Płynąc ku przeznaczeniu

Weronika Tomala w swojej powieści Płynąc ku przeznaczeniu zabiera czytelników w podróż, w której szum fal przeplata się z echem bolesnej przeszłości. Autorka, znana z wrażliwości na niuanse ludzkiej psychiki, stworzyła historię, która jest czymś więcej niż tylko wakacyjnym romansem. Moja ocena to solidne 7/10: to książka pełna ciepła i nadziei, choć momentami poruszająca się po dość bezpiecznych, gatunkowych mieliznach.

Główna bohaterka staje przed wyzwaniem, które zna wielu z nas – próbą odnalezienia siebie po życiowej katastrofie. Tomala z dużą czułością odmalowuje proces leczenia ran, pokazując, że powrót do równowagi nie jest prostą linią, lecz serią małych kroków. Sceneria, w której rozgrywa się akcja, nie jest tu jedynie tłem; woda i rejs stają się potężną metaforą oczyszczenia i nieuchronnych zmian. Relacja między bohaterami rozwija się w tempie, które pozwala uwierzyć w rodzące się uczucie, a dialogi są naturalne, pozbawione zbędnej egzaltacji, co w literaturze obyczajowej zawsze poczytuję za ogromny atut.

Warsztatowo autorka radzi sobie bardzo dobrze. Styl jest lekki, obrazowy i niezwykle sugestywny. Tomala ma dar pisania o trudnych emocjach w sposób, który nie przytłacza, lecz daje czytelnikowi przestrzeń na własną refleksję. To proza, która otula niczym miękki koc, idealna na wieczór, gdy szukamy w literaturze ukojenia.

Mimo niewątpliwego uroku, fabuła bywa przewidywalna. Niektóre zwroty akcji można dostrzec z daleka, a pewne motywy, jak choćby "tajemnica z przeszłości", są już mocno wyeksploatowane w tym gatunku. Do pełnej ósemki zabrakło mi odrobiny więcej pazura i zaskoczenia, które wybiłoby tę historię z utartych schematów.
Płynąc ku przeznaczeniu to piękna opowieść o tym, że po każdej burzy w końcu wychodzi słońce. Weronika Tomala udowodniła, że potrafi pisać o miłości i przebaczeniu z dużą klasą. To idealna lektura dla marzycielek i osób wierzących, że los zawsze daje nam drugą szansę – wystarczy tylko odważyć się wejść na pokład.

Weronika Tomala w swojej powieści Płynąc ku przeznaczeniu zabiera czytelników w podróż, w której szum fal przeplata się z echem bolesnej przeszłości. Autorka, znana z wrażliwości na niuanse ludzkiej psychiki, stworzyła historię, która jest czymś więcej niż tylko wakacyjnym romansem. Moja ocena to solidne 7/10: to książka pełna ciepła i nadziei, choć momentami poruszająca...

ok

ok

Czytałam już jedną książkę tej autorki i byłam zachwycona, niestety ta pozycja mnie nie zachwyciła.
Przewidywalna i trochę nudna. Główna bohaterka zakochuje się w pół godziny, no niestety zbyt nie realne dla dorosłych, polecam więc książkę osobom w wieku nastoletnim. Plus za hiszpański klimat i szczegółowy opis tego terenu.

Czytałam już jedną książkę tej autorki i byłam zachwycona, niestety ta pozycja mnie nie zachwyciła.
Przewidywalna i trochę nudna. Główna bohaterka zakochuje się w pół godziny, no niestety zbyt nie realne dla dorosłych, polecam więc książkę osobom w wieku nastoletnim. Plus za hiszpański klimat i szczegółowy opis tego terenu.

Tytuł Płynąc ku przeznaczeniu
Autor Weronika Tomala
Wydawnictwo dlaczemu

Historia wydawałoby się lekka,wakacyjna niosąca naukę.Czy wyjazd na zagraniczny wypoczynek,na który odkładało się dłuższy czas pieniądze ma być czasem frywolnych zabaw,skoków na głęboką wodę,chwil niekoniecznie zaplanowanych a jednak spontanicznych ze swoimi konsekwencjami?
Wypad trójki przyjaciółek Wiki,Kaśki i Dominiki miał być przygodą,odreagowaniem,upragnionymi wakacjami w Hiszpanii.
Beztroskie chwile w Calelli, plażowanie,nocne zabawy na plaży,to miejsce tętniło muzyką i zapraszało by choć na chwile żyć jej rytmem.Dziewczyny żyły chwilą,cieszyły się tu i teraz.Szybko weszły w rytm wakacyjny,zawierały nowe znajomości.
Wika odnalazla swojego adoratora przy którym była szczęśliwa,Jaśka nieźle sprawdzala się w roli towarzyszki,jedynie Dominika trafiła na mur który wydawał sie być nieosiągalny a jednak przyciągał jak magnez.Postac Dawida zdawała się być posągiem który zdobywał to co chcial ,który nie liczył się z czyimiś odczuciami,a jednak zawsze znajdował się w miejscu na czas kiedy Dominice coś groziło.Bariera lodowa powoli topniała,coś ciągnęło ich do siebie.Trudne relacje obrały właściwy obrót,poznali swoją historię.Restrykcyjne zasady panujace w hotelowych umowach z pracownikami sprawiły ,że ich przyszłość miała rozpocząć się bardzo szybko.Powrot dziewczyn z wakacji pełnych przygód i nowych miłości stał się powrotem chłopaków,przyjaciół od dziecka.Dziewczyny wracajac autobusem miały zderzyć się z brutalną rzeczywistością na miejscu.Marzenia pękły jak bańka mydlana.
Co wydarzyło się w drodze powrotnej chłopaków,o czym przyszło im porozmawiać co miało potem nieodwracalnego skutki?Z kogo zadrwił brutalnie los?
Piękna nauka by dbać o wspólne chwile,cieszyć się każdym momentem i wierzyć do końca nawet jeśli wystawiani jesteśmy na ciężką próbę.Przyjaźń dziewczyn Dominiki i Wiki przetrwała próbę wsparcia w ciężkim momencie,miłość Dawida i Dominiki udowodniła swoją moc,cierpliwość i wiarę.Miłość góry przenosi a przyjaźń jest wsparciem i zrozumieniem bez słów.
Piękna historia, na której jak zawsze się nie zawiodłam.Pozostaje ze mną na długo,bo tak pisze autorka, że nie da się o niej zapomnieć.

Tytuł Płynąc ku przeznaczeniu
Autor Weronika Tomala
Wydawnictwo dlaczemu

Historia wydawałoby się lekka,wakacyjna niosąca naukę.Czy wyjazd na zagraniczny wypoczynek,na który odkładało się dłuższy czas pieniądze ma być czasem frywolnych zabaw,skoków na głęboką wodę,chwil niekoniecznie zaplanowanych a jednak spontanicznych ze swoimi konsekwencjami?
Wypad...

WAKACYJNA MIŁOŚĆ

Po lekturze "Ił professore" szybko sięgnęłam po kolejną książkę Weroniki Tomali. Chciałam się przekonać, na ile moje odczucia po pierwszym spotkaniu z piórem autorki były słuszne i czy rzeczywiście styl pisania nadal będzie mi odpowiadał.

Zdecydowałam się na debiut autorki - audiobook "Płynąc ku przeznaczeniu" w ciekawej interpretacji Marty Wardyńskiej. Nie ukrywam, że byłam bardzo ciekawa tej opowieści, ale też poszukiwałam fabuły, która dostarczy mi szczypty egzotyki i zaprowadzi do kolejnego ciekawego zakątka. I tak trafiłam do Hiszpanii na piękne wybrzeże Costa Brava. Mała Calella - spokojna wczasowa miejscowość niezbyt oddalona od popularnego imprezowego kurortu Lloret de Mar, wygodny hotel z atrakcjami dla gości i trzy przyjaciółki, studentki, które chcą zakosztować słońca, ciepłego morza, pięknej piaszczystej plaży oraz... być może fajnego towarzystwa. Dominika, Wiktoria i Kasia wybierają się na wymarzone wakacje i zamierzają korzystać z dostępnych atrakcji, by jak najlepiej spędzić urlopowy czas. Już pierwszego dnia dziewczyny poznają trzech Polaków, którzy pracują w Calelli w charakterze ratowników. Tomek, Wojtek i Dawid znają się od lat i tworzą zgrany team, ale to ten ostatni, najprzystojniejszy, zgrywa antypatycznego dupka i ma opinię kobieciarza. Dlaczego zatem serce Dominiki szybciej zabije właśnie dla niego?

Mimo, że jest to opowieść skierowana raczej do młodzieży i młodych dorosłych z przyjemnością przeniosłam się na hiszpańskie wybrzeże by towarzyszyć trzem przyjaciółkom w ich letniej przygodzie. Historia opisana przez autorkę jest oczywiście przewidywalna, momentami naiwna i infantylna, ale wywołuje wiele pozytywnych emocji. Wydarzenia ciekawią i wzruszają, a nieprzewidywalne zakończenie sprawia, że osobom bardziej wrażliwym łezka zakręci się pod powieką. Cieszę się, że książka nie okazała się tylko wakacyjnym, naiwnym romansikiem. Na szczęście pani Weronika postarała się aby ta, z pozoru prosta i pospolita opowieść, okazała się niebanalna i wyjątkowa. Do sielankowej, rozrywkowej, typowo wakacyjnej historii wplotła wątki znacznie cięższego kalibru dotyczące przeszłości bohaterów. Pojawia się zatem echo trudnego dzieciństwa, syndrom porzucenia, trauma z przeszłości oraz obawa przed stratą. Jest też przeznaczenie, którego nie można lekceważyć. Uczucia ścierają się z przeciwnościami losu, co ostatecznie prezentuje się całkiem ciekawie i obiecująco.

"Płynąc ku przeznaczeniu" to książka przepełniona nadzieją, szczerością i miłością, która jest nieprzewidywalna. Okazuje się, że pierwsze i do tego wakacyjne uczucie może być tym prawdziwym, poważnym i ostatnim. Nie chcę tu napisać, że jest to miłość na zawsze, bo nie wiemy jak potoczą się dalsze losy bohaterów, ale możemy śmiało stwierdzić, że więź, która połączyła Dominikę i Dawida to coś pięknego, ważnego i trwałego.

Nie należy zapominać, że powieść jest debiutem literackim autorki. Nie wszystkie elementy są spójne i dopracowane. Łatwo zauważyć małe zgrzyty przede wszystkim w relacji Dominiki i Dawida. Co prawda pomiędzy nienawiścią i miłością jest bardzo cienka granica i jak wiemy, przeciwieństwa się przyciągają, ale nie uwierzę, że dziewczyna tak szybko i nagle straciła głowę dla kogoś, kto z niej kpi i ją obraża. Moim zdaniem zaczątek tej relacji powinien być bardziej doszlifowany i rozbudowany. Analogicznie rzecz się ma z zakończeniem. Niespodziewane, zaskakujące, zdumiewające, ale... niedopracowane. Brakuje mu rozwinięcia, które na pewno byłoby z korzyścią dla całej historii. Niestety potencjał nie został w pełni wykorzystany. I na koniec jeszcze słów kilka na temat bohaterów. Przy tej całej infantylności i naiwności dziewcząt - bo trzeba zaznaczyć, że wszystkie trzy prezentują podobne zachowania - chłopcy, czy może raczej młodzi mężczyźni, wypadają ciekawiej i zdecydowanie bardziej dojrzale. Ich postawy generują więcej emocji (nawet tych niepozytywnych). Trzy przyjaciółki, choć bardzo sympatyczne, wydały mi niestety trochę bez wyrazu.

Pomimo wspomnianych niedociągnięć spędziłam z tą książką naprawdę miły czas. Styl pani Weroniki bardzo mi pasuje, a widać, że i pomysłów autorce nie brakuje. Mam nadzieję, że będzie dalej rozwijała swój warsztat i każda następna opowieść będzie tylko lepsza i bardziej dopracowana. "Płynąc ku przeznaczeniu" mimo wakacyjnej fabuły nie jest książką tylko na lato. Idealnie sprawdzi się jako umilacz po ciężkim dniu o każdej porze roku.

WAKACYJNA MIŁOŚĆ

Po lekturze "Ił professore" szybko sięgnęłam po kolejną książkę Weroniki Tomali. Chciałam się przekonać, na ile moje odczucia po pierwszym spotkaniu z piórem autorki były słuszne i czy rzeczywiście styl pisania nadal będzie mi odpowiadał.

Zdecydowałam się na debiut autorki - audiobook "Płynąc ku przeznaczeniu" w ciekawej interpretacji Marty Wardyńskiej....

Przewidywalna do bólu.

Przewidywalna do bólu.

Książka młodzieżowa, więc i zachowanie bohaterów trochę infantylne. Wyrosłam już z takich treści i nie przekonują mnie a wręcz nudzą i irytują.
Jednak muszę oddać autorce, że książkę czyta się szybko.
Dla nastolatków i młodych dorosłych myślę, że będzie ok ;)

Książka młodzieżowa, więc i zachowanie bohaterów trochę infantylne. Wyrosłam już z takich treści i nie przekonują mnie a wręcz nudzą i irytują.
Jednak muszę oddać autorce, że książkę czyta się szybko.
Dla nastolatków i młodych dorosłych myślę, że będzie ok ;)

Pewnie podobałaby mi się bardziej, gdyby nie główna bohaterka, której w żaden sposób nie dało się polubić.

Pewnie podobałaby mi się bardziej, gdyby nie główna bohaterka, której w żaden sposób nie dało się polubić.

Trochę denerwująca główna bohaterka. Bardzo ciekawe i emocjonujące zakończenie. Książka całkiem OK ale mimo wszystko cieszę się że nie przeczytałam jej jako pierwszej z innych książek Pani Tomali

Trochę denerwująca główna bohaterka. Bardzo ciekawe i emocjonujące zakończenie. Książka całkiem OK ale mimo wszystko cieszę się że nie przeczytałam jej jako pierwszej z innych książek Pani Tomali

Pani Tomala niesamowicie wciaga swoimi powiesciami. Rozdzialy konczy tak, ze nie mozna nie czytac dalej! :)

Pani Tomala niesamowicie wciaga swoimi powiesciami. Rozdzialy konczy tak, ze nie mozna nie czytac dalej! :)