Niewiele jest takich historii. Fascynująca proza, co tylko potwierdza w moim przekonaniu słuszność polskiej fascynacji irlandzką prozą. Skonstruowana w sposób niezwykle wciągający, nie pozwala odetchnąć. Mimo ciężaru czyta się ją szybko i z ogromną satysfakcją.

Niewiele jest takich historii. Fascynująca proza, co tylko potwierdza w moim przekonaniu słuszność polskiej fascynacji irlandzką prozą. Skonstruowana w sposób niezwykle wciągający, nie pozwala odetchnąć. Mimo ciężaru czyta się ją szybko i z ogromną satysfakcją.

Książka powstała w celach charytatywnych. Jestem zachwycona tą historią. Wartka, pełna emocji i zwierząt z krwi i kości, a wszystko to w środku pięknej puszczy. Liczę na kontynuację i audiobooka.

Książka powstała w celach charytatywnych. Jestem zachwycona tą historią. Wartka, pełna emocji i zwierząt z krwi i kości, a wszystko to w środku pięknej puszczy. Liczę na kontynuację i audiobooka.

Językowo bardzo sprawna, ale niektórych publikacji naprawdę nie warto przywracać do życia. Dlaczego historia mężczyzny, który uprawia seks ze śpiącą żoną kogoś porusza i wzrusza, tego nie jestem w stanie zrozumieć. Myślę, że warto zwrócić wzrok i uwagę na inne wydawnictwa z tego okresu, które wnoszą coś godnego uwagi do literatury.

Językowo bardzo sprawna, ale niektórych publikacji naprawdę nie warto przywracać do życia. Dlaczego historia mężczyzny, który uprawia seks ze śpiącą żoną kogoś porusza i wzrusza, tego nie jestem w stanie zrozumieć. Myślę, że warto zwrócić wzrok i uwagę na inne wydawnictwa z tego okresu, które wnoszą coś godnego uwagi do literatury.

To jedna z niewielu autorek, której thrillery są w stanie mnie zatrzymać na dłużej. Jej historie nie są ani odrobinę rozwleczone, mają rytm i wciągają. Choć fabuła jest mroczna, a postaci często perfidne i odrzucające, to potrafią też wzbudzić fascynację i chyba tego właśnie oczekuje się od takiej literatury. Socjopatia i pobudki którymi kieruje się główna bohaterka sprawiają, że książka jest nieodkładalna. Polecam

To jedna z niewielu autorek, której thrillery są w stanie mnie zatrzymać na dłużej. Jej historie nie są ani odrobinę rozwleczone, mają rytm i wciągają. Choć fabuła jest mroczna, a postaci często perfidne i odrzucające, to potrafią też wzbudzić fascynację i chyba tego właśnie oczekuje się od takiej literatury. Socjopatia i pobudki którymi kieruje się główna bohaterka...

Takie książki chce się czytać zawsze. Jest erudycja, humor i tajemnica. Chętnie zobaczyłabym ekranizację książki. Pisarz świetnie rozbudza ciekawość, kreuje postaci pełne życia, niezwykle charakterne i charyzmatyczne. Plan na historię w stylu "a co by było, gdyby..." w tym przypadku całkowicie wypalił, a teoria zaproponowana przez autora zachęciła do zgłębienia tematu. Tym bardziej, że tytułowa anomalia to nie tylko zjawisko, ale także pretekst do zajrzenia w głąb siebie i przemyślenia kilku spraw. Jestem całkowicie na tak.

Takie książki chce się czytać zawsze. Jest erudycja, humor i tajemnica. Chętnie zobaczyłabym ekranizację książki. Pisarz świetnie rozbudza ciekawość, kreuje postaci pełne życia, niezwykle charakterne i charyzmatyczne. Plan na historię w stylu "a co by było, gdyby..." w tym przypadku całkowicie wypalił, a teoria zaproponowana przez autora zachęciła do zgłębienia tematu. Tym...

Kompletnie nie wiem dlaczego mocniej nie promuje się u nas literatury z tej części Europy. Przecież to jest coś magicznego. Opowiadania składające się na Piramidy dni są odrębnymi historiami. Jednak jako całość stanowią piękną mozaikę ludzkich lęków, pragnień i niezwykłych w swej powszedniości uczuć. Ich losy całkiem zwyczajne, a opisane onirycznie i bez wielkich słów. Język jest oszczędny a jednocześnie pełny poetyckiego rytmu. Choć od postaci bije surowość i wstrzemięźliwość, to są pełni treści. Literacki diament.

Kompletnie nie wiem dlaczego mocniej nie promuje się u nas literatury z tej części Europy. Przecież to jest coś magicznego. Opowiadania składające się na Piramidy dni są odrębnymi historiami. Jednak jako całość stanowią piękną mozaikę ludzkich lęków, pragnień i niezwykłych w swej powszedniości uczuć. Ich losy całkiem zwyczajne, a opisane onirycznie i bez wielkich słów....

Wspaniale jest, mimo upływu lat, nadal odkrywać tak dobre i wyjątkowe książki. To historia przypadkowych kobiet poddanych niezrozumiałemu eksperymentowi. Są odizolowane i więzione całymi latami. Natomiast główna bohaterka jest czystą kartą, którą kształtują relacje z innymi, starszymi kobietami i wyobrażenia o przeszłości. Jej historia może się wydawać absurdalna, ale z drugiej strony gdy lekko zmrużymy oczy ciężko nie dostrzec w niej odniesień do znanych nam mniej lub bardziej skutecznych prób ujarzmienia kobiet. W trakcie eksperymentu coś dzieje się nie tak i kobiety zostają same, bez odpowiedzi i jakiejkolwiek pomocy.
To, co tę historię wyróżnia, to dla mnie dramatyczny wręcz brak wyjścia z patowej sytuacji w jakiej się znalazły. A brak ozdobników, jakiegokolwiek wytłumaczenia i surowość otoczenia świetnie podkreślają przeciętność człowieka jako jednostki. Dla bohaterek książki nie ma zbyt wielu narzędzi, ani nawet możliwości, by jakoś przetrwać w pojedynkę. Wszystkie polegają na sobie, bo taka forma jest dla nich naturalną i najbezpieczniejszą.
Natomiast dla głównej bohaterki brak przeszłości, poczucie inności i odrębności jest czymś na tyle naturalnym, że świetnie sobie radzi także w pojedynkę. Nie pamięta innej rzeczywistości, niż ta w której się znalazła. I trudno powiedzieć, czy to tragedia, czy dar od losu.

Wspaniale jest, mimo upływu lat, nadal odkrywać tak dobre i wyjątkowe książki. To historia przypadkowych kobiet poddanych niezrozumiałemu eksperymentowi. Są odizolowane i więzione całymi latami. Natomiast główna bohaterka jest czystą kartą, którą kształtują relacje z innymi, starszymi kobietami i wyobrażenia o przeszłości. Jej historia może się wydawać absurdalna, ale z...

Opasłe tomiszcze, które można pochłonąć naprawdę szybko. Historia niezwykle brutalna i aż momentami nierealna ze względu na skalę szaleństwa mordercy. Oczywiście kto tak z pasją zabija i okalecza kolejne ofiary czytelnik dowiaduje się na końcu historii. Która trzyma w napięciu przez cały czas. Obnaża słabość ludzkiej natury, aż chce się zrezygnować z członkostwa w tym klubie.
Autor świetnie prowadzi postaci, są niezwykle ludzkie i zwyczajne, co warto docenić.

Opasłe tomiszcze, które można pochłonąć naprawdę szybko. Historia niezwykle brutalna i aż momentami nierealna ze względu na skalę szaleństwa mordercy. Oczywiście kto tak z pasją zabija i okalecza kolejne ofiary czytelnik dowiaduje się na końcu historii. Która trzyma w napięciu przez cały czas. Obnaża słabość ludzkiej natury, aż chce się zrezygnować z członkostwa w tym...

Bardzo osobista historia obnażająca najtrudniejsze z emocji. Chęć zniknięcia od natłoku uczuć na które nie jest się gotowym.
W trakcie lektury co chwilę powracała do mnie myśl, że autorka przekroczyła i to bardzo, bardzo odważnie pewną umowną granicę. Odważnie i bezkompromisowo.
A z drugiej strony nie udźwignęłam nadmiaru trudności w życiu głównej bohaterki. Tej przytłaczającej wręcz udręki, która z każdą stroną pochłania coraz silniej.

Bardzo osobista historia obnażająca najtrudniejsze z emocji. Chęć zniknięcia od natłoku uczuć na które nie jest się gotowym.
W trakcie lektury co chwilę powracała do mnie myśl, że autorka przekroczyła i to bardzo, bardzo odważnie pewną umowną granicę. Odważnie i bezkompromisowo.
A z drugiej strony nie udźwignęłam nadmiaru trudności w życiu głównej bohaterki. Tej...

To jedna z tych książek, które miały na mnie największy wpływ. W moim rozwoju czytelniczym wyznaczyła granicę, po przekroczeniu której już nie było powrotu do nijakości.
Wiesława Myśliwskiego nie trzeba przedstawiać. Jego książki sprawiają, że człowiek zakochuje się w literaturze na nowo.
Zaczynając "Traktat..." nie miałam świadomości, że ta historia będzie aż tak przejmująca i złożona. Cudowny początek znajomości z pisarzem. Bohaterowie są z krwi i kości, a ich losy opowiedziane bez nadęcia, a jednocześnie w sposób niezwykły. Proza, która się utrwala i rezonuje jeszcze długo po odłożeniu książki.

To jedna z tych książek, które miały na mnie największy wpływ. W moim rozwoju czytelniczym wyznaczyła granicę, po przekroczeniu której już nie było powrotu do nijakości.
Wiesława Myśliwskiego nie trzeba przedstawiać. Jego książki sprawiają, że człowiek zakochuje się w literaturze na nowo.
Zaczynając "Traktat..." nie miałam świadomości, że ta historia będzie aż tak...

To literatura subtelna i niezwykle inspirująca. Skłania do własnych poszukiwań i zatopienia się we wspomnieniach. Pisarz oddaje głos niewidzialnym członkom społeczności. Pięknie operuje językiem i tworzy niezwykle przejmującą prozę.

To literatura subtelna i niezwykle inspirująca. Skłania do własnych poszukiwań i zatopienia się we wspomnieniach. Pisarz oddaje głos niewidzialnym członkom społeczności. Pięknie operuje językiem i tworzy niezwykle przejmującą prozę.

Są takie książki, które pomagają odnaleźć drogę do wyjścia. Bezmatek jest właśnie taką książką. Jak żadna inna wskazuje kierunek w jakim należy iść, jeśli chcemy pogodzić się z samym sobą i sytuacjami, o których wolelibyśmy nie pamiętać. Jak na wiele rzeczy nie mamy wpływu, jak trudno jest pogodzić się z, w naszym odczuciu niesprawiedliwym losem i jak wiele nieoczywistych etapów ma żałoba, wie tylko główna bohaterka książki, która niektóre z nich przechodzi jeszcze za życia matki.

Świetna proza, nie pozostawia obojętnym. I chociaż niezwykle trudna i momentami mocno intymna, to myślę, że warto się z nią zmierzyć.

Są takie książki, które pomagają odnaleźć drogę do wyjścia. Bezmatek jest właśnie taką książką. Jak żadna inna wskazuje kierunek w jakim należy iść, jeśli chcemy pogodzić się z samym sobą i sytuacjami, o których wolelibyśmy nie pamiętać. Jak na wiele rzeczy nie mamy wpływu, jak trudno jest pogodzić się z, w naszym odczuciu niesprawiedliwym losem i jak wiele nieoczywistych...

Niezwykle trudna historia o smutku, próbie zmiany, rezygnacji i odchodzeniu. Przede wszystkim jednak to historia o kruchości ludzkiej psychiki. Ludzie w kółko popełniają ten sam błąd. Poddają swoich najbliższych absolutnie zbędnemu formowaniu. Łamią ich i zmuszają do życia w szkodliwych schematach. I stąd później biorą się postaci takie jak tytułowa Wegetarianka.

Pisarka wlożyła wiele pracy, by w prosty i przystępny sposób przybliżyć czytelnikowi zawiłości ludzkiego cierpienia. Myślę, że warto sięgnąć po tę książkę, jednak tylko jeśli jest się gotowym na przyjęcie sporej dawki ludzkiego bólu.

Niezwykle trudna historia o smutku, próbie zmiany, rezygnacji i odchodzeniu. Przede wszystkim jednak to historia o kruchości ludzkiej psychiki. Ludzie w kółko popełniają ten sam błąd. Poddają swoich najbliższych absolutnie zbędnemu formowaniu. Łamią ich i zmuszają do życia w szkodliwych schematach. I stąd później biorą się postaci takie jak tytułowa Wegetarianka.

Pisarka...