Profil użytkownika: zaczytana_doma

[współpraca reklamowa Wydawnictwo W. A. B.]
"Dark Elite. Zemsta" Julii Hausburg to powieść, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala odetchnąć aż do ostatniego zdania. Historia została osadzona w elitarnym, pełnym tajemnic środowisku Corvina Castle, a związe pomiędzy Elorą i Gabrielem to mieszanka mrocznego thrillera, akademickiej rywalizacji i rodzącego się uczucia, które musi zmierzyć się z niebezpieczeństwem i tajemnicami, które posiada każde z nich.
Elora, to ambitna dziewczyna marząca o karierze w medycynie, która szybko musi dostosować się do swojego nowego statusu społecznego, i Gabriel, zamknięty w sobie chłopak poszukujący odpowiedzi na temat śmierci swojej siostry, stają się konkurentami w walce o miejsce w prestiżowym stowarzyszeniu Fortuna. Cała organizacja owiana jest dużą dozą tajemnicy. To, co zaczyna się jako zwykła studencka rywalizacja, szybko przeradza się w grę o wysoką stawkę, gdy oboje odkrywają, że Fortuna jest jeszcze bardziej niebezpieczna, niż im się zdawało. Hausburg zręcznie buduje napięcie, wplatając w fabułę nieoczekiwane zwroty akcji i atmosferę nieustannego zagrożenia, przez co czytelnik, podobnie jak bohaterowie, czuje się pionkiem w większej rozgrywce, co tylko potęguje emocje.
Siłą tej powieści są jej bohaterowie. Elora to postać zdeterminowana i inteligentna, ale niepozbawiona wrażliwości, co czyni ją łatwą do polubienia. Gabriel z kolei, z jego bagażem emocjonalnym i tajemniczą aurą, intryguje i budzi ciekawość – jego motywacje stopniowo się wyjaśniają, dodając głębi całej historii. Niestety są momenty bardzo infantylne i przewidywalne, ale myślę, że to część związana z gatunkiem książki. Chemia między nimi jest wyczuwalna, a ich relacja – pełna napięcia i niepewności – rozwija się zbyt szybko, przez co traci na autentyczności.
Motyw elitarnej uczelni to coś, co ostatnio zaczęło mi się niesamowicie podobać i tutaj on działa, choć brakuje mi więcej "uczelni" i rywalizacji, choć aspekt ambicji i władzy jest tutaj ukazany bardzo dobrze. Manipulowanie postaciami i czytelnikiem jest wprost doskonałe, dzięki czemu opisy zyskują na plastyczności, a język Hausburg dynamicznie prowadzi całą narrację, nie pozwalając na oderwanie się od lektury do ostatniej strony.
"Dark Elite. Zemsta" to książka dla dojrzałych fanów mrocznych historii z nutą romansu i akademickiego klimatu spod znaku "dark academia". Julia Hausburg stworzyła wciągającą opowieść o ambicji, tajemnicach i poświęceniu, która zostawia czytelnika z pytaniem: gdzie II tom?! Z niecierpliwością czekam na kontynuację losów Elory i Gabriela – ich historia nabiera rozpędu i muszę wiedzieć, co wydarzy się dalej.

[współpraca reklamowa Wydawnictwo W. A. B.]
"Dark Elite. Zemsta" Julii Hausburg to powieść, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala odetchnąć aż do ostatniego zdania. Historia została osadzona w elitarnym, pełnym tajemnic środowisku Corvina Castle, a związe pomiędzy Elorą i Gabrielem to mieszanka mrocznego thrillera, akademickiej rywalizacji i rodzącego się uczucia,...

Zacznijmy od tego, że ani nie mam nic do Penelope Douglas (serie Devil's Night uwielbiam) ani do mocnych SMUTów, ale ta książka dostaje miano "Najgorszej Książki 2025", a my nawet nie dotarliśmy do połowy roku. Już miejsce na podium zajęte, teraz ewentualnie walczymy o 2 i 3 miejsce. Ale od początku...
Ten dziwny trójkąt "miłosny" to nawet nie jest główny problem tej powieści, choć mnie nie zachwycił i bardzo często miałam duży wyraz zniesmaczenia na twarzy podczas słuchania audiobooka i jak nie robię DNFów, tak tutaj prawie do tego doszło. Autorka jest niekonsekwentna, buduje postacie tylko w oparciu o seks i sceny erotyczne. Tiernan lubi gotować? Niech robi na śniadanie tylko bekon i owsiankę i nie rozwijajmy dalej tematu. Odnawianie mebli? Niech robi, co z tego, że do tego potrzebny jest sprzęt i wiedza. Jej wuj na bank ma cały magazyn randomowych rzeczy. Żałoba? Nie istnieje. Szacunek do siebie? Nie istnieje. Pojęcie "gwałtu"? No też nie istnieje, jakiś obcy typ ją prawie przeleciał i w sumie tego nie chciała, ale zapomnijmy o tym. Przedstawienie aspektu braku komunikacji u Caleba, który przestał się odzywać w wieku 4 lat i wrócił do tego dopiero po dwudziestce, też jest o kant dupy rozbić. Autorka nie zrobiła minimum reaserchu i traktuje ten problem, jak zadrapanie na kolanie. Po jakimś czasie się zagoi samo i będzie dobrze. To mogła być dobra książka, ale Penelope Douglas postanowiła popłynąć tylko na kontrowersji i własnym nazwisku i moim zdaniem, nie przyłożyła się do niczego w tej historii, bo nawet te "Spicy" sceny były nijakie. Myślę, że długo nie zdecyduje się na sięgnięcie po cokolwiek, co wyszło spod jej rąk.

Zacznijmy od tego, że ani nie mam nic do Penelope Douglas (serie Devil's Night uwielbiam) ani do mocnych SMUTów, ale ta książka dostaje miano "Najgorszej Książki 2025", a my nawet nie dotarliśmy do połowy roku. Już miejsce na podium zajęte, teraz ewentualnie walczymy o 2 i 3 miejsce. Ale od początku...
Ten dziwny trójkąt "miłosny" to nawet nie jest główny problem tej...

Graham Masterton to mistrz horroru, którego książki od lat dostarczają mi i milionom innych czytelników dreszczyku emocji i makabrycznych historii. Jego seria o Jimie Rooku, nauczycielu z niezwykłym darem dostrzegania zjawisk nadprzyrodzonych, otrzymała drugie życie dzięki wydawnictwu Albatros i również dzięki nim, miałam możliwość powrotu do West Grove Community, by zmierzyć się z kolejną tajemnicą, która nawiedziła mury tej szkoły. Tym razem jednak autor splata horror z indiańskimi legendami, przez które dostawałam gęsiej skórki i odkładałam lekturę na bok, by nieco ochłonąć.
Tym razem Rook i jego uczniowe musi zmierzyć się z nieznanym zagrożeniem, które pojawia się wraz z nową dziewczyną, która dołącza do jego klasy – Catherine Biały Ptak, Indianką Nawaho. Od pozornie niewinnej kłótni na meczu w szkole zaczynają dziać się niepokojące rzeczy– brutalne morderstwo, dziwne zniszczenia i atmosfera nieuchronnie zbliżającej się katastrofy. Okazuje się, że Catherine została rytualnie zaręczona z młodym Indianinem z Arizony, który w jej ślad wysłał istotę z najokropniejszych koszmarów. Nauczyciel, chcąc ochronić dziewczynę i swoich uczniów, staje do walki z nadprzyrodzonym bytem, który nie wie, co oznacza słowo "litość".
Masterton po raz kolejny udowodnił, że potrafi wykreować pełną napięcia, mroczną atmosferę, która trzyma czytelnika w szponach strachu do ostatniej strony. Autor zręcznie łączy mitologię rdzennych Amerykanów z horrorem, tworząc niezwykłą mieszankę, która wyróżnia się na tle innych powieści grozy, choć ja wcześniej również trafiłam na takie hybrydowe łączenia i jestem ich wielką fanką. Język powieści jest dynamiczny, a bohaterowie wyraziści – zwłaszcza Jim Rook, który, choć nie jest typowym herosem, staje się obrońcą tych, którzy sami nie są sobie w stanie poradzić. Nie uważam się, za wyjadacza horrorów, szczególnie w wersji książkowej, ale mogę zapewnić, że ta powieść znajdzie uznanie wśród wielu czytelników, mniej i bardziej wkręconych w brutalne historie. Ostrzegam jednak przed mocnym gore, które pojawia się w rozdziałach i trochę ubolewam, że Wydawnictwo nie zdecydowała się na takie ostrzeżenie.
Według mnie Masterton po raz kolejny udowadnia, że wyobraźnia niektórych ludzi nie zna granic i on się do tego grona zalicza, więc funduje czytelnikom jazdę bez trzymanki.

Graham Masterton to mistrz horroru, którego książki od lat dostarczają mi i milionom innych czytelników dreszczyku emocji i makabrycznych historii. Jego seria o Jimie Rooku, nauczycielu z niezwykłym darem dostrzegania zjawisk nadprzyrodzonych, otrzymała drugie życie dzięki wydawnictwu Albatros i również dzięki nim, miałam możliwość powrotu do West Grove Community, by...