Beksińscy. Portret podwójny
Książka bardzo długo czekała na półce, aż po nią sięgnąłem. Beksińscy, a może w sumie Zdzisław, interesowali mnie w jakiś tam sposób od kiedy pierwszy raz natrafiłem na te dziwne i wiercące dziurę w mózgu obrazy. Nie pamiętam już, kiedy pozycję p. Grzebałkowskiej zakupiłem, ale na pewno kilka lat temu, słysząc o niej od wielu osób. Przeczytać postanowiłem w tym roku z konkretnego powodu.
Wróciłem do pisania prozy i próbuję stworzyć postać artysty, który w moim zamyśle w jakiś sposób miałby się poruszać w twórczości Zdzisława, dlatego chciałem poznać, zwłaszcza postać mistrza, od strony biograficznej. Myślę, że dosyć dobrze się udało. Pani Magdalena wykonała kawał dobrej roboty. Biografia jest napisana w sposób przejrzysty i przystępny. Nierzadko mam problem z tego typu książkami (biografie),ale tym razem czytało się płynnie i z zaciekawieniem. Obraz życia rodziny jest bardzo szeroki i z różnych stron przedstawiony. Trafia przede wszystkim to, że jest on budowany przez bliskie im osoby, czyli obiektywny i autentyczny (o ile oczywiście ktoś nie miał podstaw, by kłamać w swoich wynurzeniach na temat).
Mimo tego, że moja ocena to 9, bo książka jest świetna, na koniec chcę tylko dodać, że potrzebowałem podzielić ją sobie na dwie porcje. Jednak nie jest to powieść, a biografia, więc mniej więcej w połowie poczułem przesyt, a ponieważ nie chciałem czytać reszty "na odwal się", a smakować ją, pomiędzy porcjami były dwie inne książki. Druga część biografii natomiast pochłonięta przeze mnie została już dość szybko.
Od razu po zakończeniu lektury postanowiłem odświeżyć sobie również film "Ostatnia rodzina", na którym w czasie premiery byłem w kinie. Niestety, w przeciwieństwie do książki, film ten mnie rozczarował i pamiętałem przed obecną emisją, że byłem nim rozczarowany już wówczas i może też dlatego nie sięgnąłem tak szybko po książkę, a to wielki błąd. Film to nieco inna forma przekazu, acz zdarzyło mi się w trakcie lektury obejrzeć jedno z prawdziwych nagrań z archiwum rodziny, no i w porównaniu z kinowym przekazem dużo bardziej do mnie ono trafiło. Mam poczucie, że w produkcji zagubione gdzieś zostało sedno, a rola Tomka zbyt ograna, co jest dla jego osoby krzywdzące. Oczywiście trudno się w 100% na czyjś temat wypowiadać, nie znając tej osoby/tych osób osobiście.
Jednakże, mimo wszystko, dla mnie książka tak, film - nie. Chociaż sporo z książki zostało tam pokazane, to miałem poczucie, że wiele sytuacji przedstawiono w jakiś zły, często wyrwany z kontekstu sposób, zatem przy pierwszej emisji czulem coś dziwnego, jakąś niechęć, natomiast przy obecnej (już po lekturze),bardziej się to "coś dziwnego" skonkretyzowało - czułem się często zagubiony, pozbawiony okoliczności i detali, podczas gdy biografia prowadziła dobrze przez sytuacje i konteksty i bez tej wiedzy książkowej rozumienie i odbiór filmu spada znacząco.
Patronat LC
Patronat LC
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Antologia 100/XX. Antologia polskiego reportażu XX wieku. Tom 1-2
Po książkę sięgnęłam z powodu reportażu Marii Rodziewiczówny na temat uchodźstwa (bieżeństwa) latem 1915 r., którego skalę obserwowała ze swojego majątku koło Kobrynia na Polesiu, a dowiedziałam się dużo, dużo więcej. Na przykład - jak na przełomie XIX i XX w. ubodzy warszawiacy postrzegali honor, jak podróżowano pociągiem zimą z Warszawy do Mandżurii na początku XX w., czy jak wyglądała praca akuszerki na Lubelszczyźnie w latach 1950-1973.
Antologia jest imponującym źródłem informacji i przeczytałam ją z ogromną przyjemnością.
Po książkę sięgnęłam z powodu reportażu Marii Rodziewiczówny na temat uchodźstwa (bieżeństwa) latem 1915 r., którego skalę obserwowała ze swojego majątku koło Kobrynia na Polesiu, a dowiedziałam się dużo, dużo więcej. Na przykład - jak na przełomie XIX i XX w. ubodzy warszawiacy postrzegali honor, jak podróżowano pociągiem zimą z Warszawy do Mandżurii na początku XX w., czy...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo piękny zbiór reportaży z tamtego wieku. Krótka notka biograficzna autora i jego arcydzieło. Tematyka od wojny przez życie położnej, od kapitalizmu po komunizm. Zabójstwo Narutowicza opisane przez świadka. Wielki brak prądu w Ameryce. Budowa Nowej huty od zaplecza. Kilka dni z życia robotnika w socjalistycznej międzywojennej fabryce bez cenzury. Komunistyczne podejście do małomiasteczkowej społeczności i jej reakcja na to. Jak wyglądało życie w USA na początku XX wieku - to reportaż bez ubarwień.
Aż trudno uwierzyć, że tyle cudownych tekstów jeszcze nie miałem okazji przeczytać.
To piękny zbiór reportaży z tamtego wieku. Krótka notka biograficzna autora i jego arcydzieło. Tematyka od wojny przez życie położnej, od kapitalizmu po komunizm. Zabójstwo Narutowicza opisane przez świadka. Wielki brak prądu w Ameryce. Budowa Nowej huty od zaplecza. Kilka dni z życia robotnika w socjalistycznej międzywojennej fabryce bez cenzury. Komunistyczne podejście do...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytalam dlugo i intensywnie. Do niektorych tekstow wracam, inne do mnie nie przemowily, ale jest to kawal historii polskiego reportazu. Warto znac!
Czytalam dlugo i intensywnie. Do niektorych tekstow wracam, inne do mnie nie przemowily, ale jest to kawal historii polskiego reportazu. Warto znac!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOczywiście wszystkich nie przeczytałem, wyciągam po jednym, dwa od czasu do czasu. To lektura na lata, podobnie jak opowiadania Czechowa, felietony Szymborskiej, Słonimskiego, etc. Świetna przerwa podczas czytania powieści. Bardzo dobry wybór reportaży.
Oczywiście wszystkich nie przeczytałem, wyciągam po jednym, dwa od czasu do czasu. To lektura na lata, podobnie jak opowiadania Czechowa, felietony Szymborskiej, Słonimskiego, etc. Świetna przerwa podczas czytania powieści. Bardzo dobry wybór reportaży.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW przypadku każdej antologii można by się spierać: dlaczego te a nie inne utwory. Ale jaką trzeba mieć wiedzę, żeby oceniać 100 lat polskiego reportażu? Zresztą już we wstępie autorzy przyznają się, że wybór tekstów był przedsięwzięciem niezwykle trudnym.
Co otrzymaliśmy? Zbiór 100 świetnych reportaży, z których można się dowiedzieć wiele o historii Polski, świata, o codzienności ludzi ze wsi itp. Każdy reportaż jest wart przeczytania. Bez wyjątku. Naprawdę polecam!
W przypadku każdej antologii można by się spierać: dlaczego te a nie inne utwory. Ale jaką trzeba mieć wiedzę, żeby oceniać 100 lat polskiego reportażu? Zresztą już we wstępie autorzy przyznają się, że wybór tekstów był przedsięwzięciem niezwykle trudnym.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCo otrzymaliśmy? Zbiór 100 świetnych reportaży, z których można się dowiedzieć wiele o historii Polski, świata, o...
te najstarsze - ciekawe przez język, jaki był używany. Te młodsze - niektóre pamiętam jeszcze z Magazynu GW/DF. Wielki ukłon za ten wybór
te najstarsze - ciekawe przez język, jaki był używany. Te młodsze - niektóre pamiętam jeszcze z Magazynu GW/DF. Wielki ukłon za ten wybór
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytałam tę książkę ponad miesiąc, chciałam, żeby jak najwięcej zostało z niej we mnie. Mariusz Szczygieł niezwykle starannie dobrał reportaże, ciekawie opisując ich autorów. Podał czytelnikowi na tacy kawał historii z jej tłem obyczajowym. Sprawił , że czytało się ten zbiór jako całość. Dla mnie była to wielka przygoda.
Czytałam tę książkę ponad miesiąc, chciałam, żeby jak najwięcej zostało z niej we mnie. Mariusz Szczygieł niezwykle starannie dobrał reportaże, ciekawie opisując ich autorów. Podał czytelnikowi na tacy kawał historii z jej tłem obyczajowym. Sprawił , że czytało się ten zbiór jako całość. Dla mnie była to wielka przygoda.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie jest to lekka i łatwa lektura, choć niektóre reportaże czyta się z zapartym tchem. Nie jest krótka, choć składa się z wielu pojedynczych części, które można czytać oddzielnie. Całość jest jednak fascynująca i niezwykle wartościowa, literacko, historycznie. Warto, daje to ciekawy obraz różnych zjawisk i różnych autorów, którzy wydawali nam się znajomi.
Nie jest to lekka i łatwa lektura, choć niektóre reportaże czyta się z zapartym tchem. Nie jest krótka, choć składa się z wielu pojedynczych części, które można czytać oddzielnie. Całość jest jednak fascynująca i niezwykle wartościowa, literacko, historycznie. Warto, daje to ciekawy obraz różnych zjawisk i różnych autorów, którzy wydawali nam się znajomi.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to