Profil użytkownika: Azmaevia

Jestem bardzo, bardzo zadowolona z lektury. Wybrane sprawy były bardzo ciekawe i poruszające. Największym atutem w moim odczuciu jest to, że autor nie owijał w zbędną bawełnę. W podobnych pozycjach bardzo często spotkać można się z pomijaniem drastycznych szczegółów 'dla dobra czytelnika', gdy moim zdaniem oczywistym jest, że jedną z motywacji by sięgnąć po tego typu pozycję jest właśnie zainteresowanie rzeczonymi drastycznymi szczegółami. W tym przypadku nie czułam niedosytu. Jedyne czego mi brakowało to nieco dokładniejszej analizy profili psychologicznych. Ostrzegam również, że nietrudno odczuć, że autor dokładnie przestudiował 'Wstęp do psychoanalizy', jednak w moim odczuciu nie jest to wada, choć wcale nie narzekałabym, gdyby przedstawiono nieco więcej podejść i perspektyw.

Jestem bardzo, bardzo zadowolona z lektury. Wybrane sprawy były bardzo ciekawe i poruszające. Największym atutem w moim odczuciu jest to, że autor nie owijał w zbędną bawełnę. W podobnych pozycjach bardzo często spotkać można się z pomijaniem drastycznych szczegółów 'dla dobra czytelnika', gdy moim zdaniem oczywistym jest, że jedną z motywacji by sięgnąć po tego typu...

Zacznę od pozytywów. Tematy Iwony Wieczorek, Krystka oraz porwania żony bieznesmana były poruszone w sposób ciekawy, dynamiczny i zrozumiały. Czytając te rozdziały byłam naprawdę zainteresowana i zaangażowana.

Plusów koniec, przejdźmy do konkretów.
Wszystko dobre szybko się kończy- tak było również w tym przypadku. Na sprawy wymienione powyżej poświęcono może 1/8 książki. Pozostałe 7/8 to mielenie Amber Gold, albo nie jestem nawet pewna czego. Pierwsze kilkadziesiąt stron może jeszcze byłam tym zainteresowana, jednak szybko zaczęłam się po prostu koszmarnie nudzić.

Należę do osób, które potrafią zarwać noc nad książką (czy czymkolwiek innym), ale w tym przypadku po 10 minutach nie mogłam utrzymać otwartych powiek.

Dodatkowej trudności przysparzał fakt, że gdy przedstawione sprawy były aktualne ja byłam dopiero w planach, lub, co najwyżej, uczyłam się tabliczki mnożenia. Moja wiedza wejściowa ograniczała się do świadomości czym jest Amber Gold, kim jest mężczyzna z ręcznikiem (albo raczej, że nie wiadomo kim jest), i że Nikoś istniał, bez nawet świadomości czym się zajmował. Cały problem polega na tym, że ja z tej książki w zasadzie bardzo niewiele zrozumiałam. Jestem zdania, że autor powinien zadbać, by ktoś, kto wcześniej tematu nie ruszał również mógł czerpać przyjemność i wiedzę z lektury. Nigdzie nie widziałam przecież informacji, że jest to książka przeznaczona dla osób średniozaawansowanych. Tak jak niewiele wiedziałam przed, tak niewiele więcej wiem po- teraz rozumiem o co chodzi z Krystkiem i zapoznałam się co nieco z OLT Express, a w innych obszarach zakres mojej wiedzy nie został poszerzony.

Dodam nawet, że w temacie metodologii wyprowadzania surowców z rafinerii wiem więcej niż zostało przedstawione, a mam się za zupełnego żółtodzioba, także tytuł chyba naprawdę nie domaga.

Wiele razy, zbyt wiele, pojawiła się również informacja/teoria o tym, jak niebezpiecznym dla przestępców dziennikarzem jest autor, jak informatorzy przewidują, że może stać się krzywda, a on nadal nieugięty wypytuje. Być może wciąż jest dane autorowi chodzić po trójmieście dlatego, że z tego tekstu i tak nikt nic nie wyniósł, ani nawet nie zrozumiał. Uważam, że w lepszym smaku byłoby jednak nie wspominać aż tyle o swojej potędze i chwale, nawet jeśli są one prawdziwe.

Największym moim zarzutem jest jednak to, że odniosłam wrażenie, iż niewiele dostajemy tekstu, który nie pochodzi bezpośrednio z transkrypcji rozmów z informatorami. Język pisany z zasady różni się nieco od mówionego, toteż, w mojej percepcji, tym trudniej było czegokolwiek się dowiedzieć.

Podsumowując, serdecznie nie polecam, a jeśli ktoś jednak się upiera, to poleciłabym jedynie począteczek, rozdział o porwanej żonie biznesmana (Choć i tu uważam, że wiele brakuje. Dowiadujemy się np., że porywacze byli świetnie przygotowani, ale o tym w jaki sposób się to przejawiało dostajemy tylko nikłe wspomnienie w innej części rozdziału.), oraz koniec. Na resztę nie warto tracić czasu chyba, że naprawdę jest się zorientowanym w temacie pasjonatem.

Zacznę od pozytywów. Tematy Iwony Wieczorek, Krystka oraz porwania żony bieznesmana były poruszone w sposób ciekawy, dynamiczny i zrozumiały. Czytając te rozdziały byłam naprawdę zainteresowana i zaangażowana.

Plusów koniec, przejdźmy do konkretów.
Wszystko dobre szybko się kończy- tak było również w tym przypadku. Na sprawy wymienione powyżej poświęcono może 1/8 książki....

Momentami daleka byłam od zachwytu- przede wszystkim ze względu na nieco kulejące dialogi, ale po zakończeniu stwierdzam, że poleciłabym tę książkę przyjaciółce, gdyby lubowała się w postapokaliptycznych, nieco drastycznych klimatach.

Uważam, że jest w tej historii nieco niewykorzystanego potencjału, być może brakuje mi kilku rozdziałów na przestrzeni całego utworu, być może nawet uważam niektóre wątki za niezamknięte wystarczająco, natomiast zakończenie pozytywnie mnie zaskoczyło. Nie było to zaskoczenie typu 'zbierałam szczękę z podłogi', a raczej wywołujące delikatne miłe uczucie w trzewiach. Dla reperacji mojego wizerunku rozjaśnię- pozytywnie zaskoczyło mnie która postać pojawiła się na ostatnich stronach.

Nie będę jednak rozwodzić się już nad fabułą, bo to nie ona jest powodem tak wysokiej opinii z mojej strony. Urzekło mnie jak neutralnie ukazana jest cała rzeczywistość. Nie ma dobrych i złych- są jedynie ludzie zaangażowani w swoją sprawę. Na kilka różnych sposobów próbowałam przed chwilą podsumować istotę tego, kto w wojnie jest ofiarą, jednak nie potrafię tego zrobić tak akuratnie jak autor, choć prosta odpowiedź brzmi oczywiście: wszyscy.

Aby zrozumieć te brednie które napisałam powyżej, o późnej już godzinie, zaraz po zamknięciu tylnej okładki, polecam przeczytać. Ja przeczytania nie pożałowałam.

Momentami daleka byłam od zachwytu- przede wszystkim ze względu na nieco kulejące dialogi, ale po zakończeniu stwierdzam, że poleciłabym tę książkę przyjaciółce, gdyby lubowała się w postapokaliptycznych, nieco drastycznych klimatach.

Uważam, że jest w tej historii nieco niewykorzystanego potencjału, być może brakuje mi kilku rozdziałów na przestrzeni całego utworu, być...