Arabska krew

Po lekturze drugiego tomu byłam bliska rezygnacji, ale moja niechęć do zostawiania niedokończonych serii wygrała. Początek »Arabskiej krwi« mimo ciekawego tła, którego początkiem są wydarzenia z Arabskiej Wiosny z 2011 roku, okazał się jednak sporym rozczarowaniem – odniosłam wrażenie, że autorka kopiuje całe fragmenty z poprzednich części. Gdyby nie opinie innych czytelników obiecujących, że akcja rozkręca się dopiero w połowie, prawdopodobnie lektura zostałaby porzucona w trakcie.
Rzeczywiście po trudnym starcie było nieco lepiej ale nadal irytowały mnie rozwlekłe streszczenia, banalne dialogi i pewna groteskowość niektórych scen. Czuję po tym tomie spore zmęczenie materiału, ale mój upór nie pozwala mi odpuścić – mimo narastającego zniechęcenia, spróbuję jednak dobrnąć do końca sagi.

Po lekturze drugiego tomu byłam bliska rezygnacji, ale moja niechęć do zostawiania niedokończonych serii wygrała. Początek »Arabskiej krwi« mimo ciekawego tła, którego początkiem są wydarzenia z Arabskiej Wiosny z 2011 roku, okazał się jednak sporym rozczarowaniem – odniosłam wrażenie, że autorka kopiuje całe fragmenty z poprzednich części. Gdyby nie opinie innych...

W trzecim tomie sagi ponownie splatają się losy Doroty i jej starszej córki. Kobiety po latach odnajdują się w Arabii Saudyjskiej, lecz "chichot losu" rzuca je do Libii w przed dzień rewolucji, która rozpoczęła Arabską Wiosnę w krajach muzułmańskich.
Przeczytaj i sprawdź, czy kobiety wrócą do swoich mężów i co będą musiały przejść, aby przetrwać w wojennej zawierusze.

W trzecim tomie sagi ponownie splatają się losy Doroty i jej starszej córki. Kobiety po latach odnajdują się w Arabii Saudyjskiej, lecz "chichot losu" rzuca je do Libii w przed dzień rewolucji, która rozpoczęła Arabską Wiosnę w krajach muzułmańskich.
Przeczytaj i sprawdź, czy kobiety wrócą do swoich mężów i co będą musiały przejść, aby przetrwać w wojennej zawierusze.

Jest to kolejna książka z tej serii i chyba już standardowo, początkowo dostajemy za dużo kopiuj-wklej z poprzednich tomów (jako retrospekcje). Styl pisania autorki nadal mi przeszkadza, jest dziecinny w swojej prostocie. Postacie często same sobie zaprzeczają, z czasem więc przestałam zwracać uwagę na ich charakter, bo ten zależy od kaprysu autorki. Co jednak jest OGROMNYM plusem, to - fabuła. Opisy rewolucji, lokalnej mentalności i konfliktów bardziej od strony politycznej są opisane bardzo żywo i barwnie. Jest to jedyny element który naprawdę się tutaj udał i jest w utrzymać zainteresowanie czytelnika.

Jest to kolejna książka z tej serii i chyba już standardowo, początkowo dostajemy za dużo kopiuj-wklej z poprzednich tomów (jako retrospekcje). Styl pisania autorki nadal mi przeszkadza, jest dziecinny w swojej prostocie. Postacie często same sobie zaprzeczają, z czasem więc przestałam zwracać uwagę na ich charakter, bo ten zależy od kaprysu autorki. Co jednak jest...

Książkę można podsumować innym tytułem: "Szybcy i Wściekli"

Książkę można podsumować innym tytułem: "Szybcy i Wściekli"

Już sam początek zaczyna się od powtórzeń co przyznam szczerze bardzo mnie denerwuje. Tutaj szczyt szczytów trzeci raz ten sam fragment! O ludzie!! Zabieg stosowany dla ilości stron? Czasem zastanawiałam się czy słucham dobrą książkę, czy przypadkowo nie włączyła mi się poprzednia. A jak nie całe teksty przepisane 1:1 to streszczenia, co wychodzi na to samo. Tak sobie myślę, że przy wysłuchaniu ostaniej i tak wszystko byłoby wiadomo.
Denerwuje mnie nastawienie Marysi w stosunku do Doroty, że tamta jej nie chciała, że interesowała ją tylko młodsza córka. To wmawianie sobie, że jako rodzina jej nie chcą. Dziwne spotkanie matki z córką. Dorota pierwszy raz zaczyna zachowywać się trochę jak jej matka. Obydwie mają takie charaktery, że mnie ciężko jest je na dłuższą chwilę polubić. Są zwyczajnie niesympatyczne. Jedna generalizuje, a druga wyżywa się za to na swoim mężu, który akurat jest normalny. I nie potrafią zwyczajnie, normalnie rozmawiać.
Marysia jest okropna! Wredna, nerwowa, jakaś głupio złośliwa i zawistna! A jej przemyślenia… nie, nie, nie aż mam pokaleczone uszy od tego.
Trochę nietypowe te książki jak na taką tematykę. Jest tutaj dużo krwi, są one na swój sposób wstrząsające ale nie o to mi chodziło, nie tego szukałam. Bardziej wojenna niż obyczajowa.
Pełno tu absurdów, spotkanie z Ahmedem to jakaś tragedia, a właściwie nastawienie Doroty do niego. Szczyt głupoty! Nie wierzę i brak mi słów na takie jej postępowanie 🤦‍♀️.
Jeszcze jedna myśl mi się nasuwa, ta książka jest naszpikowana wrednymi ludźmi, nie podoba mi się to, następnym przykładem jest Baśka, przyjaciółka Doroty (chociaż akurat nigdy nie czułam między nimi tej przyjaźni). Nie podoba mi się to w tych książkach. Bo niemal każda osoba, nawet jeśli na początku była w porządku to na koniec i tak staje się wredna. Bohaterowie są niestabilni, brakuje tu choćby jednej osoby, która od początku do końca byłaby zwyczajnie dobrym człowiekiem.

Oj jak zmęczyła mnie ta książka, mam wrażenie, że każda następna część jest gorsza od pierwszej, nie wiem czy sięgnę po czwartą, ta mnie tak wymęczyła, że marzyłam już żeby się skończyła… więc raczej ja podziękuję.

Już sam początek zaczyna się od powtórzeń co przyznam szczerze bardzo mnie denerwuje. Tutaj szczyt szczytów trzeci raz ten sam fragment! O ludzie!! Zabieg stosowany dla ilości stron? Czasem zastanawiałam się czy słucham dobrą książkę, czy przypadkowo nie włączyła mi się poprzednia. A jak nie całe teksty przepisane 1:1 to streszczenia, co wychodzi na to samo. Tak sobie...

Ciąg dalszy losów Doroty i jej córki. Kobiety zaczynają się do siebie zbliżać i wyjeżdżają wspólnie do Libii-do miejsc, w których mieszkały w przeszłości. Będąc w Libii zaczyna si wojna domowa. I w tym miejscu zaczyna się kolejny koszmar matki i córki. Jako to wszystko się skończy? Polecam.

Ciąg dalszy losów Doroty i jej córki. Kobiety zaczynają się do siebie zbliżać i wyjeżdżają wspólnie do Libii-do miejsc, w których mieszkały w przeszłości. Będąc w Libii zaczyna si wojna domowa. I w tym miejscu zaczyna się kolejny koszmar matki i córki. Jako to wszystko się skończy? Polecam.

Trudno uwierzyć jak bardzo ludzie mogą się wzajemnie krzywdzić. Trudno również uwierzyć, że nawet w czasach wojny można żyć i kochać. Dalszy ciąg historii Doroty i jej córki Miriam, które postanowiły wrócić do wspomnień i odwiedzić Libię, wybrały jednak nie najlepszy moment. Arabska wiosna sprawi, żę znowu znajdą się w niebezpieczeństwie. Czekam na dalsze ich losy, z ciekawością i niecierpliwością.

Trudno uwierzyć jak bardzo ludzie mogą się wzajemnie krzywdzić. Trudno również uwierzyć, że nawet w czasach wojny można żyć i kochać. Dalszy ciąg historii Doroty i jej córki Miriam, które postanowiły wrócić do wspomnień i odwiedzić Libię, wybrały jednak nie najlepszy moment. Arabska wiosna sprawi, żę znowu znajdą się w niebezpieczeństwie. Czekam na dalsze ich losy, z...

Matka i córka odnalazły się . Dorota i Marysia znów są razem i choć pierwsze spotkanie nie wypada najlepiej to z czasem na nowo się do siebie zbliżają .Wspólny wypad to Libii tylko we dwie ma być świetną okazją do nadrobienia straconego czasu i poznania się bliżej , do wspominania i odwiedzenia starych znajomych . Niestety niewinny krótki urlop zamienia się w koszmar . W Libii wybucha wojna i kobiety zostają uwięzione w kraju w którym codziennie umierają niewinni . Czy uda im się wrócić cało do domu ? Czy w wojnie ucierpi ktoś z ich bliskich ? Jaką rolę w życiu Marysi odegra Raszid ? Czy Marysia porzuci dla niego męża ?

Kolejna bardzo fajna książka z ,,Arabskiej Sagi'' . Zżyłam się z bohaterami i ucieszyłam się z ponownego spotkania z libijską rodziną Marysi . Rozdziały przedstawione są nie tylko z perspektywy Doroty i Marysi ale również dużo miejsca poświęca się innym bohaterom pokazując jak na życie wielu ludzi wpłynęła wojna .Jedni postanawiają uciec a inni walczyć i pomścić najbliższych . Jedni skupiają się na ratowaniu rannych podczas gdy wielu staje twarzą w twarz ze śmiercią lub traci kogoś bliskiego. Każdego wojna doświadcza na swój sposób . Tanya Valko w ciekawy ,wstrząsający i bardzo realny sposób opisała okrucieństwa wojny jednocześnie znalazła też miejsce na wątek miłosny i relacje rodzinne .Jedyną wadą tej książki są dla mnie niepotrzebne powtórzenia z poprzednich części ..mogłaby być też nieco krótsza ale koniec końców bardzo mi się podobała i nie mogę się doczekać kolejnej części.

Matka i córka odnalazły się . Dorota i Marysia znów są razem i choć pierwsze spotkanie nie wypada najlepiej to z czasem na nowo się do siebie zbliżają .Wspólny wypad to Libii tylko we dwie ma być świetną okazją do nadrobienia straconego czasu i poznania się bliżej , do wspominania i odwiedzenia starych znajomych . Niestety niewinny krótki urlop zamienia się w koszmar . W...

Wciągająca seria opowieści.

Wciągająca seria opowieści.

To już trzeci tom arabskiej sagi i kontynuacja opowieści o Dorocie i jej córce w krajach arabskich.
Książka interesująca,wciągająca od pierwszych stron.
W tej części autorka opisuje nam sytuację w czasie wojny domowej,która wybuchła w Libii,w momencie odwiedzin obu bohaterek w tym państwie.
Czytając opisy krwawej rzezi na bezbronnych mieszkańcach jest wstrząsające i zostanie mi w pamięci na dłużej.
Z chęcią sięgnę po kontynuację .

To już trzeci tom arabskiej sagi i kontynuacja opowieści o Dorocie i jej córce w krajach arabskich.
Książka interesująca,wciągająca od pierwszych stron.
W tej części autorka opisuje nam sytuację w czasie wojny domowej,która wybuchła w Libii,w momencie odwiedzin obu bohaterek w tym państwie.
Czytając opisy krwawej rzezi na bezbronnych mieszkańcach jest wstrząsające i...