Opinie użytkownika

Filtruj:
Wybierz
Sortuj:
Wybierz

Na półkach:

Na początku miałam lekkie zawahanie — historia Tymiana ma zupełnie inną energię niż Sofia i potrzebowałam chwili, żeby się w to wczytać.
Ale kiedy wraca Sofia, wszystko wskakuje na swoje miejsce. To bohaterka złożona, nieprzewidywalna, bardzo wyrazista — jej wątki czytałam już z pełnym zaangażowaniem.
Świat przedstawiony nadal robi wrażenie — niepokojący, chwilami jakby na granicy rozpadu. Polecam :)

Na początku miałam lekkie zawahanie — historia Tymiana ma zupełnie inną energię niż Sofia i potrzebowałam chwili, żeby się w to wczytać.
Ale kiedy wraca Sofia, wszystko wskakuje na swoje miejsce. To bohaterka złożona, nieprzewidywalna, bardzo wyrazista — jej wątki czytałam już z pełnym zaangażowaniem.
Świat przedstawiony nadal robi wrażenie — niepokojący, chwilami jakby na...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

„Agla” to książka, która robi klimat — trochę mroczny, trochę hipnotyzujący, momentami wręcz duszny. Radek Rak prowadzi czytelnika przez świat na pograniczu realizmu i baśni, gdzie nic nie jest do końca oczywiste. Czytanie to była dla mnie prawdziwa uczta, sięgam już po kolejny tom :)

„Agla” to książka, która robi klimat — trochę mroczny, trochę hipnotyzujący, momentami wręcz duszny. Radek Rak prowadzi czytelnika przez świat na pograniczu realizmu i baśni, gdzie nic nie jest do końca oczywiste. Czytanie to była dla mnie prawdziwa uczta, sięgam już po kolejny tom :)

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Mocna, mroczna historia, która pokazuje, że oblicze wojny w każdym świecie – nawet tym fantastycznym – ma podobny, bardzo smutny wydźwięk. Czytało mi się dobrze, mimo że nie jest to mój ulubiony gatunek. Książka potrafi wciągnąć i zostawia po sobie emocje, choć momentami miałam wrażenie, że jest nieco przegadana.

Mocna, mroczna historia, która pokazuje, że oblicze wojny w każdym świecie – nawet tym fantastycznym – ma podobny, bardzo smutny wydźwięk. Czytało mi się dobrze, mimo że nie jest to mój ulubiony gatunek. Książka potrafi wciągnąć i zostawia po sobie emocje, choć momentami miałam wrażenie, że jest nieco przegadana.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Interesujący pomysł na dystopijny świat i samotność człowieka w rzeczywistości pozbawionej odpowiedzi. Czytałam z ciekawością, ale sama historia nie wywołała we mnie większych emocji. Nie była to dla mnie lektura „wow”.

Interesujący pomysł na dystopijny świat i samotność człowieka w rzeczywistości pozbawionej odpowiedzi. Czytałam z ciekawością, ale sama historia nie wywołała we mnie większych emocji. Nie była to dla mnie lektura „wow”.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Książka raczej do lekkiego czytania i oderwania głowy po ciężkim dniu. Fabuła momentami bywa naiwna, a główna bohaterka potrafi solidnie zirytować swoimi decyzjami. Mimo to historia wciąga na tyle, że czyta się ją szybko i z ciekawością, co będzie dalej. Dobra rozrywka, ale raczej bez większej głębi.

Książka raczej do lekkiego czytania i oderwania głowy po ciężkim dniu. Fabuła momentami bywa naiwna, a główna bohaterka potrafi solidnie zirytować swoimi decyzjami. Mimo to historia wciąga na tyle, że czyta się ją szybko i z ciekawością, co będzie dalej. Dobra rozrywka, ale raczej bez większej głębi.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Schronisko, którego nie było” to klimatyczna historia, w której napięcie budowane jest stopniowo, a góry stają się ważnym tłem dla ludzkich emocji i tajemnic. Autor sprawnie prowadzi opowieść, skupiając się bardziej na bohaterach niż na samej zagadce. To solidna lektura, która zostawia z refleksją i budzi ochotę na własną górską wyprawę.

Schronisko, którego nie było” to klimatyczna historia, w której napięcie budowane jest stopniowo, a góry stają się ważnym tłem dla ludzkich emocji i tajemnic. Autor sprawnie prowadzi opowieść, skupiając się bardziej na bohaterach niż na samej zagadce. To solidna lektura, która zostawia z refleksją i budzi ochotę na własną górską wyprawę.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Wyjarzmiona to wymagająca, ale bardzo wciągająca powieść. Gwara na początku spowalnia, lecz z czasem buduje autentyczny klimat. Historia Rozalki, szczególnie w momencie ucieczki i poniewierki, robi się coraz bardziej zakręcona, ale wciąga do samego końca. Lektura trudna, lecz warta uwagi.

Wyjarzmiona to wymagająca, ale bardzo wciągająca powieść. Gwara na początku spowalnia, lecz z czasem buduje autentyczny klimat. Historia Rozalki, szczególnie w momencie ucieczki i poniewierki, robi się coraz bardziej zakręcona, ale wciąga do samego końca. Lektura trudna, lecz warta uwagi.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Skończyły mi się oczy to książka bardzo kobieca – o relacjach, więzach rodzinnych i o sile, która rodzi się z bliskości i troski o drugiego człowieka. Autorka z dużą empatią pokazuje kobiety w różnych momentach życia, ich codzienne zmagania, czułość i odpowiedzialność za innych.
To opowieść spokojna, ale pełna emocji – taka, która daje poczucie bezpieczeństwa i zrozumienia. Czyta się ją z przyjemnością i poczuciem, że obcuje się z historią prawdziwą, bliską i bardzo ludzką.

Skończyły mi się oczy to książka bardzo kobieca – o relacjach, więzach rodzinnych i o sile, która rodzi się z bliskości i troski o drugiego człowieka. Autorka z dużą empatią pokazuje kobiety w różnych momentach życia, ich codzienne zmagania, czułość i odpowiedzialność za innych.
To opowieść spokojna, ale pełna emocji – taka, która daje poczucie bezpieczeństwa i zrozumienia....

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Ludzie wędrowni to cudowna lektura.
Było mi wspaniale, gdy ją czytałam – czytałam uważnie, powoli, smakując każdą stronę.
To książka, która nie pcha do przodu, pozwala być „w środku”, daje poczucie drogi, a nie mety.
Bardzo polecam.

Ludzie wędrowni to cudowna lektura.
Było mi wspaniale, gdy ją czytałam – czytałam uważnie, powoli, smakując każdą stronę.
To książka, która nie pcha do przodu, pozwala być „w środku”, daje poczucie drogi, a nie mety.
Bardzo polecam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Czytało się dobrze, ale momentami wulgarny i odpychający ton narratorki zostawił mnie z lekkim niesmakiem. Mocna proza, choć nie do końca dla mnie.

Czytało się dobrze, ale momentami wulgarny i odpychający ton narratorki zostawił mnie z lekkim niesmakiem. Mocna proza, choć nie do końca dla mnie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Świetny klimat i bardzo wciągająca historia, czyta się szybko. Szkoda tylko, że zakończenie jest trochę przekombinowane i zostawia niedosyt. Mimo wszystko dobra, nastrojowa lektura.

Świetny klimat i bardzo wciągająca historia, czyta się szybko. Szkoda tylko, że zakończenie jest trochę przekombinowane i zostawia niedosyt. Mimo wszystko dobra, nastrojowa lektura.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Wielowątkowa, ciekawie zapowiadająca się historia, ale momentami zbyt rozwleczona. Dobre pomysły gubią się przez przeciągnięte wątki i nierówne tempo. Solidna książka, choć zabrakło mi większej dynamiki.

Wielowątkowa, ciekawie zapowiadająca się historia, ale momentami zbyt rozwleczona. Dobre pomysły gubią się przez przeciągnięte wątki i nierówne tempo. Solidna książka, choć zabrakło mi większej dynamiki.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Gołoborze” czytało mi się świetnie – to jedna z tych książek, które wciągają od pierwszych stron i nie pozwalają odłożyć ich na bok. Siembieda świetnie łączy mrok, lokalne podania i rodzinne tajemnice, tworząc klimat, który naprawdę czuć.
Podobało mi się, że historia jest osadzona w realnym krajobrazie i ma w sobie coś z legendy, a jednocześnie trzyma w napięciu jak dobry thriller.
Nie wszystko jest tu oczywiste, sporo rzeczy zostaje między zdaniami – i to właśnie lubię. Polecam!

Gołoborze” czytało mi się świetnie – to jedna z tych książek, które wciągają od pierwszych stron i nie pozwalają odłożyć ich na bok. Siembieda świetnie łączy mrok, lokalne podania i rodzinne tajemnice, tworząc klimat, który naprawdę czuć.
Podobało mi się, że historia jest osadzona w realnym krajobrazie i ma w sobie coś z legendy, a jednocześnie trzyma w napięciu jak dobry...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Ogród nad brzegiem morza” to dla mnie książka przede wszystkim stylu — delikatnego, zmysłowego, bardzo katalońskiego. Czuć w niej powiew Morza Śródziemnego, zapach roślin, światło i melancholię. Podobało mi się zestawienie bogactwa i przepychu z prostotą natury oraz spokojem starego ogrodnika, który patrzy na świat zupełnie inaczej niż mieszkańcy willi.
To piękna atmosfera, choć sama historia nie porwała mnie w pełni …

Ogród nad brzegiem morza” to dla mnie książka przede wszystkim stylu — delikatnego, zmysłowego, bardzo katalońskiego. Czuć w niej powiew Morza Śródziemnego, zapach roślin, światło i melancholię. Podobało mi się zestawienie bogactwa i przepychu z prostotą natury oraz spokojem starego ogrodnika, który patrzy na świat zupełnie inaczej niż mieszkańcy willi.
To piękna atmosfera,...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Małecki po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o ludzkim zagubieniu z niezwykłą czułością. „Obiekty głębokiego nieba” wciągają od pierwszych stron – nie mogłam się oderwać. Lubię ten jego styl, w którym nic nie jest podane wprost, a każde zdanie ma ukryte drugie dno. To jedna z tych książek, w których człowiek odnajduje kawałki własnych myśli i emocji, nawet jeśli nie zawsze chce je tam znaleźć.

Małecki po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o ludzkim zagubieniu z niezwykłą czułością. „Obiekty głębokiego nieba” wciągają od pierwszych stron – nie mogłam się oderwać. Lubię ten jego styl, w którym nic nie jest podane wprost, a każde zdanie ma ukryte drugie dno. To jedna z tych książek, w których człowiek odnajduje kawałki własnych myśli i emocji, nawet jeśli nie...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Książka miała ciekawy klimat i potencjał – górski szpital, tajemnica, XIX-wieczny nastrój – ale zabrakło mi wciągającej fabuły i emocji. Momentami akcja się dłużyła, a postaci nie zapadły mi w pamięć. Nie była to zła lektura, ale też nie zostanie ze mną na długo.

Książka miała ciekawy klimat i potencjał – górski szpital, tajemnica, XIX-wieczny nastrój – ale zabrakło mi wciągającej fabuły i emocji. Momentami akcja się dłużyła, a postaci nie zapadły mi w pamięć. Nie była to zła lektura, ale też nie zostanie ze mną na długo.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Smutna, chwilami przytłaczająca opowieść o samotności w przyjaźni i potrzebie bycia akceptowanym. Pokazuje, jak silna może być potrzeba bycia potrzebnym. Na końcu uderza odkrycie, że narratorka — ta, która tak bardzo chce być zauważona — przez większość książki pozostaje bezimienna.

Smutna, chwilami przytłaczająca opowieść o samotności w przyjaźni i potrzebie bycia akceptowanym. Pokazuje, jak silna może być potrzeba bycia potrzebnym. Na końcu uderza odkrycie, że narratorka — ta, która tak bardzo chce być zauważona — przez większość książki pozostaje bezimienna.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Emocjonalna, momentami bardzo poruszająca książka o samotności, winie i próbie odnalezienia sensu. Niełatwa, ale zostaje w głowie na długo. Cieszę się, że po nią sięgnęłam.

Emocjonalna, momentami bardzo poruszająca książka o samotności, winie i próbie odnalezienia sensu. Niełatwa, ale zostaje w głowie na długo. Cieszę się, że po nią sięgnęłam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

Bardzo podobała mi się ta książka! Fascynująca opowieść o ostatniej żonie Henryka VIII – Katarzynie Parr. Pełna intryg, emocji i kobiecej siły. Czyta się lekko i z prawdziwą przyjemnością.

Bardzo podobała mi się ta książka! Fascynująca opowieść o ostatniej żonie Henryka VIII – Katarzynie Parr. Pełna intryg, emocji i kobiecej siły. Czyta się lekko i z prawdziwą przyjemnością.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to


Na półkach:

„Szeptanka" autorstwa Karoliny Głogowskiej to książka, która mimo niewielkich rozmiarów, potrafi przyciągnąć uwagę czytelnika. Styl pisania autorki jest lekki i przystępny, co sprawia, że lektura przebiega szybko i przyjemnie. Polecam

„Szeptanka" autorstwa Karoliny Głogowskiej to książka, która mimo niewielkich rozmiarów, potrafi przyciągnąć uwagę czytelnika. Styl pisania autorki jest lekki i przystępny, co sprawia, że lektura przebiega szybko i przyjemnie. Polecam

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to