To jest ciągle ten sam doskonały Piotr Górski, autor pełnokrwistych, dojrzałych kryminałów. Do nowego bohatera trzeba co prawda trochę przywyknąć, ale sama opowieść poprowadzona jest znów perfekcyjnie. Historie z serii o Kruku były nieco bardziej przyziemne, tutaj autor popuścił znacznie bardziej wodze wyobraźni, w stronę, która nie do końca mi odpowiada, ale to jedyny zarzut, bo książkę czyta się świetnie.

To jest ciągle ten sam doskonały Piotr Górski, autor pełnokrwistych, dojrzałych kryminałów. Do nowego bohatera trzeba co prawda trochę przywyknąć, ale sama opowieść poprowadzona jest znów perfekcyjnie. Historie z serii o Kruku były nieco bardziej przyziemne, tutaj autor popuścił znacznie bardziej wodze wyobraźni, w stronę, która nie do końca mi odpowiada, ale to jedyny...

Marek Stelar w dobrej formie. Udana kontynuacja w postaci klasycznego kryminału śledczego. Bez makabry i idiotycznych scen rodem z kina akcji, za to to z prawdziwą zagadką, która znajduje w miarę sensowne rozwiązanie. Mimo kilku słabości, dochodzenie śledzimy z satysfakcją.

Marek Stelar w dobrej formie. Udana kontynuacja w postaci klasycznego kryminału śledczego. Bez makabry i idiotycznych scen rodem z kina akcji, za to to z prawdziwą zagadką, która znajduje w miarę sensowne rozwiązanie. Mimo kilku słabości, dochodzenie śledzimy z satysfakcją.

Kolejna ciekawa, wręcz niezwykła historia. Nie można autorowi odmówić kreatywności w wyszukiwaniu tła do każdej kolejnej powieści. Widzę też pewien postęp w warsztacie literackim, książkę czyta się naprawdę dobrze. Sama intryga kryminalna i jej rozwiązanie nie do końca mnie satysfakcjonuje. Finał jest dość pospieszny i przewidywalny oraz średnio realistyczny. Jest to jednak w sumie chyba najsolidniejsza część serii.

Kolejna ciekawa, wręcz niezwykła historia. Nie można autorowi odmówić kreatywności w wyszukiwaniu tła do każdej kolejnej powieści. Widzę też pewien postęp w warsztacie literackim, książkę czyta się naprawdę dobrze. Sama intryga kryminalna i jej rozwiązanie nie do końca mnie satysfakcjonuje. Finał jest dość pospieszny i przewidywalny oraz średnio realistyczny. Jest to jednak...

Dobra powieść historyczna, a nie żaden reportaż. Doskonale osadzona w realiach, oparta na udokumentowanych faktach, a przy tym żywa i bez dłużyzn. Pytanie, ile w niej rzeczywistych motywacji i przemyśleń bohatera (jego pamiętników nie znam), a ile fantazji autora.

Dobra powieść historyczna, a nie żaden reportaż. Doskonale osadzona w realiach, oparta na udokumentowanych faktach, a przy tym żywa i bez dłużyzn. Pytanie, ile w niej rzeczywistych motywacji i przemyśleń bohatera (jego pamiętników nie znam), a ile fantazji autora.

Zbiór kilku opowiadań napisanych w różnym czasie i na różne tematy. Jak to zwykle bywa w takim przypadku, jedne lepsze, drugie gorsze.

Zbiór kilku opowiadań napisanych w różnym czasie i na różne tematy. Jak to zwykle bywa w takim przypadku, jedne lepsze, drugie gorsze.

Dla jednych inspirująca opowieść religijno-filozoficzna, ale innych dość jednowymiarowe fantasy. Ja jestem gdzieś pośrodku. Daleki od zachwytu, ale nie uważam czasu spędzonego na lekturze za stracony.

Dla jednych inspirująca opowieść religijno-filozoficzna, ale innych dość jednowymiarowe fantasy. Ja jestem gdzieś pośrodku. Daleki od zachwytu, ale nie uważam czasu spędzonego na lekturze za stracony.

Niestety, zupełnie nie kupuję tej historii. Nic się tutaj nie klei, a do tego mało ma wspólnego z wcześniejszymi częściami. Wygląda na dodaną do serii na siłę.Sama historia jest strasznie wydumana i naciągana, właściwie od pierwszej do ostatniej strony. Praktycznie nic tutaj nie ma sensu, począwszy od samych filmików i tego, jaką to niby lawinę wywołałaby, skończywszy na "wyjaśnieniu" całej zagadki, które jest kompletnie niewiarygodne.

Niestety, zupełnie nie kupuję tej historii. Nic się tutaj nie klei, a do tego mało ma wspólnego z wcześniejszymi częściami. Wygląda na dodaną do serii na siłę.Sama historia jest strasznie wydumana i naciągana, właściwie od pierwszej do ostatniej strony. Praktycznie nic tutaj nie ma sensu, począwszy od samych filmików i tego, jaką to niby lawinę wywołałaby, skończywszy na...

Udana biografia fabularyzowana najbardziej chyba znanego fałszerza obrazów. Sięgnąłem po tę książkę, bo cytowana była w "Lapis Lazuri". Wiele fragmentów tej drugiej powieści pochodzi wprost z tej książki. Myślę, że obie te pozycje świetnie się uzupełniają.

Udana biografia fabularyzowana najbardziej chyba znanego fałszerza obrazów. Sięgnąłem po tę książkę, bo cytowana była w "Lapis Lazuri". Wiele fragmentów tej drugiej powieści pochodzi wprost z tej książki. Myślę, że obie te pozycje świetnie się uzupełniają.

Całkiem udane połączenie serii Abellu i Bergu w formie klasycznej powieści sensacyjnej z wszystkimi jej zaletami i słabościami. Ciekawe tło historyczne plus modna ostatnio tematyka fałszerstw w świecie sztuki wynagradza nieco słabości związane z dość jednak schematycznymi rozwiązaniami fabularnymi.

Całkiem udane połączenie serii Abellu i Bergu w formie klasycznej powieści sensacyjnej z wszystkimi jej zaletami i słabościami. Ciekawe tło historyczne plus modna ostatnio tematyka fałszerstw w świecie sztuki wynagradza nieco słabości związane z dość jednak schematycznymi rozwiązaniami fabularnymi.

Niby typowy thriller psychologiczny z histeryczną narracją pierwszoosobową, ale ile razy to już było. Tym razem cała historia jest nie dość że naiwna, to jeszcze niezmiernie nudna. Przez większość książki kręcimy się w koło własnego ogona, aby w końcu poznać rozwiązanie, które nie dość, że naciągane, to już w tym momencie mało nas obchodzi.

Niby typowy thriller psychologiczny z histeryczną narracją pierwszoosobową, ale ile razy to już było. Tym razem cała historia jest nie dość że naiwna, to jeszcze niezmiernie nudna. Przez większość książki kręcimy się w koło własnego ogona, aby w końcu poznać rozwiązanie, które nie dość, że naciągane, to już w tym momencie mało nas obchodzi.

Jest tutaj niby wszystko co w powieści sensacyjnej być powinno, ale nadmiar postaci i powiązań między nimi od pewnego momentu czyni lekturę męczącą. Poraża kosmiczna wręcz skala spisku oraz mnogość zdarzeń powiązanych logicznie tylko z pozoru. Więcej nie znaczy w tym wypadku lepiej. Książka napisana jest sprawnie, więc czyta się całkiem nieźle, ale cóż z tego.

Jest tutaj niby wszystko co w powieści sensacyjnej być powinno, ale nadmiar postaci i powiązań między nimi od pewnego momentu czyni lekturę męczącą. Poraża kosmiczna wręcz skala spisku oraz mnogość zdarzeń powiązanych logicznie tylko z pozoru. Więcej nie znaczy w tym wypadku lepiej. Książka napisana jest sprawnie, więc czyta się całkiem nieźle, ale cóż z tego.

Gawędziarskie podejście do tematu. Sporo faktów historycznych, ale podanych w formie rozgadanej opowieści. Nie do końca tego oczekiwałem.

Gawędziarskie podejście do tematu. Sporo faktów historycznych, ale podanych w formie rozgadanej opowieści. Nie do końca tego oczekiwałem.

Ocena 7.6 na LC, a jakże to wtórne i słabe. Opowieść, jakich napisano już multum, udające trochę "Milczenie owiec". Narracja z dłużyznami mimo krótkich rozdziałów - niełatwo coś takiego osiągnąć. Do tego wydarzenia z czapy. Nic tu nie ma sensu i nie mogłoby się wydarzyć. Książka dla wyłączających myślenie w czasie lektury.

Ocena 7.6 na LC, a jakże to wtórne i słabe. Opowieść, jakich napisano już multum, udające trochę "Milczenie owiec". Narracja z dłużyznami mimo krótkich rozdziałów - niełatwo coś takiego osiągnąć. Do tego wydarzenia z czapy. Nic tu nie ma sensu i nie mogłoby się wydarzyć. Książka dla wyłączających myślenie w czasie lektury.

Prosta w sumie historia (na krótkie opowiadanie) o kobiecie, która manipuluje dwoma facetami. Do tego eksperyment narracyjny polegający na słowotoku. Na plus na pewno atmosfera ówczesnej Norwegii, świetnie opisana mentalność bohaterów, na minus moje zmęczenie lekturą z powodu tonięcia w kilkustronicowych zdaniach.

Prosta w sumie historia (na krótkie opowiadanie) o kobiecie, która manipuluje dwoma facetami. Do tego eksperyment narracyjny polegający na słowotoku. Na plus na pewno atmosfera ówczesnej Norwegii, świetnie opisana mentalność bohaterów, na minus moje zmęczenie lekturą z powodu tonięcia w kilkustronicowych zdaniach.

Zaczyna się intrygująco, potem odrobinę tonie w utartych schematach, ale ogólnie jest dobrze. Inteligentna, pełna humoru opowieść o zdarzeniach, które nie miały prawa się zdarzyć, ale cóż to szkodzi? Rzadko sięgam po ten gatunek, więc nie marudzę.

Zaczyna się intrygująco, potem odrobinę tonie w utartych schematach, ale ogólnie jest dobrze. Inteligentna, pełna humoru opowieść o zdarzeniach, które nie miały prawa się zdarzyć, ale cóż to szkodzi? Rzadko sięgam po ten gatunek, więc nie marudzę.

Bardzo wydumana i przekombinowana historia. Mnóstwo zwrotów akcji i brak dłużyzn, więc niby kwintesencja literatury gatunkowej, czyta się całkiem płynnie. Jednak wiarygodność zdarzeń i ludzkich zachowań jest praktycznie zerowa. Za dużo przypadków i powiązań między bohaterami oraz wszechobecna płycizna psychologiczna.

Bardzo wydumana i przekombinowana historia. Mnóstwo zwrotów akcji i brak dłużyzn, więc niby kwintesencja literatury gatunkowej, czyta się całkiem płynnie. Jednak wiarygodność zdarzeń i ludzkich zachowań jest praktycznie zerowa. Za dużo przypadków i powiązań między bohaterami oraz wszechobecna płycizna psychologiczna.

Świetna, przejmująca historia w bardzo niezwykłej scenerii plus mnóstwo wiedzy. Czego chcieć więcej? Podobało mi się.

Świetna, przejmująca historia w bardzo niezwykłej scenerii plus mnóstwo wiedzy. Czego chcieć więcej? Podobało mi się.

Brutalne opisy, ale poza tym bardzo nijako i rozwlekle. Słaby warsztat plus wyeksploatowany temat seryjnego zabójcy. Wszystko to powoduje, że porzucam lekturę w połowie.

Brutalne opisy, ale poza tym bardzo nijako i rozwlekle. Słaby warsztat plus wyeksploatowany temat seryjnego zabójcy. Wszystko to powoduje, że porzucam lekturę w połowie.

Podobnie jak poprzednio, jest to udany kryminał retro. Dobrze osadzony w realiach historycznych z solidną, w miarę realistyczną intrygą. Pochwalić trzeba autora za sprawne pióro i brak zbędnych opisów, czy wątków pobocznych, zwalniających niepotrzebnie akcję. Nie jestem tylko pewien, czy polski autor oddaje wiernie całkowicie niemiecką przecież mentalność bohaterów, ówczesnych mieszkańców Szczecina. U pana Kurtza wyczuwam nieco słowiańskiego ducha.

Podobnie jak poprzednio, jest to udany kryminał retro. Dobrze osadzony w realiach historycznych z solidną, w miarę realistyczną intrygą. Pochwalić trzeba autora za sprawne pióro i brak zbędnych opisów, czy wątków pobocznych, zwalniających niepotrzebnie akcję. Nie jestem tylko pewien, czy polski autor oddaje wiernie całkowicie niemiecką przecież mentalność bohaterów,...

Czy to ogóle jest kryminał? Raczej obyczajówka na tematy alkoholizmu i przemocy domowej z elementem kryminału na sam koniec. Taka jest w każdym razie cała narracja. Mało wiarygodne jest takie nagromadzenie socjopatów w ramach jednej historii zaginięcia. Każda z historii jakoś tam by się broniła, ale wszystkie na raz już zupełnie nie. O ile historia Ryszarda wygląda w miarę wiarygodnie, o tyle każda kolejna, czyli Bożeny, Ewy, Iwony coraz mniej, a już lekarza prowadzącego własne śledztwo na końcu zupełnie nie. Słaba jest też dramaturgia. Mimo tylu niezwykłych wydarzeń, brak napięcia, czy jakichś zaskakujących zwrotów akcji. Czyta się więc bez większych emocji.

Czy to ogóle jest kryminał? Raczej obyczajówka na tematy alkoholizmu i przemocy domowej z elementem kryminału na sam koniec. Taka jest w każdym razie cała narracja. Mało wiarygodne jest takie nagromadzenie socjopatów w ramach jednej historii zaginięcia. Każda z historii jakoś tam by się broniła, ale wszystkie na raz już zupełnie nie. O ile historia Ryszarda wygląda w miarę...