Zapiski (pod)różne

Interesująca książka.

Interesująca książka.

Martyna Wojciechowska w pigułce, esencja jej twórczości i przygód. Dla kogoś, kto chce dopiero zacząć przygodę z jej literaturą, ta książka nada się idealnie. To zbiór krótkich felietonów z podróży po całym świecie. Oczywiście do każdego z nich są wspaniałe zdjęcia. Poza felietonami jest tu także fragment książki „Przesunąć horyzont” oraz listy do przyjaciół, z przemyśleniami dotyczącymi bardziej duchowości, filozofii, przeżywania własnych emocji, gotowości na zmiany. Teksty w tej książce nie są łatwe, lekkie i przyjemne. Niektóre są zabawne, inne poważne, jeszcze inne opisują straszliwe problemy i dramaty dziewcząt i kobiet na całym świecie.
Jeden kamyczek do ogródka: Wojciechowska, chcąc wyrazić swą niechęć do języka niemieckiego, dodała błędnie umlaut do słowa „kiełbasa”, i zamiast poprawnego wyrazu „wurst” wyszedł jej „würst”.

Martyna Wojciechowska w pigułce, esencja jej twórczości i przygód. Dla kogoś, kto chce dopiero zacząć przygodę z jej literaturą, ta książka nada się idealnie. To zbiór krótkich felietonów z podróży po całym świecie. Oczywiście do każdego z nich są wspaniałe zdjęcia. Poza felietonami jest tu także fragment książki „Przesunąć horyzont” oraz listy do przyjaciół, z...

przejaw grafomanii

przejaw grafomanii

Różne historie zza kadru, pokazujące bardziej mroczną mniej telewizyjną, czasem po prostu zbyt przyziemną na tv show prawdę o przygodach w podróży.

Różne historie zza kadru, pokazujące bardziej mroczną mniej telewizyjną, czasem po prostu zbyt przyziemną na tv show prawdę o przygodach w podróży.

Do tej pory miałam do czynienia jedynie z migawkami podróżniczymi autorstwa Beaty Pawlikowskiej. Jednak „Zapiski (pod)różne” Martyny Wojciechowskiej to zupełnie inna para kaloszy. Obie autorki prezentują nam swój sposób na życie, przybliżają trudy podróżowania i nieustanny zew, który wciąż na nowo popycha je w drogę. Ale o ile Pawlikowską cechuje egzaltacja i swoiste uduchowienie, Wojciechowska mocniej stąpa po ziemi. I to jej sposób patrzenia na świat i opisywania swoich przeżyć bardziej do mnie przemawia.

Ja lubią takie jakby pisarskie pocztówki z podróży, gdy autor skupia się tylko na jednym wybranym aspekcie i pokrótce go omawia. Siłą rzeczy czytelnik dostaje tylko urywek problemu, za to jest to znakomita esencja, która może rozbudzić apetyt na więcej. A dużo różnorodność opisywanych miejsc i sytuacji jest dla mnie kolejną zaletą tej publikacji. Zdają sobie sprawę, że nie wszystkim może odpowiadać taki miszmasz tematyczny, ale moim zdaniem „Zapiski (pod)różne” są świetne, kiedy nie ma się za dużo czasu na poważniejszą lekturę.

Do tej pory miałam do czynienia jedynie z migawkami podróżniczymi autorstwa Beaty Pawlikowskiej. Jednak „Zapiski (pod)różne” Martyny Wojciechowskiej to zupełnie inna para kaloszy. Obie autorki prezentują nam swój sposób na życie, przybliżają trudy podróżowania i nieustanny zew, który wciąż na nowo popycha je w drogę. Ale o ile Pawlikowską cechuje egzaltacja i swoiste...

Szybko przeczytałem, Ciekawa książka, a autorka dobrze pisze

Szybko przeczytałem, Ciekawa książka, a autorka dobrze pisze

O ile podróże to coś, co chętnie robiłabym(gdyby pozwalały mi na to fundusze) bez przerwy, o tyle czytanie o wojażach innych ludzi niespecjalnie mnie kręci i bardzo rzadko zdarza mi się doczytać do końca podróżniczą książkę. Książka Martyny jest jednym z wyjątków. Może dlatego, że opowieści Martyny są jakąś cząstką historii podróży, a nie opisem od A do Z jak wyglądał jej pobyt w danym miejscu. A może jej styl opowiadania bardzo mi odpowiada? Nie wiem. Wiem natomiast, że książkę czytało mi się bardzo miło. Kończyłam ją z żalem, ale i motywacją, inspiracją – a to dla mnie bardzo ważne.

Zapraszam po nieco więcej: https://czytelniawpustelni.blogspot.com/2023/01/zapiski-podrozne.html

O ile podróże to coś, co chętnie robiłabym(gdyby pozwalały mi na to fundusze) bez przerwy, o tyle czytanie o wojażach innych ludzi niespecjalnie mnie kręci i bardzo rzadko zdarza mi się doczytać do końca podróżniczą książkę. Książka Martyny jest jednym z wyjątków. Może dlatego, że opowieści Martyny są jakąś cząstką historii podróży, a nie opisem od A do Z jak wyglądał jej...

Bardzo lekka i inspirująca.

Forma luźnych myśli nie daje obrazu sytuacji, jej kontekstu przez co moim zdaniem dużo traci. Historie moim zdaniem opisane zbyt powierzchownie.

Bardzo lekka i inspirująca.

Forma luźnych myśli nie daje obrazu sytuacji, jej kontekstu przez co moim zdaniem dużo traci. Historie moim zdaniem opisane zbyt powierzchownie.

Kopia z mojego bloga:
"Książka zawiera kilkanaście dłuższych notatek z podróży do różnych krajów. Każda jest o czym innym i troszke inny kraj przybliża. I tak "Kult kapcia" dotyczy japońskiej manii zmieniania kapci w zależnosci od pomieszczenia, są więc kapcie hotelowe do chodzenia po tamtejszych korytarzach, łazienkowe(tylko do użytku w łazience) ale również restauracyjne, pomylenie kapci to wielki nietakt. A w pokojach chodzi sie boso ;)
Równie interesujące są zapiski zatytuowane "Po prostu cuy" dotyczą jedzenia i dowiadujemy się,że w Ekwadorze jadają świnki morskie :(
Natomiast "Kanon urody" w skrócie opowiada o tym, że w krajach rzadko odwiedzanych przez turystów są zupełnie inne wytyczne urody niż myślą Europejczycy. Książeczka nie jest jakas duża, 194 strony wielkośc zeszytowa. Czyta sie ją bardzo szybko i jest mega ciekawa :) "

Polecam:)

Kopia z mojego bloga:
"Książka zawiera kilkanaście dłuższych notatek z podróży do różnych krajów. Każda jest o czym innym i troszke inny kraj przybliża. I tak "Kult kapcia" dotyczy japońskiej manii zmieniania kapci w zależnosci od pomieszczenia, są więc kapcie hotelowe do chodzenia po tamtejszych korytarzach, łazienkowe(tylko do użytku w łazience) ale również...

Książkę tę bardzo przyjemnie się czyta. Jest w niej zawartych dużo krótkich życiowych historii z różnych podróży Martyny. Książka fajna, bardzo życiowa nie ma w niej nudnych,długich historii miejsc w których autorka była tylko jej życiowe przygody co czyni książkę bardzo ciekawą. Naprawdę polecam.

Książkę tę bardzo przyjemnie się czyta. Jest w niej zawartych dużo krótkich życiowych historii z różnych podróży Martyny. Książka fajna, bardzo życiowa nie ma w niej nudnych,długich historii miejsc w których autorka była tylko jej życiowe przygody co czyni książkę bardzo ciekawą. Naprawdę polecam.