W państwie Panem, które powstało na gruzach dawnej Ameryki Północnej, co roku odbywa sie okrutne telewizyjne show - Głodowe Igrzyska. Biorą w nim udział młodzi z podległych stolicy dystryktów, a wśród nich szesnastolenia Katniss. Choć wcale tego nie chce, urasta na przywódczynię buntu przeciwko autorytarnej władzy... Nie ma też zamiaru zakochać się, a już na pewno wybierać między dwoma chłopcami, ale i do tego będzie zmuszona.
Kup Igrzyska Śmierci. Trylogia w ulubionej księgarnii
Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Niecodzienna historia 16-latki która, po śmierci ojca dźwiga obowiązek utrzymania rodziny. Sposób w jaki narratorka, czyli Katniss opowiada o krwawej walce podczas Igrzysk, sprawia, że czuję się jakbym faktycznie była na arenie na miejscu Katniss.
Niecodzienna historia 16-latki która, po śmierci ojca dźwiga obowiązek utrzymania rodziny. Sposób w jaki narratorka, czyli Katniss opowiada o krwawej walce podczas Igrzysk, sprawia, że czuję się jakbym faktycznie była na arenie na miejscu Katniss.
"Igrzyska śmierci” to może nie jest książka, którą z dumą postawiłabym na widoku w domowej biblioteczce. A jednak – trudno się od niej oderwać. Zaczyna się niewinnie: kilka stron z czystej ciekawości, żeby „zrozumieć fenomen”. Po chwili orientujesz się, że minęła północ, a ty emocjonujesz się losami nastoletnich trybutów jakby od tego zależały losy świata.
A potem, ku własnemu zaskoczeniu, czytasz to drugi raz. Bo mimo że wiesz już wszystko – kto zginie, kto przeżyje i jak to się skończy – nadal coś cię wciąga. Może ten rytm, może napięcie, może po prostu czysta przyjemność czytania.
Owszem, z tyłu głowy odzywa się krytyczny głos: „to przecież nie jest dobra literatura”. Ale co z tego, skoro działa? „Igrzyska” wciągają, bawią, drażnią i w jakiś przewrotny sposób – satysfakcjonują. To czysta narracyjna adrenalina, bez pretensji do wielkich idei, a mimo to zaskakująco skuteczna w budzeniu emocji.
Nie będę więc udawać, że to tylko „socjologiczny eksperyment czytelniczy”. Po prostu mi się podobało. I to bardzo. Daję 8/10 – z pełną świadomością (i lekkim zawstydzeniem),że mój wewnętrzny intelektualista właśnie przewraca oczami.
"Igrzyska śmierci” to może nie jest książka, którą z dumą postawiłabym na widoku w domowej biblioteczce. A jednak – trudno się od niej oderwać. Zaczyna się niewinnie: kilka stron z czystej ciekawości, żeby „zrozumieć fenomen”. Po chwili orientujesz się, że minęła północ, a ty emocjonujesz się losami nastoletnich trybutów jakby od tego zależały losy świata.
Wnikliwy opis świata, który w ramach kary każe wybierać z każdego dystryktu chłopca i dziewczynkę, których pośle na śmierć. Zaczyna się jako dystopia, kończy jako wnikliwa obserwacja drogi ku wolności plus studium psychologiczne jednostki wrzucone w tryby systemu.
Wnikliwy opis świata, który w ramach kary każe wybierać z każdego dystryktu chłopca i dziewczynkę, których pośle na śmierć. Zaczyna się jako dystopia, kończy jako wnikliwa obserwacja drogi ku wolności plus studium psychologiczne jednostki wrzucone w tryby systemu.
W 2012 roku przez premierę filmu było o tej serii głośno, szczególnie wśród moich ówczesnych rówieśników z podstawówki. Mnie jest ten hype ominął i dopiero po latach z polecenia kolegi zabrałam się za tę serię. I myślę, że słusznie. Myślę, że pewnych wątków i ich wydźwięków nie zrozumiałabym za dzieciaka. Przez to dziwię się, że książki z tej serii uporczywie są opisywane jako młodzieżówki, mimo tej dehumanizacji, brutalności, śmierci, odcinanych kończyn i niesprawiedliwości systemu. Moim zdaniem to absolutnie nie jest pozycja dla dzieci, może najwyżej dla bardziej rozgarniętych nastolatków. Średnia moich ocen z tych 3 tomów wychodzi 8. Taką też ocenę wystawię, choć bardziej określiłabym to jako 8,5. To naprawdę wyjątkowa seria i zawiera wiele wątków dających do myślenia. Uważam, że nie da się przejść przez tę serię obojętnie. Jest angażująca i prędzej czy później jakaś postać musi sprawić, że 𝗰𝗼ś się do niej czuje. Z naciskiem na 𝗰𝗼ś. Mam postacie, które bez zawahania darzę sympatią (Peeta) i mam też takie, do których mojego uczucia nie da opisać jednym słowem, ani nawet jednym zdaniem (Snow – poważnie, jeśli ktoś mnie zapyta, co o nim sądzę, w odpowiedzi przygotuję mu całą rozprawę z prezentacją audiowizualną, ale to trzeba przeczytać także 𝘉𝘢𝘭𝘭𝘢𝘥ę 𝘱𝘵𝘢𝘬ó𝘸 𝘪 𝘸ęż𝘺, nie tylko trylogię).
8,5/10
W 2012 roku przez premierę filmu było o tej serii głośno, szczególnie wśród moich ówczesnych rówieśników z podstawówki. Mnie jest ten hype ominął i dopiero po latach z polecenia kolegi zabrałam się za tę serię. I myślę, że słusznie. Myślę, że pewnych wątków i ich wydźwięków nie zrozumiałabym za dzieciaka. Przez to dziwię się, że książki z tej serii uporczywie są opisywane...
Ta trylogia jest po prostu świetna. Doskonale trzyma w napięciu. Cała ta seria pokazuje jak bardzo władza może być zepsuta jak ludzie nie zwracają uwagi na innych, kiedy maja przesyt wszystkich dóbr i jak wiele można zrobić by przetrwać. Tym razem przesłuchałam sobie całości w audiobooku na storytel. Oddanie uczuć i emocji, które lektor czytał to coś wspaniałego dla ucha. Naprawę polecam !
Ta trylogia jest po prostu świetna. Doskonale trzyma w napięciu. Cała ta seria pokazuje jak bardzo władza może być zepsuta jak ludzie nie zwracają uwagi na innych, kiedy maja przesyt wszystkich dóbr i jak wiele można zrobić by przetrwać. Tym razem przesłuchałam sobie całości w audiobooku na storytel. Oddanie uczuć i emocji, które lektor czytał to coś wspaniałego dla ucha....
Świetna książka. Pierwsza część z tych rodzajów książek którą czytasz z zapartym tchem, do późnej nocy. Niesamowita opowieść o okrucieństwie ludzi pod przykrywką ich domniemanej radości z głodowych igrzysk śmierci. Komunistyczna fabuła z pięknymi zwrotami akcji. Jedna z lepszych książek które przeczytałam. Druga część też ciekawa, a trzecia najmniej. Mimo wszystko chciałam wiedzieć jak potoczy się dalej. Polecam ☺️
Świetna książka. Pierwsza część z tych rodzajów książek którą czytasz z zapartym tchem, do późnej nocy. Niesamowita opowieść o okrucieństwie ludzi pod przykrywką ich domniemanej radości z głodowych igrzysk śmierci. Komunistyczna fabuła z pięknymi zwrotami akcji. Jedna z lepszych książek które przeczytałam. Druga część też ciekawa, a trzecia najmniej. Mimo wszystko chciałam...
Całą serię dosłownie pochłonąłem, część drugą wręcz w dwa wieczory. Doskonała, trzymająca w napięciu fabuła, krytyka władzy i zepsucia, która dziś jeszcze jest w pełni aktualna, historia spójna i tak zręcznie poprowadzona, że nie zdarzały się momenty, w których zmuszony byłem się cofać, lub czytać coś po raz wtóry. Szczerze polecam, jedna z lepszych książek jakie wpadły mi w ręce.
Całą serię dosłownie pochłonąłem, część drugą wręcz w dwa wieczory. Doskonała, trzymająca w napięciu fabuła, krytyka władzy i zepsucia, która dziś jeszcze jest w pełni aktualna, historia spójna i tak zręcznie poprowadzona, że nie zdarzały się momenty, w których zmuszony byłem się cofać, lub czytać coś po raz wtóry. Szczerze polecam, jedna z lepszych książek jakie wpadły mi...
Suzanne Collins swoją pisarską karierę rozpoczęła w 1991 roku jako twórczyni telewizyjnych programów dla dzieci.
Zanim stworzyła bestsellerową powieść "Igrzyska śmierci" będącą pierwszą częścią trylogii o mieszkańcach futurystycznego państwa Panem, napisała kilka bajek i opowiadań, a w końcu zasłynęła pięcioczęściowym cyklem kronik o podziemnym świecie i Gregorze - chłopcu, który odkrywa nieznane nikomu obszary.
I ta seria, i "Igrzyska śmierci" przez wiele tygodni utrzymywała się na liście bestsellerów "The New York Times", zyskując fantastyczne recenzje zarówno krytyków, jak i czytelników.
Suzanne Collins mieszka w Connecticut z rodziną i trzema dzikimi kotami.
W maju 2010 roku magazyn TIME zaliczył ją do setki najbardziej wpływowych ludzi świata. (opis polskiego wydawcy)
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Igrzyska Śmierci. Trylogia
Świetna! Polecam.
Świetna! Polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietnie się bawiłam. Wspaniała historia.
Świetnie się bawiłam. Wspaniała historia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiecodzienna historia 16-latki która, po śmierci ojca dźwiga obowiązek utrzymania rodziny. Sposób w jaki narratorka, czyli Katniss opowiada o krwawej walce podczas Igrzysk, sprawia, że czuję się jakbym faktycznie była na arenie na miejscu Katniss.
Niecodzienna historia 16-latki która, po śmierci ojca dźwiga obowiązek utrzymania rodziny. Sposób w jaki narratorka, czyli Katniss opowiada o krwawej walce podczas Igrzysk, sprawia, że czuję się jakbym faktycznie była na arenie na miejscu Katniss.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Igrzyska śmierci” to może nie jest książka, którą z dumą postawiłabym na widoku w domowej biblioteczce. A jednak – trudno się od niej oderwać. Zaczyna się niewinnie: kilka stron z czystej ciekawości, żeby „zrozumieć fenomen”. Po chwili orientujesz się, że minęła północ, a ty emocjonujesz się losami nastoletnich trybutów jakby od tego zależały losy świata.
A potem, ku własnemu zaskoczeniu, czytasz to drugi raz. Bo mimo że wiesz już wszystko – kto zginie, kto przeżyje i jak to się skończy – nadal coś cię wciąga. Może ten rytm, może napięcie, może po prostu czysta przyjemność czytania.
Owszem, z tyłu głowy odzywa się krytyczny głos: „to przecież nie jest dobra literatura”. Ale co z tego, skoro działa? „Igrzyska” wciągają, bawią, drażnią i w jakiś przewrotny sposób – satysfakcjonują. To czysta narracyjna adrenalina, bez pretensji do wielkich idei, a mimo to zaskakująco skuteczna w budzeniu emocji.
Nie będę więc udawać, że to tylko „socjologiczny eksperyment czytelniczy”. Po prostu mi się podobało. I to bardzo. Daję 8/10 – z pełną świadomością (i lekkim zawstydzeniem),że mój wewnętrzny intelektualista właśnie przewraca oczami.
"Igrzyska śmierci” to może nie jest książka, którą z dumą postawiłabym na widoku w domowej biblioteczce. A jednak – trudno się od niej oderwać. Zaczyna się niewinnie: kilka stron z czystej ciekawości, żeby „zrozumieć fenomen”. Po chwili orientujesz się, że minęła północ, a ty emocjonujesz się losami nastoletnich trybutów jakby od tego zależały losy świata.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toA potem, ku...
Wnikliwy opis świata, który w ramach kary każe wybierać z każdego dystryktu chłopca i dziewczynkę, których pośle na śmierć. Zaczyna się jako dystopia, kończy jako wnikliwa obserwacja drogi ku wolności plus studium psychologiczne jednostki wrzucone w tryby systemu.
Wnikliwy opis świata, który w ramach kary każe wybierać z każdego dystryktu chłopca i dziewczynkę, których pośle na śmierć. Zaczyna się jako dystopia, kończy jako wnikliwa obserwacja drogi ku wolności plus studium psychologiczne jednostki wrzucone w tryby systemu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW 2012 roku przez premierę filmu było o tej serii głośno, szczególnie wśród moich ówczesnych rówieśników z podstawówki. Mnie jest ten hype ominął i dopiero po latach z polecenia kolegi zabrałam się za tę serię. I myślę, że słusznie. Myślę, że pewnych wątków i ich wydźwięków nie zrozumiałabym za dzieciaka. Przez to dziwię się, że książki z tej serii uporczywie są opisywane jako młodzieżówki, mimo tej dehumanizacji, brutalności, śmierci, odcinanych kończyn i niesprawiedliwości systemu. Moim zdaniem to absolutnie nie jest pozycja dla dzieci, może najwyżej dla bardziej rozgarniętych nastolatków.
Średnia moich ocen z tych 3 tomów wychodzi 8. Taką też ocenę wystawię, choć bardziej określiłabym to jako 8,5. To naprawdę wyjątkowa seria i zawiera wiele wątków dających do myślenia. Uważam, że nie da się przejść przez tę serię obojętnie. Jest angażująca i prędzej czy później jakaś postać musi sprawić, że 𝗰𝗼ś się do niej czuje. Z naciskiem na 𝗰𝗼ś. Mam postacie, które bez zawahania darzę sympatią (Peeta) i mam też takie, do których mojego uczucia nie da opisać jednym słowem, ani nawet jednym zdaniem (Snow – poważnie, jeśli ktoś mnie zapyta, co o nim sądzę, w odpowiedzi przygotuję mu całą rozprawę z prezentacją audiowizualną, ale to trzeba przeczytać także 𝘉𝘢𝘭𝘭𝘢𝘥ę 𝘱𝘵𝘢𝘬ó𝘸 𝘪 𝘸ęż𝘺, nie tylko trylogię).
8,5/10
W 2012 roku przez premierę filmu było o tej serii głośno, szczególnie wśród moich ówczesnych rówieśników z podstawówki. Mnie jest ten hype ominął i dopiero po latach z polecenia kolegi zabrałam się za tę serię. I myślę, że słusznie. Myślę, że pewnych wątków i ich wydźwięków nie zrozumiałabym za dzieciaka. Przez to dziwię się, że książki z tej serii uporczywie są opisywane...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa trylogia jest po prostu świetna. Doskonale trzyma w napięciu. Cała ta seria pokazuje jak bardzo władza może być zepsuta jak ludzie nie zwracają uwagi na innych, kiedy maja przesyt wszystkich dóbr i jak wiele można zrobić by przetrwać. Tym razem przesłuchałam sobie całości w audiobooku na storytel. Oddanie uczuć i emocji, które lektor czytał to coś wspaniałego dla ucha. Naprawę polecam !
Ta trylogia jest po prostu świetna. Doskonale trzyma w napięciu. Cała ta seria pokazuje jak bardzo władza może być zepsuta jak ludzie nie zwracają uwagi na innych, kiedy maja przesyt wszystkich dóbr i jak wiele można zrobić by przetrwać. Tym razem przesłuchałam sobie całości w audiobooku na storytel. Oddanie uczuć i emocji, które lektor czytał to coś wspaniałego dla ucha....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna książka. Pierwsza część z tych rodzajów książek którą czytasz z zapartym tchem, do późnej nocy. Niesamowita opowieść o okrucieństwie ludzi pod przykrywką ich domniemanej radości z głodowych igrzysk śmierci. Komunistyczna fabuła z pięknymi zwrotami akcji. Jedna z lepszych książek które przeczytałam. Druga część też ciekawa, a trzecia najmniej. Mimo wszystko chciałam wiedzieć jak potoczy się dalej. Polecam ☺️
Świetna książka. Pierwsza część z tych rodzajów książek którą czytasz z zapartym tchem, do późnej nocy. Niesamowita opowieść o okrucieństwie ludzi pod przykrywką ich domniemanej radości z głodowych igrzysk śmierci. Komunistyczna fabuła z pięknymi zwrotami akcji. Jedna z lepszych książek które przeczytałam. Druga część też ciekawa, a trzecia najmniej. Mimo wszystko chciałam...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSeria, którą pochłonęłam w 3 dni.
Seria, która nie pozwoliła mi pójść spać.
Seria, którą zawsze będę polecać.
Ponadczasowa historia Katniss Everdeen. Kobiety, która stała się symbolem buntu i nadziei o wolności.
To jest tak dobre, że nawet na maturze ustnej o tym mówiłam 😂
Coraz bardziej aktualna, coraz bardziej niepokojąca.
Patrząc na to co się dzieje na świecie to jest nam bliżej niż dalej do takiego końca.
To po prostu trzeba przeczytać.
Seria, którą pochłonęłam w 3 dni.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSeria, która nie pozwoliła mi pójść spać.
Seria, którą zawsze będę polecać.
Ponadczasowa historia Katniss Everdeen. Kobiety, która stała się symbolem buntu i nadziei o wolności.
To jest tak dobre, że nawet na maturze ustnej o tym mówiłam 😂
Coraz bardziej aktualna, coraz bardziej niepokojąca.
Patrząc na to co się dzieje na świecie to...
Całą serię dosłownie pochłonąłem, część drugą wręcz w dwa wieczory. Doskonała, trzymająca w napięciu fabuła, krytyka władzy i zepsucia, która dziś jeszcze jest w pełni aktualna, historia spójna i tak zręcznie poprowadzona, że nie zdarzały się momenty, w których zmuszony byłem się cofać, lub czytać coś po raz wtóry. Szczerze polecam, jedna z lepszych książek jakie wpadły mi w ręce.
Całą serię dosłownie pochłonąłem, część drugą wręcz w dwa wieczory. Doskonała, trzymająca w napięciu fabuła, krytyka władzy i zepsucia, która dziś jeszcze jest w pełni aktualna, historia spójna i tak zręcznie poprowadzona, że nie zdarzały się momenty, w których zmuszony byłem się cofać, lub czytać coś po raz wtóry. Szczerze polecam, jedna z lepszych książek jakie wpadły mi...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to