Profil użytkownika: JakiMany

Niewykluczone, że największą władzą naszego umysłu jest zdolność radzenia sobie z bólem. Teorie klasyczne nauczają nas o czterech wrotach umysłu, przez które każdy przechodzi zgodnie z własną naturą i potrzebami. Pierwsze to sen, który przynosi nam wytchnienie od świata i całego jego bólu. Sen wyznacza przemijanie czasu, narzuca nam dystans wobec krzywd, jakich doznaliśmy. Ranny człowiek często zapada w nieświadomość. Podobnie bywa z tym, który otrzyma przerażające wieści – często mdleje czy traci przytomność. Tak właśnie umysł może chronić sam siebie, przechodząc przez pierwsze wrota. Drugie są wrota zapomnienia. Niektóre rany są zbyt głębokie, aby mogły się zabliźnić, albo zbyt głębokie, aby zagoiły się w miarę szybko. Dodatkowo wiele wspomnień po prostu ma bolesny charakter i nie ma w nich nic, co mogłoby zostać uzdrowione. Powiedzenie „czas leczy rany” jest fałszywe. Czas leczy większość ran. Reszta pozostaje ukryta za drugimi wrotami. Trzecimi wrotami jest szaleństwo. Bywa, że umysł zostaje porażony takim ciosem, iż kryje się w szaleństwie. I choć z pozoru to wyjście wcale nie musi wydawać się korzystne, w istocie takie właśnie jest. Bywają chwile, w których rzeczywistość jest niczym innym jak tylko bólem, a żeby przed nim uciec, umysł musi porzucić rzeczywistość. Czwarte wrota to śmierć. Ostatnia reduta. Po śmierci nie może nam się stać już nic złego, a przynajmniej tak powiadają.

Niewykluczone, że największą władzą naszego umysłu jest zdolność radzenia sobie z bólem. Teorie klasyczne nauczają nas o czterech wrotach um...

Pomimo dokonującego się postępu, który, jak się nam każe wierzyć, ma rozjaśniać mroki, eliminować zagrożenia i odpędzać strachy. Jak dotąd, postęp większych sukcesów w tej materii nie odniósł. Jak dotąd, postęp tylko wmawia nam, że ciemność to wyłącznie ćmiący światło przesąd, że nie ma się czego bać. Ale to nieprawda. Jest się czego bać. Bo zawsze, zawsze będzie istniała ciemność. I zawsze będzie rozpanoszone w ciemności Zło, zawsze będą w ciemności kły i pazury, mord i krew. I zawsze będą potrzebni wiedźmini. I oby zawsze zjawiali się tam, gdzie właśnie są potrzebni. Tam, skąd dobiega wołanie o pomoc. Tam, skąd się ich przyzywa. Oby zjawiali się, wzywani, z mieczem w ręku. Mieczem, którego błysk przebije ciemności, którego jasność mroki rozproszy.

Pomimo dokonującego się postępu, który, jak się nam każe wierzyć, ma rozjaśniać mroki, eliminować zagrożenia i odpędzać strachy. Jak dotąd, ...

Zawsze jestem zmęczony. I jestem cholernie zmęczony byciem zmęczonym. Wszystko jest takim cholernym wysiłkiem, bez względu na to, czy walczę ze starymi bogami, czy mam tylko przetrwać kolejny dzień.

Zawsze jestem zmęczony. I jestem cholernie zmęczony byciem zmęczonym. Wszystko jest takim cholernym wysiłkiem, bez względu na to, czy walczę...

nie daj się porwać fali niesionych z wiatrem emocji. Strzeż się nieustannie, gdż w czasie święta my […] popadamy czasem w szaleństwo – cudowne i wspaniałe, ale jednak szaleństo

nie daj się porwać fali niesionych z wiatrem emocji. Strzeż się nieustannie, gdż w czasie święta my […] popadamy czasem w szaleństwo – cudow...

Niektóre dni ciążą Ci po prostu jak kamienie. Niektóre są płoche jak koty, umykają, kiedy potrzebujesz pocieszenia, a później kiedy nie chcesz, wracają, szturchają Cię i odbierają Ci oddech.

Niektóre dni ciążą Ci po prostu jak kamienie. Niektóre są płoche jak koty, umykają, kiedy potrzebujesz pocieszenia, a później kiedy nie chce...

Spiewały wiele pieśni, lecz każda z nich stanowiła zaledwie cząstkę dłuższej melodii, rzucającej czar na ową magiczną moc, wyostrzającej zmysły, usuwającej wszelkie zahamowania, budzącej radość w sercach

Spiewały wiele pieśni, lecz każda z nich stanowiła zaledwie cząstkę dłuższej melodii, rzucającej czar na ową magiczną moc, wyostrzającej zmy...

Kiedy zaczynałem tę robotę, miałem takie marzenie, marzenie pomagać ludziom, którzy nie mają do kogo się zwrócić. Ale marzenia są nietrwałe. A rzeczywistość to nieustanna walka o zdobycie kasy na jedzenie i czynsz, […] Twarda rzeczywistość zmusza cię do rezygnowania z ideałów, krok po kroku, dzień po dniu, do nieustannych kompromisów dla tych kilku niewielkich zwycięstw, które nic nie znaczą w obliczu podłości i obojętności świata. Aż pewnego dnia zastanawiasz się, czy z człowieka, jakim chciałeś być, zastało coś jeszcze poza pustą skorupą, ale brniesz w to wszystko dalej, bo nie masz alternatywy. Z tym że marzenie nigdy nie umiera do końca.

Kiedy zaczynałem tę robotę, miałem takie marzenie, marzenie pomagać ludziom, którzy nie mają do kogo się zwrócić. Ale marzenia są nietrwałe....

I wiem cholernie dobrze, że nie oddałbym mojej dziewczyny za wszystkie skarby świata. Ale świat czasem się rozpada.

I wiem cholernie dobrze, że nie oddałbym mojej dziewczyny za wszystkie skarby świata. Ale świat czasem się rozpada.

nie daj się porwać fali niesionych z wiatrem emocji. Strzeż się nieustannie, gdż w czasie święta my […] popadamy czasem w szaleństwo – cudowne i wspaniałe, ale jednak szaleństo

nie daj się porwać fali niesionych z wiatrem emocji. Strzeż się nieustannie, gdż w czasie święta my […] popadamy czasem w szaleństwo – cudow...