Kobiety, które walczą - rozmowy z zawodniczkami sztuk walki

Dużo truizmów jak to w książkach Chutnik.

Dużo truizmów jak to w książkach Chutnik.

Kulisy ringu i oktagonu. Ważne pytania, ważne odpowiedzi. W tej książce odkryjemy tajemnice kobiecej duszy.

Kulisy ringu i oktagonu. Ważne pytania, ważne odpowiedzi. W tej książce odkryjemy tajemnice kobiecej duszy.

Świetna pozycja! Jest to książka, która motywuje do walki. Nie tylko w sztukach walki, nie tylko w sporcie. Ta książka motywuje do walki w życiu bez względu na to, co się dzieje. Dowiedziałam się także ciekawych rzeczy na temat zawodowego sportu, a także biografii wielu mądrych kobiet. W książce jest opisane także dążenie kobiet do praw w sportach walki co jest bardzo ciekawe i cieszę się, że aktualnie sytuacja się zmieniła i możemy bez problemu trenować boks. Płeć piękna ma moc!

Świetna pozycja! Jest to książka, która motywuje do walki. Nie tylko w sztukach walki, nie tylko w sporcie. Ta książka motywuje do walki w życiu bez względu na to, co się dzieje. Dowiedziałam się także ciekawych rzeczy na temat zawodowego sportu, a także biografii wielu mądrych kobiet. W książce jest opisane także dążenie kobiet do praw w sportach walki co jest bardzo...

Kobiety, które walczą. No i Chutnik.

Kobiety, które walczą. No i Chutnik.

Jakże bardzo mi przykro, że moja ulubiona pisarka postanowiła z niewiadomych przyczyn napisać książkę o kobietach, które uprawiają sztuki walki. Ba, nie tylko uprawiają, ale i wygrywają, odnoszą sukcesy, są znane. Gdyby to była książka, w której narracją zajęłaby się Chutnik, to może nie byłoby tak tragicznie, gorzej, że to są wywiady. Podobał mi się wstęp, nie najlepszy, jeśli chodzi o pisarkę, ale przynajmniej w jej stylu. Trochę takie na siłę, że sportu nie lubi, że lubi lodóweczkę, kanapę, książeczkę. No mniejsza o to. Zakończenie też ujdzie. Co jest najgorsze? Najgorsze to jest dla mnie to, że te rozmowy to są takie jak z przypadkowymi paniami z warzywniaka. W ogóle nie uważam sportowców za żadne autorytety, umysł zawsze stawiałam ponad ciało (co nie przeszkadza mi w aktywnym trybie życia, po prostu nie uważam, żeby sportowiec miał do powiedzenia coś ciekawego tylko dlatego, że jest sportowcem). Moim zdaniem, Panie niczego ciekawego nie powiedziały. Ja im nie odbieram sukcesów, tylko po prostu nie widzę w tych rozmowach niczego ciekawego, to już wolę wywiad z piosenkarką klasy C, która opowiada jak pisała piosenki na ostatnią płytę, serio.

Mogę jednak z czystym sumieniem powiedzieć, że spodziewałam się tego. Zmyliła mnie tylko autorka - uwielbiam ją, jej książki, połączenie spokoju (na żywo) z oburzeniem (na papierze),myślałam, że może coś naprawdę tutaj powstanie nietypowego. A poziomem jednak równa ta książka do książki kulinarnej. Szkoda. Miałki temat to i miałka książka.

Jakże bardzo mi przykro, że moja ulubiona pisarka postanowiła z niewiadomych przyczyn napisać książkę o kobietach, które uprawiają sztuki walki. Ba, nie tylko uprawiają, ale i wygrywają, odnoszą sukcesy, są znane. Gdyby to była książka, w której narracją zajęłaby się Chutnik, to może nie byłoby tak tragicznie, gorzej, że to są wywiady. Podobał mi się wstęp, nie najlepszy,...

158/2019 (E)

158/2019 (E)

Kobiety, które walczą.

To książka zawierająca rozmowy autorki z trzynastoma Polkami, obecnymi i byłymi zawodniczkami sportów walki oraz Januszem Pinderą, dziennikarzem sportowym.

Sylwia Chutnik rozmawia z pięściarkami, zawodniczkami MMA, kickboxingu, krav magi, jujitsu, judo, karate czy muaythai, z młodymi dziewczynami, matkami czy żonami. Pyta ich o motywację, nie rzadko nie tylko do treningu ale i pracy zawodowej czy prowadzenia domu. Bo bycie sportowcem to nie tylko dieta i trening, to także dom, rodzina i czasami praca zawodowa, bo sam sport nie zawsze wystarcza na życie.
W tej książce pojawia się również pytanie o psychologiczną stronę sportów walki, przygotowań do gali, pierwszego spotkania oko w oko z rywalką w ringu, octagonie czy na macie. Autorka chce wiedzieć, co w danej chwili zawodniczka myśli, co słyszy, będąc w walce.
Przeczytamy tutaj także o mężczyznach, tych najbliższych, ale też tych, z którymi panie trenują, sparują. Czy są dyskryminowane w swoich klubach, czy może podziwiane.

Krótka książka opowiadająca o sile kobiet. Bo 'kobiety nie odpuszczają'.

Polecam.

8/10
kasia.kordeczka

Kobiety, które walczą.

To książka zawierająca rozmowy autorki z trzynastoma Polkami, obecnymi i byłymi zawodniczkami sportów walki oraz Januszem Pinderą, dziennikarzem sportowym.

Sylwia Chutnik rozmawia z pięściarkami, zawodniczkami MMA, kickboxingu, krav magi, jujitsu, judo, karate czy muaythai, z młodymi dziewczynami, matkami czy żonami. Pyta ich o motywację, nie rzadko...

„Kobiety, które walczą” Sylwii Chutnik, jak można przeczytać na okładce, to rozmowy z zawodniczkami sportów walki. To trzynaście historii inspirujących, silnych kobiet. Kobiet, które każdego dnia pokonują swoje słabości. Które mają odwagę spełniać swoje marzenia i mimo przeciwności losu dążą do wyznaczonych sobie celów. Które nie ulegają presji społeczeństwa, bo same są autorytetami. Kobiety, które pokazują światu każdego dnia nie tylko siłę swoich mięśni, ale także waleczność i potęgę swoich charakterów. Inspirujące, silne, nieugięte. Żony, córki, siostry, matki. Wojowniczki. Po prostu cudowne. Serdecznie zapraszam do lektury.

„Kobiety, które walczą” Sylwii Chutnik, jak można przeczytać na okładce, to rozmowy z zawodniczkami sportów walki. To trzynaście historii inspirujących, silnych kobiet. Kobiet, które każdego dnia pokonują swoje słabości. Które mają odwagę spełniać swoje marzenia i mimo przeciwności losu dążą do wyznaczonych sobie celów. Które nie ulegają presji społeczeństwa, bo same są...

Sylwia Chutnik przedstawia swoje rozmowy z polskimi zawodniczkami sportów walki, tymi bardziej i mniej znanymi szaremu człowiekowi. Każda z rozmów jest szczera, emocjonalna, i bardzo budująca. Kobiety tak różne, z innymi doświadczeniami życiowymi, wartościami, którymi się kierują, a jednak tak podobne w motywacji, przeżyciach w ringu czy oktagonie, a przede wszystkim w sile, którą mają w sobie. Zwyciestwa obalające stereotypy, że walka nie jest dla kobiet. Stereotypy, z którymi spotkała się każda z bohaterek na swojej drodze. Treść uzupełniona wstępem autorki, która również sięga po rękawice, choć nie robi tego zawodowo. Wypowiedzi innych autorek, które kojarzone są raczej z piórem, niż treningami, pokazujące, że ćwiczyć może każdy. Sporty walki zmieniają również psychikę, kobiety stają się dzięki nim silniejsze i pewniejsze siebie.

Pełną treść recenzji znajdziecie tutaj:
http://nietoperzczytaioglada.blogspot.com/2018/03/kobiety-ktore-walcza-rozmowy-z.html?m=1

Sylwia Chutnik przedstawia swoje rozmowy z polskimi zawodniczkami sportów walki, tymi bardziej i mniej znanymi szaremu człowiekowi. Każda z rozmów jest szczera, emocjonalna, i bardzo budująca. Kobiety tak różne, z innymi doświadczeniami życiowymi, wartościami, którymi się kierują, a jednak tak podobne w motywacji, przeżyciach w ringu czy oktagonie, a przede wszystkim w...

Jestem mocno zawiedziona - literówki, widoczny brak redakcji, bardzo luźno potraktowany spis rozmów z zawodniczkami. Miałam wrażenie, że czytam płaskie wywiady z babskiej prasy, spisany 1:1 z luźnej rozmowy autorki - wyszło pokracznie i mało elokwentnie.
Pisarka zaczyna od strzału w stopę - że gardzi ruchem fizycznym. Traktuje także sport jako "modę", przymus obecnych czasów, jakby każdy z nas ćwiczył wyłącznie by piąć pośladki i bicepsy na Instagramie. Wydaje się, że przyjemność czy zdrowie, wynikające ze sportu, to już inna planeta - klapki na oczach i tak przez całą książkę niestety.
Bohaterki super, szkoda tylko, że rozmowy to właściwie liźnięcie tematu i jak sama autorka się przyznaje, pojedyncze powierzchowne spotkania na kawce. Ile można powiedzieć w tym czasie obcej osobie?
Jako osoba trenująca od dziecka liczyłam na coś więcej, wniknięcie głębiej - dostałam truizmy o "fajterkach", złych mężczyznach, "upadłeś 10 razy, wstań 11", "ból nie istnieje". There's more than that.
I nieszczęsny brak redakcji za "Xennę" Wojowniczą Księżniczkę. Trochę żenada.

Jestem mocno zawiedziona - literówki, widoczny brak redakcji, bardzo luźno potraktowany spis rozmów z zawodniczkami. Miałam wrażenie, że czytam płaskie wywiady z babskiej prasy, spisany 1:1 z luźnej rozmowy autorki - wyszło pokracznie i mało elokwentnie.
Pisarka zaczyna od strzału w stopę - że gardzi ruchem fizycznym. Traktuje także sport jako "modę", przymus obecnych...