Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie

Jest to opowieść mężczyzny w średnim wieku o jego życiu seksualnym. O wszystkich byłych i niedoszłych, o żonach, kochankach, przyjaciółkach. A może taki moment podsumowania jest konieczny?

„Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie” – jest to książka o kobietach, z perspektywy autora Janusza Leona Wiśniewskiego. Tak było do momentu, kiedy po miesiącach w śpiączce obudził się w klinice w Amsterdamie. Po wybudzeniu dowiaduje się, że w trakcie kiedy leżał nieprzytomny, przychodziły do niego kobiety, które były ważne w jego życiu.

Zastanawia się, dlaczego kobiety, które niejednokrotnie skrzywdził, pojawiły się przy jego łóżku. Zaczyna je wspominać i wówczas przychodzi refleksja dotycząca ludzi, którzy mogli przez niego cierpieć. Czy ze szpitala wyjdzie odmieniony? Gdzie jest więc granica?

"Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie" to kawał świetnej powieści obyczajowej i myślę, że miłośnicy tego gatunku literackiego będą książką zachwyceni.
Jest to powieść, osobista, ogromnie realistyczna i emocjonalna.

Akcja książki toczy się spokojnym tempem i nie ma co liczyć na jakieś spektakularne wydarzenia, czy nieoczekiwane zwroty akcji. Kobiety w jego powieściach nie sprowadza do roli stereotypowej pani domu.

Jest to powieść pełna refleksji nad relacjami damsko-męskimi. Pokazuje samotność bohatera, jego wybory życiowe, porażki, które odnosił. Poznajemy bohatera od najwcześniejszych lat i osoby, które miały na niego wpływ, co go ukształtowało. Jak zmieniały się jego poglądy, zachowanie pod wpływem wydarzeń.

Jest to historia widziana okiem mężczyzny, w którego życiu dużą rolę odgrywały kobiety. Wiśniewski zaprasza nas na sentymentalną podróż, pełną refleksji. Przez to, ta książka jest niezwykle osobista i jest swoistym rozrachunkiem autora z jego życiem.
Polecam

Jest to opowieść mężczyzny w średnim wieku o jego życiu seksualnym. O wszystkich byłych i niedoszłych, o żonach, kochankach, przyjaciółkach. A może taki moment podsumowania jest konieczny?

„Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie” – jest to książka o kobietach, z perspektywy autora Janusza Leona Wiśniewskiego. Tak było do momentu, kiedy po miesiącach w śpiączce obudził się w...

Na początku szło trochę jak po grudzie ;) z czasem przyzwyczaiłam się do niewielkiej ilości dialogów i w wiekszosci wypowiedzi innych osób nic głównego bohatera .
Myślę że można było troszkę z całości przyciąć ;)

Na początku szło trochę jak po grudzie ;) z czasem przyzwyczaiłam się do niewielkiej ilości dialogów i w wiekszosci wypowiedzi innych osób nic głównego bohatera .
Myślę że można było troszkę z całości przyciąć ;)

Daję neutralne 5*. Książka ani mnie nie rozczarowała, ani nie zachwyciła. Ot, takie tam powieścidło, napisane bardzo w stylu Wiśniewskiego. Niczym nie zaskoczył - było dużo o seksie, nauce, muzyce, był nadwrażliwy mężczyzna i tabuny wielbiących go, pięknych, wyuzdanych kobiet, i lokowanie produktów Apple. Była całkowicie nieprawdopodobna, melodramatyczna historia jak z taniej bajki: mężczyzna dostaje udaru i trafia do szpitala w Amsterdamie. Z całego świata przylatują go odwiedzić wszystkie byłe kobiety. Zranione, porzucone, okłamywane i oszukiwane pielgrzymują jak do świętego. Bo i tak go trochę Wiśniewski wykreował. Główny bohater to mężczyzna idealny do tego stopnia, że każda była uważa go za arcydzieło, a ich rozstanie za niebywały dar. Jego firma z Berlina płaci gigantyczne pieniądze za leczenie, dyrektor szpitala i lekarze wzruszają się jego obecnością i rozmowami z nim. No bóg nie człowiek! Oczywiście wszyscy, jak to u Wiśniewskiego, są szalenie bogaci, wykształceni, inteligentni wysoko ponad średnią, piękni, seksowni, wyrafinowani w łóżku; bywają w drogich i ekskluzywnych miejscach, i znają biegle kilka-kilkanaście języków. JLW nie ukazuje w swych książkach realnego świata tylko bańkę, w której albo sam żyje, albo którą sobie wyobraża, by żyć.
Książkę czytało się powoli, bo też akcja tak wolno się posuwa. "Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie" to dygresyjna powieść należąca do twórczości łatwych wzruszeń. Tego zbaczania na manowce i chaotycznego przeplatania wątków u Wiśniewskiego nie lubię. Ale cóż, autor urodził się w 1954 roku, i jak każdy starszy pan cierpi na lekkie nietrzymanie tematu.
Minus też dla wydawnictwa "Znak" za wypuszczenie kolejnego korektorskiego bubla. W stopce redakcyjnej nikt nie miał już nawet odwagi podpisać się nazwiskiem jako fachura od poprawek. I tak w książce ktoś przychodzi z "dwoma córkami" a nie "dwiema", jest Stargard Szczeciński, który na dobry rok przed wydaniem książki zmienił nazwę na Stargard, z partykuły "nie" zrobiono zaimek "niej" itp. Literówek też kilka znalazłem. Cóż, w sumie tu też nie ma zaskoczenia. "Znak" ma raczej niskie standardy, jeśli chodzi o korektę tekstów. Jak widać trzyma poziom.

Daję neutralne 5*. Książka ani mnie nie rozczarowała, ani nie zachwyciła. Ot, takie tam powieścidło, napisane bardzo w stylu Wiśniewskiego. Niczym nie zaskoczył - było dużo o seksie, nauce, muzyce, był nadwrażliwy mężczyzna i tabuny wielbiących go, pięknych, wyuzdanych kobiet, i lokowanie produktów Apple. Była całkowicie nieprawdopodobna, melodramatyczna historia jak z...

Janusz L. Wiśniewski w szczytowej formie. Piękna książka. Polecam

Janusz L. Wiśniewski w szczytowej formie. Piękna książka. Polecam

Zanudziłam się. Zatrzymała się na stronie 152 i nie jestem w stanie dalej ruszyć. Naprawdę miałam wielką ochotę przeczytać tę książkę, ale po prostu nie mogę się zmusić. W pewnym momencie stało się coś co mnie znużyło, tak jakby przewracanie kartek było dla mnie za kare.

Ta książka nie musi być zła, może to ja nie jestem na nią gotowa, może jej nie rozumiem, ale za mało tam dla mnie akcji. W sumie to takie gadanie o niczym. Bo co to wnosi?

Może kiedyś zrobię drugie podejście ale teraz nie dam rady. Książka bardzo przeciętna. Chyba aż za bardzo.

Zanudziłam się. Zatrzymała się na stronie 152 i nie jestem w stanie dalej ruszyć. Naprawdę miałam wielką ochotę przeczytać tę książkę, ale po prostu nie mogę się zmusić. W pewnym momencie stało się coś co mnie znużyło, tak jakby przewracanie kartek było dla mnie za kare.

Ta książka nie musi być zła, może to ja nie jestem na nią gotowa, może jej nie rozumiem, ale za mało...

Wiśniewski pięknie pisze ale każda jego książka jest o tym samym, bohater intelektualista, profesor, wykładowca, nieszczęśliwa miłość, kobiety, masa kobiet.
Pięknie choć na jedno kopyto z samotnością w sieci, grandem, losem powtórzonym, miłość oraz inne dysonanse i tymi zbiorami opowiadań wydanymi tak, że każdy się gubi który tomik jest z czego przepisany.
Wiśniewskiego kocham, choć rani moje serce. I choć chcę rzucać w ścianę jego książkami.

Wiśniewski pięknie pisze ale każda jego książka jest o tym samym, bohater intelektualista, profesor, wykładowca, nieszczęśliwa miłość, kobiety, masa kobiet.
Pięknie choć na jedno kopyto z samotnością w sieci, grandem, losem powtórzonym, miłość oraz inne dysonanse i tymi zbiorami opowiadań wydanymi tak, że każdy się gubi który tomik jest z czego przepisany.
Wiśniewskiego...

Przepiękna, cudownie napisana historia.
Dojrzała, szczera pod każdym względem .
Sposób w jaki pan Wiśniewski opowiada o związkach i relacjach międzyludzkich absolutnie do mnie przemawia.
Cóż tu więcej powiedzieć : kocham pana, panie Januszu !!!!

Przepiękna, cudownie napisana historia.
Dojrzała, szczera pod każdym względem .
Sposób w jaki pan Wiśniewski opowiada o związkach i relacjach międzyludzkich absolutnie do mnie przemawia.
Cóż tu więcej powiedzieć : kocham pana, panie Januszu !!!!

Jest to książka obyczajowa i jak to u autora opowiada o miłości i relacjach damsko-męskich. Mimo, iż akcja książki jest dość statyczna (bohater rozlicza się ze swoich relacji z kobietami po wybudzeniu ze śpiączki) to bardzo intryguje i zmusza do refleksji. Postacie kobiece barwne i plastycznie przedstawione. Po prostu dobry kawałek prozy obyczajowej.

Jest to książka obyczajowa i jak to u autora opowiada o miłości i relacjach damsko-męskich. Mimo, iż akcja książki jest dość statyczna (bohater rozlicza się ze swoich relacji z kobietami po wybudzeniu ze śpiączki) to bardzo intryguje i zmusza do refleksji. Postacie kobiece barwne i plastycznie przedstawione. Po prostu dobry kawałek prozy obyczajowej.

Wzruszająca, ale momentami także rozbawiająca, powieść o miłości, o wdzięczności, o pragnieniach, o tęsknocie i samotności, nie tylko tej, gdy jesteśmy naprawdę sami. Napisana w niebanalny sposób, który od pierwszych stron czyta się z wielką przyjemnością! Uwielbiam tego autora i każda jego książka mnie zachwyca.

Wzruszająca, ale momentami także rozbawiająca, powieść o miłości, o wdzięczności, o pragnieniach, o tęsknocie i samotności, nie tylko tej, gdy jesteśmy naprawdę sami. Napisana w niebanalny sposób, który od pierwszych stron czyta się z wielką przyjemnością! Uwielbiam tego autora i każda jego książka mnie zachwyca.

Bardzo dziwna ksiazka, z jednej strony dobrze napisana i watki ciekawie sie przeplataja i za to bylaby wyzsza ocena, z drugiej jednak nie moge oprzec sie wrazeniu, ze jest bardzo bajkowa, a autor przemyca do niej watki autobiograficzne a takze kompleksy imigranta. Ta ksiazka jest zbyt piekna by byla prawdziwa. Bohater z latwoscia zdobywa kobiety, wlasciwie to nawet nie musi nic robic bo one same do niego lgna, malo tego, sa otwarte i same wywoluja wiekszosc zblizajacych ich sytuacji, a skrzywdzone czy zostawione dalej palaja do niego uczuciem lub sentymentem. Bohater ma dobra prace, jego corka ma dobre zycie, wszyscy w tej ksiazke maja fajnie jak na filmach, podrozuja, sa wysylani z pracy na delegacje itd. Interesuje ich opera, rozmowy przy winie do rana i zywia sie emocjami, a nikt na przyklad nie jest zainteresowany prozaicznymi rzeczami jak pieniadze albo nie ma problemow w pracy, ktorej nie lubi . Nikt (oprocz Laurencji moze) nie jest prosty, kazdy to intelektualista. Z tych powodow ta ksiazka jes dla mnie nieprawdziwa. Bohater ma zawsze szczesliwe zbiegi okolicznosci, wszystkie kobiety na niego leca itd itd. W sumie wlasciwie to on okazuje sie najprostszy w calym tym zbiorze postaci, bedac brzydko mowic bucem, ktorym powoduja najprosztsze instynkty. Podsumowujac, temat ciekawy, ale ciezko wyobrazic sobie, by to moglo zdarzyc sie na prawde. Kazdy, kto troche w zyciu przezyl wie, ze naprawde wygladaloby to zupelnie inaczej.

Bardzo dziwna ksiazka, z jednej strony dobrze napisana i watki ciekawie sie przeplataja i za to bylaby wyzsza ocena, z drugiej jednak nie moge oprzec sie wrazeniu, ze jest bardzo bajkowa, a autor przemyca do niej watki autobiograficzne a takze kompleksy imigranta. Ta ksiazka jest zbyt piekna by byla prawdziwa. Bohater z latwoscia zdobywa kobiety, wlasciwie to nawet nie musi...