Nie wiem czy bardziej przeraża mnie to, że ktoś takie gówno pisze, czy kobiety, które takie gówno oceniają na kilka gwiazdek. Mentalność bohaterów na poziomie seby z osiedla, język autorki na poziomie rynsztoku. Fabuły brak.

Nie wiem czy bardziej przeraża mnie to, że ktoś takie gówno pisze, czy kobiety, które takie gówno oceniają na kilka gwiazdek. Mentalność bohaterów na poziomie seby z osiedla, język autorki na poziomie rynsztoku. Fabuły brak.

6.5
Motyw seryjnego mordercy, retrospekcje bohaterki z dzieciństwa, odkrywanie strona po stronie cech wspólnych Nory oraz jej ojca sprawiają, że nie można się oderwać od czytania tylko po to, żeby dostać w łeb zakończeniem okropnie nielogicznym i naciąganym. Naprawdę szkoda.

6.5
Motyw seryjnego mordercy, retrospekcje bohaterki z dzieciństwa, odkrywanie strona po stronie cech wspólnych Nory oraz jej ojca sprawiają, że nie można się oderwać od czytania tylko po to, żeby dostać w łeb zakończeniem okropnie nielogicznym i naciąganym. Naprawdę szkoda.

Ciekawy pomysł na fabułę, ale przez ilość plot twistów trochę przekombinowany. Sposoby dokonywania morderstw bardzo kreatywne a sam ich mechanizm mocno kojarzy się z Piłą. Niestety kilkustronicowe opisy wskazówek do rozwiązania zagadek były męczące (dla kogoś kto lubi takie łamigłówki, to może być akurat na plus).

Najsłabsza i najbardziej irytująca rzecz w książce, to ciągle powtarzany przez młodego śledczego zwrot "jasne". Kto tak mówi w odpowiedzi na dosłownie wszystko?

Ciekawy pomysł na fabułę, ale przez ilość plot twistów trochę przekombinowany. Sposoby dokonywania morderstw bardzo kreatywne a sam ich mechanizm mocno kojarzy się z Piłą. Niestety kilkustronicowe opisy wskazówek do rozwiązania zagadek były męczące (dla kogoś kto lubi takie łamigłówki, to może być akurat na plus).

Najsłabsza i najbardziej irytująca rzecz w książce, to...

Trochę śmieszna, trochę bardziej infantylna.

Trochę śmieszna, trochę bardziej infantylna.

Promowanie toksycznych relacji. Cringe i ciary żenady.

Promowanie toksycznych relacji. Cringe i ciary żenady.

Nie jest to literatura wysokich lotów i nie doszukiwałbym się w tej książce nie wiadomo czego. Fabuła dość przewidywalna, każdy tom schematyczny, mimo to nieźle się bawiłam z dziewczynami i ziomeczkami z Panta Rhei. Przyjemna seria umilająca chorowanie.

Nie jest to literatura wysokich lotów i nie doszukiwałbym się w tej książce nie wiadomo czego. Fabuła dość przewidywalna, każdy tom schematyczny, mimo to nieźle się bawiłam z dziewczynami i ziomeczkami z Panta Rhei. Przyjemna seria umilająca chorowanie.

Przeczytałam ją jako 13-latka, zrobiła na mnie spore wrażenie, dała do myślenia i zniechęciła do narkotyków bardziej niż nijakie lekcje o negatywnych skutkach używek. Dlatego uważam, że książka powinna być obowiązkową lekturą dla gimnazjalistów zamiast większości tych zawartych w podstawie programowej, które kompletnie nic nie wnoszą do życia młodego człowieka.
Zdecydowanie polecam.

Przeczytałam ją jako 13-latka, zrobiła na mnie spore wrażenie, dała do myślenia i zniechęciła do narkotyków bardziej niż nijakie lekcje o negatywnych skutkach używek. Dlatego uważam, że książka powinna być obowiązkową lekturą dla gimnazjalistów zamiast większości tych zawartych w podstawie programowej, które kompletnie nic nie wnoszą do życia młodego człowieka....

Tragicznie monotonna grafomania. Niesamowicie nudna i nielogiczna książka, w której głowni bohaterowie cały czas "rozpadają się na milion kawałków".
Katastrofa.

Tragicznie monotonna grafomania. Niesamowicie nudna i nielogiczna książka, w której głowni bohaterowie cały czas "rozpadają się na milion kawałków".
Katastrofa.

Bardzo ciekawa książka, która wzbogaca nasze przemyślenia oraz pomaga wyrobić sobie własne zdanie na temat eutanazji oraz samobójstwa. Jest napisana treściwie i ciężko się od niej oderwać. Zdecydowanie porusza i skłania do refleksji. Autor używa konkretnych argumentów oraz przedstawia nam różne sytuacje, które wpłynęły na ich ukształtowanie. Jednak nie są one przedstawiony w sposób nachalny. Jedynie ostatni rozdział nie przypadł mi do gustu- był zwyczajnie nudny. Poza tym książka warta przeczytania.

Bardzo ciekawa książka, która wzbogaca nasze przemyślenia oraz pomaga wyrobić sobie własne zdanie na temat eutanazji oraz samobójstwa. Jest napisana treściwie i ciężko się od niej oderwać. Zdecydowanie porusza i skłania do refleksji. Autor używa konkretnych argumentów oraz przedstawia nam różne sytuacje, które wpłynęły na ich ukształtowanie. Jednak nie są one przedstawiony...