Horologium, czyli dom niezwykłych zegarów

To bractwo niezwykłych – ludzi obdarzonych wyjątkowymi zdolnościami, ale i obarczonych wielką odpowiedzialnością. To dom dla samotnego chłopca o czystym sercu i sprytnej dziewczynki, potrafiącej zmieniać się nie do poznania. To wreszcie zegar – odmierzający czas życia każdego człowieka, wszystkie jego wzniosłe i niecne czyny...
To także piękna opowieść o samotności i miłości, chciwości i poświęceniu. Stara jak świat historia o dobru i złu – powiesz – ale tej jej wersji jeszcze nie znasz. Rozsiądź się więc wygodnie, uruchom wyobraźnię i posłuchaj...
Nietuzinkowa baśń dla mniejszych i większych o tym, co najważniejsze.

Fajna i ciekawa, polecam dla młodszych.

To bractwo niezwykłych – ludzi obdarzonych wyjątkowymi zdolnościami, ale i obarczonych wielką odpowiedzialnością. To dom dla samotnego chłopca o czystym sercu i sprytnej dziewczynki, potrafiącej zmieniać się nie do poznania. To wreszcie zegar – odmierzający czas życia każdego człowieka, wszystkie jego wzniosłe i niecne czyny...
To także piękna opowieść o samotności i...

„Stara jak świat historia o dobru i złu – powiesz – ale tej wersji jeszcze nie znasz”. Moja pierwsza myśl? „Mhm, grunt to reklama”. Ale skoro moja młodsza siostra tak ją kocha i nalega, bym przeczytała tę książkę, to kim jestem, by się sprzeciwiać?
I wpadłam.
Absolutnie.
Wpadłam.
Przede wszystkim połączenie dwóch rzeczy, które kocham – zegary i klucze. To już brzmi bardzo dobrze. Po drugie (bardziej obiektywne, jeśli ktoś zwraca uwagę na takie rzeczy) – ciekawy sposób prowadzenia narracji. Czytało się tak szybko i przyjemnie, można było całkowicie popłynąć z fabułą. Książka dla dzieci? Brak napięcia, bo wiadomo, że nic złego nie może się stać? Bzdura. Świat faktycznie stworzony jest w sposób trochę bardziej „cukierkowy” niż w rzeczywistości, ale nie przeszkadza to w przywołaniu magii i emocji. Postaci, chociaż trochę stereotypowe, są wyraziste i naprawdę dają się polubić (jak ja kocham Stanisława… Jakkolwiek głupio to zabrzmi.. To jest ten typ bycia dziwnym człowiekiem, który absolutnie do mnie przemawia).
Przede wszystkim jednak książka ta opowiada o naprawdę ważnych rzeczach, jak ulotność chwil i dobra. Gra z czytelnikiem, bazując na pewnych schematach utrwalonych przez kulturę i inne opowieści dla dzieci (poczekajcie na tajemnicę wnętrza skrzyneczki!) i jest to naprawdę niezwykłe ile piękna i nowości można wynieść przez lekturę. Nawet jeśli dojrzały czytelnik szybko rozwikła większość zagadek, to i tak może się cieszyć po prostu chwilą spędzoną w świecie, którego, mam nadzieję, nie straciliśmy dorastając. Dlatego pozwól sobie na trochę magii i przypomnienie, że tylko Ty potrafisz całkowicie wyczyścić zegarek, a może nawet, przy odrobinie chęci, dołączyć do niezwykłych...

„Stara jak świat historia o dobru i złu – powiesz – ale tej wersji jeszcze nie znasz”. Moja pierwsza myśl? „Mhm, grunt to reklama”. Ale skoro moja młodsza siostra tak ją kocha i nalega, bym przeczytała tę książkę, to kim jestem, by się sprzeciwiać?
I wpadłam.
Absolutnie.
Wpadłam.
Przede wszystkim połączenie dwóch rzeczy, które kocham – zegary i klucze. To już brzmi bardzo...

SUPER! Można pomyśleć ,, E, książka dla dzieci". Otóż nic bardziej mylnego. Dorosłych również zachęcam do przeczytania mimo jej bajkowości. Dla osób w każdym wieku! Niesamowita. Uwielbiam. Powiem tyle wzrusza, jest przeciekawa i zaskakująca.
Czytałam ją jako osoba, którą wolała inne zajęcia niż ( wtedy ) nudne czytanie książek. I wiecie co...
Pokochałam i Horologium i książki. Od razu po zakończeniu owej powieści miałam chęć przeczytania ponownie.
Jak najbardziej polecam!

SUPER! Można pomyśleć ,, E, książka dla dzieci". Otóż nic bardziej mylnego. Dorosłych również zachęcam do przeczytania mimo jej bajkowości. Dla osób w każdym wieku! Niesamowita. Uwielbiam. Powiem tyle wzrusza, jest przeciekawa i zaskakująca.
Czytałam ją jako osoba, którą wolała inne zajęcia niż ( wtedy ) nudne czytanie książek. I wiecie co...
Pokochałam i Horologium i...

Horologium. Słowo zawierające wiele tajemnic. Jego znaczenie zależnie od opowiadanej historii, ma inne znaczenie. Może być domem, stowarzyszeniem zrzeszającym ludzi niezwykłych z charakteru i umiejętności lub całkowicie czymś innym. Od ciebie zależy, czym się stanie i co ty drogi czytelniku wyciągniesz z tej baśni dla siebie. Nie spiesz się, usiądź i poznaj tajemnice skrywane za wskazówkami zegara.

Aleksander ma jedenaście lat i większość swojego życia spędził w piwnicy w jednej z kamienic. Piecze nad nim sprawowała wychowawczyni, której nie bardzo leżał na sercu los chłopca. Gdy mury ośrodka przekracza Zosia, od razu zaprzyjaźnia się z Olkiem. Chłopiec zaczyna traktować ją jak młodszą siostrę, oboje bez problemu się dogadują. W tej małej ośmioletniej ledwie blondyneczce tkwi niezwykła umiejętność, może bowiem zamienić się w każde zwierze. Zosia często opowiada o świecie poza murami ośrodka, dzięki czemu i jej brat chce poznać ten świat. Zaplanowana ucieczka trochę wymyka się spod kontroli, a dzieci muszą stawić czoła niebezpieczeństwu otaczającego ich świata. Na swej drodze spotykają Stanisława Olszewskiego i jego oraz jego przyjaciela Ludwika. Obaj panowie pracują w Horologium, postanawiają zabrać tam spotkane dzieci i przejąć nad nimi opiekę. Ich miejsce pracy okazuje się domem zrzeszającym ludzi o niezwykłych zdolnościach. Ziołolecznictwo, czytanie w myślach, nieskończona siła a może rozmowy z ptakami i niewidzialność, każdy z nich jest inny, niepowtarzalny. Zosia mogła bez przeszkód szkolić swoje umiejętności, tylko Olek czuł się nie na miejscu. Ale to się zmieniło. Jak? Przekonajcie się sami.

Jeśli ktoś myśli, że baśnie kiedykolwiek odejdą w niepamięć, chyba dawno żadnej z nich nie czytał, ale teraz można łatwo to zmienić. Horologium urzeka opisem, jakby nieznana siła ciągnęła cię wprost w środek historii, który skrywa magię, ciepło i masę miłości oraz smutku. Czy pokochałam tę historię?

Horologium, czyli dom niezwykłych zegarów to czysta magia. Dwójka dzieci, których nie oszczędzał los, odnajduje siebie i postanawia coś w swoim krótkim życiu zmienić. Na szczęście trafiają na Niezwykłych, którzy jak nikt rozumieją ich sytuacje i bez problemu otaczają ich opieką, stają się dla nich rodziną. Kreacja postaci zachwyca i nie pozostawia nic do życzenia. Bez najmniejszego problemu, już po zaledwie kilku stronach nie jesteśmy w stanie odłożyć powieści na półkę, a każdego bohatera traktujemy jak członka rodziny. Ich pojawienie się zawsze wywołuje uśmiech i zaciekawia do dalszego poznawania świata, w którym żyją.

Autorka stworzyła baśń, która trafi do każdego. Oplecie czytelnika cienką nicią magii i sprawi, że Horologium stanie się ulubioną książką, do której zawsze warto wrócić bez względu na wiek. Opowieść spod jej pióra ma wiele odcieni. Niczym życie, które raz raczy nas smutkiem, by za chwile mimochodem wskazać nam drogę. Pięknie napisana, z idealnie wyśrodkowanym ładunkiem emocjonalnym, który sprawia, że Horologium może być uznane za opowieść uniwersalną. Samotność i przyjaźń, chciwość i poświęcenie, miłość i samolubstwo. To historia, która pokazuje różnice między dobrem a złem, oferuje alternatywę i pomaga znaleźć własne miejsce w świecie.

Horologium spodoba się każdemu. Pomoże zagubionym i samotnym duszyczkom zrozumieć, jak bardzo wyjątkowi są. Pięknie napisana, z morałem i szczyptą magii. Idealna na prezent, pierwszą poważną podróż w świat baśni i tytuł, który musisz mieć w swojej biblioteczce.

Horologium. Słowo zawierające wiele tajemnic. Jego znaczenie zależnie od opowiadanej historii, ma inne znaczenie. Może być domem, stowarzyszeniem zrzeszającym ludzi niezwykłych z charakteru i umiejętności lub całkowicie czymś innym. Od ciebie zależy, czym się stanie i co ty drogi czytelniku wyciągniesz z tej baśni dla siebie. Nie spiesz się, usiądź i poznaj tajemnice...

Tytułowy Horologium to (w książce) dom, w którym mieszkają i żyją Niezwykli - jedni z głównych bohaterów baśni. Niezwykli - czyli (teoretycznie) ludzie, którzy mają niezwykłe i rzadko spotykane umiejętności oraz zdolności. Ale są też niezwykli pod względem swojego charakteru, podejścia do życia, swojej mądrości. Do tej grupy w pewnym momencie (niby przypadkiem) dołącza Olek z Zosią - dzieci, które życia się dopiero uczą. Więc czy mogą należeć do tajemniczego kręgu Niezwykłych?

"Horologium, czyli dom niezwykłych zegarów" to nie jest zwykła opowieść czy historia. To baśń, która pochłania czytelnika od pierwszych stron. Sam prolog sprawia, że ciężko jest odłożyć książkę i zająć się czymś innym. Pierwsze dwie strony pokazują jak trafnie autorka dobrała narrację do całej historii. Narrator zwraca się bezpośrednio do czytelnika, dzięki czemu czuje się on ważny, a także czuje się częścią tej niesamowitej opowieści. Już od samego początku Pani Ariadna przemyca w treści życiowe mądrości czy fakty, nad którymi warto się chwilę zastanowić. Od razu wiadomo, że to nie będzie zwykła książka.

Jest to zdecydowanie jedna z lepszych książek jakie czytałam. Styl autorki, forma narracji oraz umiejętność zobrazowania opisywanych wydarzeń sprawia, że jeszcze nie raz sięgnę po Horologium. Dodatkowo tematy, które porusza autorka nie należą do najłatwiejszych, a jednak udaje się jej tak je przedstawić, że bez problemu powinny trafić do dzieci.

Tytułowy Horologium to (w książce) dom, w którym mieszkają i żyją Niezwykli - jedni z głównych bohaterów baśni. Niezwykli - czyli (teoretycznie) ludzie, którzy mają niezwykłe i rzadko spotykane umiejętności oraz zdolności. Ale są też niezwykli pod względem swojego charakteru, podejścia do życia, swojej mądrości. Do tej grupy w pewnym momencie (niby przypadkiem) dołącza Olek...

https://ksiazkinietylkodlanajmlodszych.wordpress.com/2019/06/20/horologiumczyli-dom-niezwyklych-zegarow/

Opinia znajduje się pod powyższym linkiem

Dziękuję Wydawnictwu SKRZAT za możliwość przeczytania książki

https://ksiazkinietylkodlanajmlodszych.wordpress.com/2019/06/20/horologiumczyli-dom-niezwyklych-zegarow/

Opinia znajduje się pod powyższym linkiem

Dziękuję Wydawnictwu SKRZAT za możliwość przeczytania książki

Głównym bohaterem jest chłopiec o imieniu Aleksander (11 lat),który odkąd pamięta wychowywał się w piwnicy jednej z kamienic. Jedyną osobą sprawującą nad nim "opiekę" była wychowawczyni, która bardziej pilnowała chłopca niż się nim zajmowała. Pewnego razu do ośrodka trafiła Zosia. Dziewczynka posiada niezwykłe zdolności. Potrafi przemieniać się w każde zwierzę. Mała 8 letnia blondyneczka od razu zaprzyjaźniła się z Olkiem. Dzieci szybko się zaprzyjaźnili i zaczęli traktować się jak rodzeństwo. Zosia poznała świat na zewnątrz i gdy opowiadała o tym bratu ten także zapragnął go poznać. Postanawiają więc uknuć plan i uciec.
Po opuszczeniu ośrodku świat zewnętrzny nie wydaje się już taki fajny i bezpieczny. Dzieci muszą stawiać czoło głodu i wszelkim niebezpieczeństwom. Starając się jakoś sobie radzić zaczynają okradać ludzi aby jakoś przeżyć. Podczas jednej z kradzieży poznają Stanisława Olszewskiego - mówiącego z ptakami oraz jego przyjaciela i przełożonego Ludwika, którzy mieszkają i pracują w Horologium. Nieznajomi zabierają dzieci ze sobą do domu i od tamtej pory sprawują nad nimi opiekę.
Horologium jest niezwykłym miejscem, w które stanowi przytułek dla ludzi o niezwykłych zdolnościach. Poznajemy tu Marie, która jest specjalistką w ziołolecznictwie. Barbarę, posiadająca umiejętność czytania w myślach. Najsilniejszego człowieka na świece, niegdyś kapitana słynnego statku "Skarb Mórz" - Michała Ordona. Miłośnika książek i wiedzy Niemca Franza Beckera. Salomee - dziewczynę, której największą umiejętnością była możliwość stania się niewidzialną. Mówiącego z ptakami Stanisława i opiekującego się pokojem z zegarkami Ludwika. Ci wszyscy niezwykli ludzi stali się dla naszych małych bohaterów rodziną i nauczycielami życia. Zosia trenowała swoje niezwykłe umiejętności. Olek natomiast nie czuł się zbyt pewnie, gdyż był zwykłym dzieckiem nie obdarzonym żadną nadprzyrodzoną umiejętnością wśród tylu niezwykłych ludzi.
Jak się później okazało był najbardziej niezwykły. Stało się tak za sprawą pewnej baśni, według której dawno temu zła wiedźma ukradła matce dopiero co urodzonego syna i ukryła w jego sercu klucz. Otwierać miał on skrzynię zawierającą najcenniejszy skarb na świecie. Zarówno skrzynia jak i klucz były bardzo blisko siebie. Jak się okazało ten pierwszy był ukryty w naszym bohaterze. Ludzie, którzy się dowiedzieli o tym zamieniali się w chciwych i zawistnych. Te uczucia zaćmiewały zdrowy rozsądek i wzbudzały chęć za wszelką cenę zdobyć ten skarb. Nawet kosztem czyjegoś życia.
https://marusitestowanie.blogspot.com/2019/06/ariadna-piepiorka-horologium-czyli-dom.html

Głównym bohaterem jest chłopiec o imieniu Aleksander (11 lat),który odkąd pamięta wychowywał się w piwnicy jednej z kamienic. Jedyną osobą sprawującą nad nim "opiekę" była wychowawczyni, która bardziej pilnowała chłopca niż się nim zajmowała. Pewnego razu do ośrodka trafiła Zosia. Dziewczynka posiada niezwykłe zdolności. Potrafi przemieniać się w każde zwierzę. Mała 8...

O Horologium dowiedziałam się całkiem przypadkiem, ale gdy tylko przeczytałam opis, poczułam, że warto zapoznać się z tym tytułem. Czy było warto spędzić z Niezwykłymi i dziećmi kilkanaście godzin?

http://zapatrzonawksiazki.pl/index.php/2019/06/15/horologium-czyli-dom-niezwyklych-zegarow-ariadna-piepiorka/

O Horologium dowiedziałam się całkiem przypadkiem, ale gdy tylko przeczytałam opis, poczułam, że warto zapoznać się z tym tytułem. Czy było warto spędzić z Niezwykłymi i dziećmi kilkanaście godzin?

http://zapatrzonawksiazki.pl/index.php/2019/06/15/horologium-czyli-dom-niezwyklych-zegarow-ariadna-piepiorka/

Bo żaden skarb na świecie nie jest wart tego, by poświęcić dla niego czyjeś życie

Mimo zmian jakie od lat zachodzą w kulturze i społeczeństwie, popularność baśni wciąż nie maleje. Chociaż trudno w to uwierzyć nadal nie zdołały zdetronizować jej ani mass media ani technologiczne nowinki. Jej wyjątkowa moc polega na tym, że odwołuje się do doświadczeń uniwersalnych dla wszystkich ludzi oraz ogólnych prawidłowości kierujących ludzkim życiem. Dlatego też jej wydźwięk nigdy nie pozostaje bez echa: zawsze bowiem przenika do dziecięcej wyobraźni i pozostawia w niej trwały ślad, dzięki niej dziecko uczy się przezwyciężać swoje lęki, pokonywać trudności i odróżniać dobro od zła. Jak się szybko przekonacie, nie inaczej jest w przypadku baśniowej opowieści pt. "Horologium" napisanej przez Ariadnę Piepiórkę, w której sama z przyjemnością przepadłam na kilka upalnych godzin.

Głównym bohaterem baśni jest jedenastoletni Aleksander, któremu naprawdę nie jest łatwo w życiu. Odkąd sięga pamięcią tkwi zamknięty w ciemnej piwnicy. Jedyna osoba, która go w niej odwiedza to nieczuła i okrutna opiekunka, która ogranicza się do karmienia chłopca i besztania go z byle powodu. Jedyną pociechę w życiu Olka stanowi niewielkie okienko przez które podziwia świat, świat którego niestety zupełnie nie rozumie, ponieważ nikt niczego go o nim nigdy nie próbował nauczyć. Rzadkie chwile radości kończą się niestety w chwili, gdy straszna kobieta odkrywa, co stanowi źródło radości Olka i rozprawia się z tym „problemem” raz na zawsze. Chłopiec z rozpaczy przestaje jeść i jest bardzo bliski śmierci, na szczęście od najgorszego ratuje go Zosia, potrafiąca zamieniać się w zwierzęta dziewczynka. Ta niesamowita osóbka, nie tylko stawia go na nogi, objaśnia mu jak działa świat, ale również pomaga mu uciec. Życie na ulicy nie jest jednak usłane różami i by nie umrzeć z głodu nasza dwójka zmuszona jest posuwać się do kradzieży. Pewnego wieczoru decydują się okraść dwóch dziwnych dżentelmenów i chociaż ich akcja kończy się niepowodzeniem, to zyskują coś więcej niż parę monet, a mianowicie nowy dom. Mężczyźni bowiem, wraz z innymi podobnymi sobie Niezwykłymi, postanawiają przygarnąć tę niesforną dwójkę pod swój dach. I chociaż Aleksander już naprawdę wiele się w życiu nacierpiał, moment w którym wprowadza się do Horologium, stanowi dopiero początek jego kłopotów. Bo, jak się szybko okazuje, zła wiedźma rzuciła na mieszkańców miasteczka urok, sprawiając, że opętuje ich chciwość nieustannie podsycana legendą o kluczu do największego na świecie skarbu, który został ukryty w czyimś sercu… Olek na szczęście nie jest już skazany na samotną walkę, ma u swego boku Zosię i niesamowitych, obdarzonych różnymi mocami mentorów, którzy pomogą mu zmierzyć się z rozpełzającym się po miasteczku jak zaraza złem oraz odkryć prawdę o sobie.

"Horologium" to opowieść oparta na motywie walki dobra ze złem, które oczywiście zostaje pokonane i dla nikogo nie powinno być to zaskoczeniem. Autorka nie poprzestała jednak na tak prostym przekazie. W treści przemyciła również rozliczne życiowe lekcje, które powinny skłonić młodego czytelnika do refleksji, np. nad tym czy warto za wszelką cenę chcieć przyjaźnić się ludźmi, którzy zmuszają nas do robienia czegoś wbrew naszej woli, od czego tak naprawdę zależy bycie wyjątkowym, o tym jak ważna jest miłość, prawdomówność i poświęcenie, o konsekwencjach własnych decyzji, a także o tym, że co innego marzyć o przygodach, a co innego stanąć oko w oko z prawdziwym niebezpieczeństwem. Co ważniejsze Piepiórka w bardzo obrazowy sposób pokazała, że zło zdecydowanie nie wybrzydza w środkach dzięki którym mogłoby osiągnąć cel i potrafi przybierać bardzo niewinną formę, by tylko dotkliwie nas zranić. A to już bardzo poważne ostrzeżenie, które funduje czytelnikowi emocjonalny koktajl, oczywiście przyrządzony na miarę jego dziecięcego apetytu.

I chociaż podobało mi się tytułowe nawiązanie do gwiazdozbioru Zegara, otwierająca opowieść alegoria, klamrowa budowa, bezpośrednie, dające poczucie uczestnictwa w wydarzeniach, zwracanie się narratora do czytelnika i przystępny język, to niestety końcówka mnie niezbyt pozytywnie zaskoczyła. Sam pomysł na zamknięcie historii jest oczywiście intrygujący i ciekawy, ale naprawdę nie widzę powodu dla którego w zakończeniu należało zawierać coś na kształt łopaternego streszczenia fabuły. Skąd taki brak wiary w czytelnika? Nawet jeśli najmłodsi nie domyślili się o co w tym wszystkim chodziło (w co wątpię),to owa niejasność mogła stanowić świetny punkt wyjścia do rozmów, wymiany opinii z rodzicami i rówieśnikami, żywego dialogu, którego w obecnych czasach, zdominowanych przez komunikatory internetowe, nigdy za wiele.

"Horologium" to z całą pewnością lektura dobrze dopasowana do wieku odbiorcy, bo chociaż traktująca o poważnych sprawach i niepohamowanym okrucieństwie, daleka jest od epatowania drastycznymi opisami. Poza tym tekst Piepiórki świetnie wpisuje się w głęboką, dziecięcą potrzebę sprawiedliwości, według której światu musi zostać przywrócony właściwy ład: zło chociaż zgotowało bohaterom najeżony niebezpieczeństwami koszmar zostaje przegnane, a biedna sierota bez względu na to, jak wiele wycierpiała, zostaje wybawiona z rozpaczliwego położenia i otrzymuje nagrodę. Dlatego z całą pewnością mogę stwierdzić, że baśń w której odwiedzamy pokój z niezwykłymi zegarami, znajdzie, nomen omen, klucz do niejednego dziecięcego serca.

http://alicya.pl/horologium-czyli-dom-niezwyklych-zegarow/

Bo żaden skarb na świecie nie jest wart tego, by poświęcić dla niego czyjeś życie

Mimo zmian jakie od lat zachodzą w kulturze i społeczeństwie, popularność baśni wciąż nie maleje. Chociaż trudno w to uwierzyć nadal nie zdołały zdetronizować jej ani mass media ani technologiczne nowinki. Jej wyjątkowa moc polega na tym, że odwołuje się do doświadczeń uniwersalnych dla...

To niesamowita opowieść o samotności i przyjaźni, chciwości i poświęceniu, miłości i samolubstwie. Niby stara jak świat historia o walce dobra ze złem, ale jednak opowiedziana z zupełnie innej perspektywy. Ta książka z pewnością wśliźnie się do wyobraźni niejednego młodego czytelnika, pozostawiając w jego umyśle dobroć, która zawsze ma większy i mocniejszy zasięg niż jej przeciwnik.
Pani Ariadna Piepórka zyskała moją wielką sympatię w tamtym roku. Po przeczytaniu książki „O księżycu z komina domu na wzgórzu” oraz po bliższym poznaniu autorki w wywiadzie (Ariadna Piepiórka czyli wywiad z autorką),absolutnie nie mogłam się doczekać kolejnej książki. Zarówno w jednej jak i w drugiej opowieści wyczuwa się niesamowitą więź między narratorem a czytelnikiem.To genialne, nietuzinkowe historie dla mniejszych i większych o tym co w życiu najważniejsze, najcenniejsze i jedyne.

Recenzja w całości: http://mamao.pl/horologium-czyli-dom-niezwyklych-zegarow/

To niesamowita opowieść o samotności i przyjaźni, chciwości i poświęceniu, miłości i samolubstwie. Niby stara jak świat historia o walce dobra ze złem, ale jednak opowiedziana z zupełnie innej perspektywy. Ta książka z pewnością wśliźnie się do wyobraźni niejednego młodego czytelnika, pozostawiając w jego umyśle dobroć, która zawsze ma większy i mocniejszy zasięg niż jej...