny lektor! i spiewa!

audiobook- cudowny lektor! i spiewa!

Nieco słabsza od poprzedniczek. W miarę trzyma poziom, jednak powiela ciągle te same schematy, przez co jest wtórna i przy nudnawa.

Nieco słabsza od poprzedniczek. W miarę trzyma poziom, jednak powiela ciągle te same schematy, przez co jest wtórna i przy nudnawa.

chyba najlepszym atutem tej serii, jest to że wiemy czego się spodziewać i chociaż momentami się dłuży, mogła by mieć ze dwieście stron mniej, to jednak czytanie jest satysfakcjonujące i na sam koniec człowiek zaczyna tęsknić:)

chyba najlepszym atutem tej serii, jest to że wiemy czego się spodziewać i chociaż momentami się dłuży, mogła by mieć ze dwieście stron mniej, to jednak czytanie jest satysfakcjonujące i na sam koniec człowiek zaczyna tęsknić:)

Cykl o przygodach załogi Latającego Holendra to jeden z najlepszych guilty pleasure w swojej kategorii. Nie jest ważne jak bardzo schematyczne są to powieści, bowiem i tak dostarczają solidnej dawki rozrywki, a w końcu to jest główny powód sięgania po każdy, następny tom. W tym tomie Skippy nie raczy nas zwyczajową ilością swoich muzycznych popisów ( ale coś czuję, że w następnym tomie odbije to sobie z nawiązką),jednak zdecydowanie częściej obrywa się Bishopowi, który jest stawiany przez blaszaka w wielu niekomfortowych sytuacjach. Mimo, iż humor nie jest górnolotny, to zawsze trafia w punkt i jest jednym z najmocniejszych akcentów powieści.
W tej części zaniechano rozwoju pobocznych bohaterów na rzecz przedstawienia potencjalnego wątku romantycznego. Zanosiło się na to od kilku tomów i jakoś mnie to nie dziwi. Być może można by go delikatnie przyspieszyć, ale jak na tak długą serię to powolne tempo może wypaść bardziej autentycznie.
Jedyny problem mam z wspomnianą już schematycznością. Co dwa do trzech tomów bohaterowie zmieniają swoich głównych wrogów na istoty o coraz bardziej zaawansowane. Kiedy wydawałoby się, że już gorszych nie da się znaleźć, autor wyciąga z kapelusza następnych. Trochę to naciągane.
W każdym razie seria dalej dostarcza świetnej rozrywki i ani myślę się z nią rozstawać. Polecam

Cykl o przygodach załogi Latającego Holendra to jeden z najlepszych guilty pleasure w swojej kategorii. Nie jest ważne jak bardzo schematyczne są to powieści, bowiem i tak dostarczają solidnej dawki rozrywki, a w końcu to jest główny powód sięgania po każdy, następny tom. W tym tomie Skippy nie raczy nas zwyczajową ilością swoich muzycznych popisów ( ale coś czuję, że w...

Doczekałem się kolejnego audiobooka z serii. Chociaż mógłbym czytać kolejne tomy, wolę czekać na p. Masiaka.
Sama książka to kontynuacja przygód. Przyjemna jak zwykle. Pojawiają się też, jak zwykle, dłużyzny. Czasem mam wrażenie, że autor ma płacone od strony. Ale i tak jest pozytywnie. Czekam na kolejne przygody.

Doczekałem się kolejnego audiobooka z serii. Chociaż mógłbym czytać kolejne tomy, wolę czekać na p. Masiaka.
Sama książka to kontynuacja przygód. Przyjemna jak zwykle. Pojawiają się też, jak zwykle, dłużyzny. Czasem mam wrażenie, że autor ma płacone od strony. Ale i tak jest pozytywnie. Czekam na kolejne przygody.

Tłumaczenie na język polski to tradycyjnie masakra. "Strefa złotowłosej" ląduje tuż obok "dziury robaka" i "M.I6" na mojej liście osiągnięć naszych "tłumaczy".
Audiobook - Masiak robi co może ale do R.C. Braya brakuje mu jeszcze wiele.
Tradycyjnie zalecam zażywać w oryginale.

Tłumaczenie na język polski to tradycyjnie masakra. "Strefa złotowłosej" ląduje tuż obok "dziury robaka" i "M.I6" na mojej liście osiągnięć naszych "tłumaczy".
Audiobook - Masiak robi co może ale do R.C. Braya brakuje mu jeszcze wiele.
Tradycyjnie zalecam zażywać w oryginale.

Zdecydowanie najlepszy tom tej rozrywkowej serii o charakterze zabawowo-odmóżdżającym. Autor wreszcie telepatycznie wysłuchał moich oczekiwań i trochę ruszył z miejsca nie tylko z akcją, ale także z jakimś rozwojem sytuacji, w wyniku którego pozycja Ziemian może ulec poprawie. A takim elementem jest zdecydowanie pozyskanie zaawansowanej technologii.
Sporo się w tym tomie dzieje przyjemnych do czytania rzeczy, choć jak zwykle trochę dużo irytujących przepychanek z puszką po piwie.
Polecam fanom serii i ogólniej - wielbicielom space opery...

Zdecydowanie najlepszy tom tej rozrywkowej serii o charakterze zabawowo-odmóżdżającym. Autor wreszcie telepatycznie wysłuchał moich oczekiwań i trochę ruszył z miejsca nie tylko z akcją, ale także z jakimś rozwojem sytuacji, w wyniku którego pozycja Ziemian może ulec poprawie. A takim elementem jest zdecydowanie pozyskanie zaawansowanej technologii.
Sporo się w tym tomie...

Uwielbiam tę serię. Każde rozwiązanie problemu prowadzi do powstania jeszcze gorszego. A ta część jest jedną z najlepszych do tej pory. Skippy, małpy, problemy, emocje, żadnych dłużyzn, czysta frajda. Szkoda tylko, że poprzednia część była tylko audiobookiem i trzeba było nadganiać ze wspomnień i opisów.

Uwielbiam tę serię. Każde rozwiązanie problemu prowadzi do powstania jeszcze gorszego. A ta część jest jedną z najlepszych do tej pory. Skippy, małpy, problemy, emocje, żadnych dłużyzn, czysta frajda. Szkoda tylko, że poprzednia część była tylko audiobookiem i trzeba było nadganiać ze wspomnień i opisów.