Fenomenalna ! Pełna uczuć. Bardzo ale to bardzo wciągająca. Nawet jeszcze bardziej niż poprzednie powieści autorki. Oczywiście wcześniejsze książki też czyta się jednym tchem. Według mnie powinna zostać wpisana do kanonu lektur szkół ponadpodstawowych !

Fenomenalna ! Pełna uczuć. Bardzo ale to bardzo wciągająca. Nawet jeszcze bardziej niż poprzednie powieści autorki. Oczywiście wcześniejsze książki też czyta się jednym tchem. Według mnie powinna zostać wpisana do kanonu lektur szkół ponadpodstawowych !

Właśnie skończyłam czytać Wiosnę. Jestem oczarowana nigdy do tej pory nie przeczytałam tak życiowej powieści. A ten fragment kiedy syn mówi po raz pierwszy do ojca "tato" miałam zaszklone oczy. Nie mogę doczekać się Lata.

Właśnie skończyłam czytać Wiosnę. Jestem oczarowana nigdy do tej pory nie przeczytałam tak życiowej powieści. A ten fragment kiedy syn mówi po raz pierwszy do ojca "tato" miałam zaszklone oczy. Nie mogę doczekać się Lata.

„Czerwień Jarzębin” była to najdłużej i najbardziej wyczekiwana prze ze mnie powieść autorki. Pierwsza część Leśnej Trylogii „Leśna polana” opowiadała o wielkiej miłości Gabrieli i Wiktora. Tych dwojga los w przeszłości nie oszczędzał (On był katowany przez swojego ojczyma do nieprzytomności. Ona również przeżyła wiele ciężkich momentów w życiu). Zakończenie „Leśnej polany” został tak stworzony aby, czytelnik przez długi czas zastanawiał się jakie będą dalsze losy bohaterów.

Tak było również w moim przypadku.

Akcja najnowszej powieści Katarzyny Michalak rozpoczyna się po upływie kilku lat. Mogłoby się wydawać, że dostaniemy rozwiązanie kilku najważniejszych nierozwiązanych zagadek. Jednak kiedy przeczytałam pierwsze kilka stron powieści wiedziałam, że tak nie będzie. Z każdą kolejną stroną fabuła powieści stawała się coraz bardziej zagadkowa i nic nie wskazywało na to aby coś miało się zmienić .

„ Żyj tak, by po twojej śmierci płakano z żalu a nie z ulgi”

Gabrysia się odnajduje. Nie oznacza to jednak spokojnego i dostatniego życia bohaterów.

„(…) ona go wczoraj nie odtrąciła nie odrzuciła jego miłości, po prostu chciała być szczęśliwa na swoich warunkach

Wręcz przeciwnie. Wątki bohaterów (także Marcina i Patryka oraz Julii i Majki) stają się coraz bardziej zawiłe. Można odczuć wszech obecne zło, które nigdy nie daje za wygraną.

„Czerwień Jarzębin” to powieść również o wielkiej sile prawdziwej przyjaźni, która jest w stanie dokonać wszystkiego jeżeli zajdzie taka potrzeba.

„Czasem Bóg stawia na naszej drodze anioła (…) Ty o swojego musiałabyś się potknąć, a i tak byś nie uwierzyła, że, są ludzie, którzy naprawdę cię kochają i chcą ci pomóc (...)”


Styl pisarski autorki bardzo mi się podoba; wartka akcja, bardzo rzeczywiste postaci, nieprzewidywalność do ostatniej strony powieści powoduje, że książki Pani Katarzyny Michalak długo pozostają w mojej pamięci oraz sprawia, że z niecierpliwością czekam na każdą kolejną powieść spod pióra autorki.

Muszę się przyznać, że lektura powieści nie była dla mnie łatwa. Nie dałam rady jej przeczytać jednym tchem ponieważ, musiałam przemyśleć, „przetrawić” zło i cierpienie jakie spotkało wszystkich bohaterów powieści z wyjątkiem ojczyma braci Prado. Książka skończyła się w tak zaskakującym momencie, że nie wiem jak dotrwam do przeczytania ostatniego tomu „ Błękitne sny”, który zakończy „Leśną trylogię”

„Czerwień Jarzębin” była to najdłużej i najbardziej wyczekiwana prze ze mnie powieść autorki. Pierwsza część Leśnej Trylogii „Leśna polana” opowiadała o wielkiej miłości Gabrieli i Wiktora. Tych dwojga los w przeszłości nie oszczędzał (On był katowany przez swojego ojczyma do nieprzytomności. Ona również przeżyła wiele ciężkich momentów w życiu). Zakończenie „Leśnej polany”...